I can travel

Tren

2012-02-21T00:33:00.004+02:00

Çocukluğumdan beri İsviçre demek benim için tren yolculuğu demekti. Sürekli dağlar arasında dolanan trenler canlanırdı gözümün önünde kim bu ülkeden bahsetse. Çikolatadan, Alplerden, bankalardan ziyade hep beyaz dumanını salarak tünellere girip çıkan trenler vardı görüntüde. Belki de bu nedenle Çok Gezenler Kulübü olarak yapacağımız İsviçre seyahatinde 5 günde 5 şehir gezmeye kalkıyorum; trenlerde ne kadar çok vakit geçirirsem o kadar iyi diye. Hep aradığımdan fazlasını veren yollar bakalım bu sefer ne sürprizlerle beni bekliyor?

Şeref Büryan

2012-01-22T23:23:00.004+02:00

İstanbul'un belki de 150 senede en büyük demografik değişimi gösteren semtidir Fatih. Osmanlı döneminde saray ileri gelenlerinin köşklerinin yer aldığı semt, sarayın önce Dolmabahçe sonra da Yıldız'a taşınmasından sonra giderek gözden düşmüş. Osmanlı'nın çöküş dönemine denk gelen Balkan Savaşlarında muhacirlerin yerleştirildiği semt olmuş. İşte bu muhacir kadınların inanılmaz fakirlik koşullarında Bozdoğan Kemerinin dibinde el işlerini satıp 3 kuruş para kazandıkları yere de Kadınlar Pazarı denmiş.

Günümüzde ise Kadınlar Pazarı İstanbul'un en lezzetli büryanına ev sahiliği yapıyor. Kadınlar Pazarı veya Fatihlilerin deyişiyle Siirt Pazarı'nda bulunan Şeref Büryan bir kuzu en güzel nasıl pişirilebilir dersini veriyor. Her tarafı dikkatle kapatılmış bir kuyuya sarkıtılan askılardaki kuzuların, saatlerce ateşe hiç temas etmeden, sadece ısıyla pişmeleri sonucu ortaya çıkan büryan adeta bir pamuk helva kıvamında oluyor. Hatta bu yüzden yerken çiğnemenize bile gerek kalmıyor. Et en doğal ve en katıksız şekilde piştiğinden üstelik kurutulmadığından da oldukça lezzetli oluyor.

Büryana eşlik etmek ise Siirt'in başka bir geleneksel yemeği olan perde pilavına düşüyor. Aslında bir düğün yemeği olan perde pilavının içerisindeki badem erkeği, tavuk eti kadını, pirinçler ise doğacak çocukları ve pilavı saran hamur da ailenin saadetini ve mahremiyetini temsil ediyor.

Fiyatları da oldukça makul olan Şeref Büryan Bozdoğan Kemerinden Kadınlar Pazarına giriş yaptığınızda sağdaki ilk dükkan oluyor. Koordinatlar: 41.016636,28.95466

Erzurum - Palandöken

2012-01-18T02:39:00.006+02:00

NEDİR NE DEĞİLDİR?

Evliya Çelebi’ye göre kedilerin damdan dama atlarken Aralık’ta havada donup; Mayıs’ta çözülüp mırnav diye yere düştüğü şehirdir Erzurum. Ancak şehrin soğuk havası tarih boyunca şikâyet sebebi olsa da günümüzde Türkiye’nin kış sporları merkezi olmasını sağlamış.

Yolu Doğu Anadolu’dan geçen neredeyse her uygarlığa ev sahipliği yapmış olan şehrin ismi Selçuklulara dayanıyor. Rum toprağı anlamına gelen Arz-i Rum kelimesinin yüzyıllar boyu değişmesiyle şehrin adı Erzurum olmuş. Selçukluların bu bölgeye Rum Toprağı demelerinin nedeni ise şehrin Bizans İmparatorluğu'nun önemli kalelerinden biri olmasıymış. Bizanslılara Roma’nın mirasçılığından dolayı Rum denilirmiş. Hatta Anadolu’ya akın yapan Anadolu Selçuklularına da Rum Selçuklusu denilirmiş.

Palandöken Dağı’nın eteklerinde geniş bir platoya yerleşen şehir, Türkiye’nin en büyük şehirlerinden biri ve bulunduğu Doğu Anadolu Bölgesinin merkezi. Ekonomisinin en temel dinamikleri ise üniversite ve şehirde bulunan 9. Kolordu. Diğer yandan 2011 yılında gerçekleştirilen Üniversite Kış Olimpiyatları sonucunda şehir Türkiye’deki en önemli kayak merkezlerinden biri olmuş durumda. Düzenlenecek yarışmalar için yapılmış tesisler ve pistler Erzurum’u bir adım öne çıkartmış. Dünyanın her yerinden üniversiteli sporcuların yer aldığı bu organizasyon sonucu şehirde Curling Arena, Atlama Kuleleri gibi yol tabelaları görebilmek mümkün. Atlama kuleleri, hem gündüz hem de gece ışıklandırılmış halleriyle oldukça görkemli hatta biraz ürkütücü.

İpek Yolu üzerinden bulunan Erzurum tarih boyunca çok farklı kültürlerden beslenmiş. Bu nedenle de Erzurumlular için misafir ağırlamak bambaşka bir ritüel. “Başımın üzerinde yerin var.” deyişinin ortaya çıktığı hatta uygulandığı yer olan Erzurum’daki eski evlerde, misafirler için hane halkının oturduğu yerin hemen üstünde bir loca bulunurmuş. Misafirler burada, ev sahibinin her zaman oturduğu yerin tepesinde oturtulurmuş.

Birbirlerine Dadaş diye seslenen Erzurumlular kış sporları yanında en eski Türk sporlarından biri olan Cirit’e de oldukça meraklılar. Hatta Türkiye’deki en iyi cirit takımlarının Erzurum’da olduğu söyleniyor. Şehrin en önemli ürünlerinden biri de oltu taşı. Oltu ilçesinden çıkartılan yarı değerli siyah renkli taş takı ve tespih yapımında kullanılıyor. Öte yandan suyunun temizliği ve güzelliğinden midir bilinmez Erzurum’da lezzetsiz çay içme şansınız da bulunmuyor.

Şehir baya emniyetli. Halkın muhafazakâr yapısı ve nispeten ufak bir şehir olmasından suç oranı oldukça düşük. Tabi bu muhafazakarlık şehirde pek gece hayatına yer vermiyor. Şehir merkezinde 2 adet bar bulunsa bile tüm gece hayatı Palandöken’de yer alan otellerde bulunuyor. Şehir yürüyerek rahatlıkla gezilebilecek büyüklükte. Bu nedenle pek ulaşım aracına ihtiyaç duyulmuyor.

GEZSEK GÖRSEK

Erzurum Selçuklu mirasının en iyi korunduğu ve sergilendiği şehirlerden bir tanesi. Şehirde Selçuklulardan kalma birçok eser bulunmakta. Şehrin sembolü olan Çifte Minareli Medrese mutlaka görülmesi gereken bir eser. Erzurum Belediyesi de Çifte Minareli Medreseyi o kadar sahipleniyor ki yollardaki yaya geçitlerinde bile medresenin kulelerinden esinlenilmiş. Medresenin giriş kapısında bulunan taş işçiliği ise muhteşem. Ardından hemen yanında bulunan ve Erzurum’un en eski camilerinden biri olan Ulu Cami ziyaret edilebilir. Bu iki eserden sonra ise kısa bir yürüyüşe başlarsanız 3 Kümbetlerle karşılaşırsınız. Bu eserler kime ait olduğu kesino larak bilinmese bile Selçuklu hükümdarlarından birine ait olduğu sanılmaktaymış. 3 Kümbetlerden sonra ise Erzurum Kalesine gidebilirsiniz. Çeşitli dönemlerde, çeşitli devletlerin eklentileriyle sürekli değişen kalede görülmesi gereken iki yer ise Bizans benzeri kubbe yapısıyla mescit ve saat kulesi. Saat kulesine tırmandığınızda şehri tepeden izlemek mümkün.

Yine şehir merkezinde Mimar Sinan’ın muhteşem bir eseri olan Lala Paşa Camisi görülebilir. Lala Paşa Camisinin bulunduğu geniş alanda yer alan Yakutiye Medresesi ise İlhanlılardan kalan bir eser. Özellikle giriş kapısının yanında bulunan betimlemeler, çift başlı kartal gibi öğeler çok etkileyici. Medresenin kapı kemeri de ve çevresi de muhteşem bir taş işçiliğine ev sahipliği yapıyorlar. Medreseyi gördükten sonra kısa bir yürüyüşle Taşhan’a doğru ilerleyebilirsiniz. Rüstem Paşa Bedesteni olarak bilinen Taşhan oltu taşında yapılan tespih ve takıların merkezi. Ufak dünkkanlarda babadan oğla geçen yöntemlerle üretilen oltu taşından ürünler satılıyor. Taşhan’da bulunan Ali Usta’nın Çelebi Oltutaşı dükkanı ise alışveriş için güvenilir bir adres. Kendisi de pazarlığı pek seviyor.

11 evin birleştirilmesi sonucu elde edilen Tarihi Erzurum Evleri ise görülmesi gereken başka bir adres. Cumhuriyet öncesi, Cumhuriyet dönemi ve Cumhuriyet sonrası Erzurum evlerinin geçirdiği değişimi görmek oldukça enteresan. Öte yandan Erzurum Evleri içerisinde kaydı tutulmuş 20 bin adet antika eşya da bulunuyor. Doğaya meraklılar içinse şehir dışında Türkiye’nin en önemli şelalelerinden biri olan Tortum Şelalesi ziyaret edilebilir.

Eğer kış sporları ile uğraşıyorsanız Erzurum’un en görülecek yeri ise Palandöken. Türkiye’deki en uzun kayak pistinin de yer aldığı Palandöken yenilenen tesisleriyle oldukça iyi bir kayak merkezi olma yolunda ilerliyor. Yerli turistten ziyade yabancı turistlerin tercih ettiği Palandöken kayak tesisleri 2011’deki Üniversite Kış Olimpiyatları sayesinde oldukça tanınmış.

Liftler Kayak Federasyonu tarafından işletiliyor. Otellere ait herhangi bir lift bulunmuyor. Pistler herkese açık ancak otellerden birinde gece pisti yapılmış sanırım bir tek o özel işletmeye tabi. Gece -20ler civarında dolaşan bir sıcaklıkta kim kayar o da başka bir konu tabi :) Pistler için en avantajlı yer en yukarıdaki Dedeman otelinin önü. Otelden direkt piste çıktığınız noktada birçok farklı lifte de ulaşım sağlayabiliyorsunuz. Bölgede yeni başlayanlar ve kendini geliştirmek isteyenler için de oldukça uygun pistler var üstelik Palandöken'in büyük şehirlere uzaklığından dolayı günübirlikçilere de pek rastlanmıyor. Sakin sakin kayılabiliyor.

YESEK İÇSEK

Erzurum hayvancılığın öne çıktığı bir şehir. Bu nedenle et ürünleri oldukça lezzetli. Erzurum’un en ülkü yemeği ise Cağ Kebap. Erzurum yöresinden kebap yapılan şişe Cağ denmesinden dolayı böyle bir isim almış. Şehirde Cağ Kebap için en iyi adreslerden biri Gel-Gör Cağ Kebap. Siz dur diyene kadar şiş bırakılıyor tabağınıza. Çok lezzetli olan Cağ Kebabı yerken gaza gelip mide fesadı geçirmemek için mutlaka garsonu belli bir cağ limitinde durdurun. Cağ Kebabı bastırmak için ise üstüne kadayıf dolması yenebilir.

YATSAK UYUSAK

Şehirde her bütçeye göre oteller bulunsa da özellikle Palandöken’de en kalınacak oteller Dedeman’a ait. Dağın alt kısmında bulunan Ski Lodge daha butik bir dağ oteli konseptindeyken, dağın en yüksekte bulunan oteli olan Resort tam bir dağ ve sporcu oteli. Ski Lodge daha romantik ve sakin bir atmosfer sunarken, Resort içerisinde her türlü kayak ekipman desteğiyle, piste direkt çıkış imkânıyla ve akşam karda yapılan aktiviteleriyle dolu bir kayak tatili yapmak isteyenler için ideal bir otel. Palandöken’de açılan ilk otel de olan Resort geçtiğimiz yıllarda yenilenmiş. Hatta ilk açıldığı 1993 yılında hiçbir tesis yokken Dedeman Grubu liftler yaptırıp bunları Kayak Federasyonuna kiralamış.

Erzurum - Palandöken Top5 List

1- Palandöken
2- Çifte Minareli Medrese
3- Yakutiye Medresesi
4- Gel-gör
5- Taşhan

Saraybosna-Mostar

2012-01-07T00:18:00.002+02:00

NEDİR NE DEĞİLDİR

Rivayet o ki Fatih Balkanlarda sefere çıktığında dağlar arasında yemyeşil bir ova görüyor ve burası pek hoş, saray gibi ovaymış diyor. O günden beri Vrhbosna, Sarayova veya Sarajevo olarak anılmaya başlanıyor. Adı ne olursa olsun Bosna-Hersek’in dağlar arasına kurulmuş başkenti tarih boyunca Doğu Avrupa’nın en önemli kentlerinden biri oluyor.

14. yüzyılda Balkanların en güçlü devletlerinden olan Bosna-Hersek, 15. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu tarafından fethediliyor ve yaklaşık 400 yıl sonra da Avusturya-Macaristan İmparatorluğu yönetimine giriyor. Hatta Saraybosna Avrupa’da elektrikli tramvay sisteminin ilk kullanıldığı şehir. Avusturyalılar Viyana öncesi ilk denemeleri şehirde yapıyorlar. Ancak ülkenin adının tarihte büyük harflerle geçtiği ilk an, Avusturya-Macaristan veliahtı Franz Ferdinand ve karısının Saraybosna’da bir Sırp milliyetçisi tarafından suikasta uğraması oluyor. Bu suikast sonucu 1. Dünya Savaşı başlıyor ve bilindiği üzere dünya haritası yeniden şekilleniyor. Savaştan sonra Yugoslavya Krallığı sınırlarına katılan Bosna-Hersek, 2. Dünya Savaşı sırasında da Partizanların Nazilere karşı gösterdiği direnişe büyük katkı sağlıyor ve savaşın bitmesiyle kurulan Yugoslavya Federal Demokratik Cumhuriyetinde yerini alıyor.

Tito yönetiminde Yugoslavya’daki tüm etnik gruplara ucundan azıcık da olsa kültürlerini koruma ve yaşatma hakkı veriliyor. Aynı zamanda Saraybosna Yugoslavya’nın kültür merkezlerinden biri haline geliyor. Bununla birlikte 1984’de yapılan kış olimpiyatları Saraybosna’da düzenleniyor. Ancak 1990’ların başında ekonomik nedenler, artan milliyetçilik hareketleri ve en önemlisi Batı devletlerinin kışkırtmaları sonucu Yugoslavya’nın federatif yapısı bozuluyor. İlk önce Slovenler ve Hırvatlar bağımsızlıklarını ilan ediyorlar. Ardından Makedonya ortama ayak uyduruyor. Ancak Bosna-Hersek bir referandum sonucu benim başım kel mi deyip bağımsızlığını ilan ettiğinde kızılca kıyamet kopuyor. Ülkede önemli bir etnik grup olan ve Sırbistan’dan ayrılmak istemeyen Sırplar, Boşnaklara karşı etnik temizliğe başlıyorlar. Saraybosna 4 sene boyunca Sırp ordusu tarafından kuşatma altında tutuluyor. Şehir sürekli keskin nişancılar ve dağlardaki tanklarla ateş altında tutuluyor. Hatta keskin nişancı tehlikesinden cenazeler ancak gece defnediliyor. Kuşatma sırasında sadece Saraybosna’da 11.000’den fazla insan hayatını kaybediyor. Tüm ülkede köy köy savaş yaşanıyor. Bir diğer yandan da ülkenin güneyinde etnik çoğunluk olan Hırvatlar yeni kurulmuş olan Hırvatistan’a katılmak istediği için Boşnaklarla çatışıyor.

Birleşmiş Milletlerin açıkça göz yumduğu Srebrenitsa katliamı ve Saraybosna’da ekmek sırasında olan sivillerin bombalanması sonucu uluslar arası kamuoyu baskısına dayanamayan Nato Sırplara karşı geniş bir hava operasyonu düzenliyor. Sırp ordusu geri çekiliyor ve Dayton Antlaşması imzalanıyor. Bosna-Hersek bağımsızlığına kavuşuyor. Savaş sona erse de Bosna-Hersek’in kaotik etnik yapısı idari yapıya yansıyor. Öğrenmek isteyen siyaset bilimi öğrencisine okulu bıraktıracak kadar karışık bir sisteme sahip olan ülkede şu anda 2 devlet bulunuyor: Bosna-Hersek Federasyonu ve Sırp Cumhuriyeti. Bu devletlerin kendi yönetimleri bulunurken, içerisinde ki kantonların da kendi özerk yönetimleri bulunuyor. Diğer yandan devlet başkanlığı ise daha da ilginç bir yapıya sahip. Ülkede bulunan 3 etnik gruptan birer üye 4 yıl boyunca birlikte devlet başkanlığı görevini yürütüyor. Bir de AB tarafından seçilen yüksek temsilci var ki onu hiç sormayın.

Bu kadar karışık bir yapıdan çok başarılı bir yönetim beklenmesi de doğal olarak pek mümkün olmuyor. Ülkede işsizlik oranı oldukça yüksek. Maaşlar oldukça düşük Bir bakan 5000 mark maaş alırken, bir doktor 2000 mark alıyor. Hükümet işsizliğe karşı hiçbir şey yapmadığı için oldukça eleştiriliyor. Diğer yandan savaş izlerinin zihinlerden silinmesi de ülkedeki önemli sorunlardan biri. Sokaklarda çok sık kendi kendine konuşan veya olağan dışı hareketler yapan insanlarla karşılaşılıyor. Bu insanların büyük bir kısmı savaş sonrası sendromu nedeniyle akli dengelerini yitirmiş insanlar. Savaş boyunca ülkede 12 bin tecavüzün yaşandığını düşünürsek insanların neden delirdiğini daha iyi anlayabiliyorsunuz.

Müslüman kimliğine sıkı sıkıya bağlı olan Bosna-Hersek’te savaş sonrası çoğu cami Suudi Arabistan’dan gelen fonlarla onarılmış. Ülkede hükümetin Avrupa’nın da baskısıyla yok etmeye çalıştığı başka bir sorun ise kökten dincilik. Arap yarımadasında gelen din görevlilerinin etkisinde kalan işsiz birçok Boşnak kökten dinci cemaatlere yöneliyor.

Bosna-Hersek denildiği zaman akla gelen ilk isim ise Türkiye’deki lakabıyla Bilge Kral; Alija İzzetbegoviç. 1990 yılında devlet başkanlığına gelen İzzetbegoviç, Bosna-Hersek’in bağımsızlık sürecindeki en önemli siyasal ve askeri figür. Ülkenin Sırplara karşı gösterdiği direnişin efsanevi lideri, İslamcı kimliğiyle de tanınıyor. 5 sene boyunca hem askeri hem de siyasal açıdan gösterdiği direnişle dünyanın en önemli liderleri arasında bulunan İzzetbegoviç aynı zamanda bir İslam filozofu. Bosnalılar için tam bir kahraman olan Bilge Kral’a bazı eleştiriler de var. Bağımsızlık sürecini daha uzlaşmacı bir stratejiyle sürdürebileceği, bağımsızlık savaşını fazla İslami bir omurgaya oturttuğu ve ülkede yaşayan masum Sırpları dışladığı gibi fikirler bunlar. Ancak bu eleştiriler onun halkının gözünde efsanevi bir lider olduğu gerçeğini değiştirmiyor.

Sokakta yürürken Tanrının oldukça boş vaktine denk geldiğini düşündüğünüz Bosnalılar eğlenmeye çok meraklılar. Kadınlar ve erkekler oldukça bakımlı. Sokakta çok fazla şişman insan görülmüyor. Spora oldukça düşkünler. Genel Balkan coğrafyasında olduğu gibi insanlarla kolayca sosyalleşiliyor. Şehirde eğlenceli bir gece hayatı var. Uzun bir gece öncesi demlenmek ve Saraybosnalıları izlemek için Ferhadija’daki Saliha Hadzihuseinovica Muvekita Sokağı ve civarında güzel mekânlar bulunabilir. Gecenin devamında ise Mehmeda Spahe’de bulunan Slog a eğlenceli bir alternatif. Bunlar kesmez diyorsanız Saraybosna her türlü zevke göre bir gece hayatı sunuyor.

Saraybosna ucuz bir şehir. Yeme-içme çok makul fiyatlara hallediliyor. Şehir ufak olduğu için aşağıda bahsedeceğim tünel harici her yere yürüyerek gidilebilir. Ancak isteyenler için toplu taşıma da iyi çalışıyor. Taksi fiyatları da çok pahalı değil. Şehir oldukça güvenli. Her türlü sosyal soruna rağmen suç oranı düşük. Kadınlar gece saat kaç olursa olsun oldukça rahat tek başlarına sokaklarda dolanabiliyorlar.

GEZSEK GÖRSEK

Saraybosna’yı gezerken bir sokağa girdiğinizde tipik bir Anadolu kasabasını geziyormuş hissine kapılırken yanındaki sokağa geçtiğinizde Macaristan veya Avusturalya’da bir kentte bakımsız bir sokağa daldığınızı düşünebilirsiniz. Şehir Osmanlı temeli üstüne Avusturya-Macaristan cilasını oldukça güzel attığı için hala bu farklar göze çarpıyor. Saraybosna’yı gezmeye Ferhadija’dan başlayabilirsiniz. Şehrin atar damarı olan bu cadde trafiğe kapalı bir yaya caddesi. Ferhadija 2. Dünya Savaşında Nazilere karşı savaşan ve hayatını kaybeden Sırp-Boşnak-Hırvat-Makedon-Arnavut tüm Partizanlar anısına yapılan Sonsuz Alev Anıtıyla başlıyor. Ferhadija’dan Başçarşı’ya doğru ilerlediğinizde sırasıyla Katolik Katedrali ve Saraybosna Sinagogunu görebilirsiniz. Biraz daha ileride ise Bosna Sancak Beyi olan Gazi Hüsrev Bey tarafından kendi adına Mimar Sinan’a yaptırılan camiyi ziyaret edebilirsiniz. Özellikle şadırvanı 16. Yüzyıl Osmanlı mimarisinin zarif örneklerinden biri olan caminin hemen yanında ufak bir çarşı ve karşısında ise Gazi Hüsrev Bey Medresesi bulunmakta.

Başçarşının içlerine doğru ilerlediğinizde ise Bursa Bedesteni karşınıza çıkacaktır. Bursa Bedesteni Rüstem Paşa tarafından 1551 yılında Bursa’dan gelen ipeklerin satılabilmesi için kurulmuş bir Osmanlı Çarşısı. Buradan sonra Başçarşı Camisi ve çevresindeki bakırcılar çarşısını gezebilir ve ufak bir Anadolu şehrinin çarşısını geziyormuş hissine kapılabilirsiniz. Bakırcılar Çarşısı sonrası güvercinler yoğunluğuna doğru ilerlerseniz Saraybosna’nın en önemli turistik unsuru olan Sebil’i göreceksiniz. Kendisinden su içenin bir daha şehre geleceğine inanılan Sebil, çevresindeki güvercinler nedeniyle ismi Güvercin Meydanı olarak anılan bir meydanda yer alıyor.

Sebil’den su içtikten sonra yavaştan adımlarınızı Vratnik’e doğru çevirin. Şehrin batısında bulunan bu hafif tepeye yürüyerek tırmanacağınız için belki Başçarşı’da bir kahve veya yemek molası vermek iyi olabilir. Gücünüzü topladıktan sonra Vratnik yoluna koyulun. Kovaçi sokağından yukarı doğru biraz yürüdükten sonra sade beyaz mezar taşlarıyla şehitliği göreceksiniz. Şehitliğin ortasında ise 2003’te vefat eden Alija İzzetbegoviç’in sade anıt mezarı bulunmakta. Vasiyetine göre ülkesinin bağımsızlığı için hayatını feda eden insanların arasına gömülmek istemiş. Bu arada şehrin çeşitli yerlerinde kaldırımlarda koyu kırmızı lekeler görebilirsiniz. Bu kırmızı lekeler savaş esnasnda bir kişinin öldürüldüğü anlamına gelmekte.

Savaşın acımasızlığını ve ne kadar genç hayatlara mal olduğunu gördükten sonra Vratnik Tepesine doğru ilerlemeye devam edebilirsiniz. Günümüzde yıkılmış olasa da Sarı Burç’tan muhteşem şehir manzarasını izleyebilirsiniz. Dağların arasındaki bir vadide yer alan şehrin belki de en huzurlu noktalarından biri Vratnik Tepesindeki Sarı Burç. Burada biraz nefeslendikten ve manzarayı izledikten sonra yine ara sokaklardan şehir merkezine inebilirsiniz.

Şehrin kuzeyine doğru ilerlediğinizde ise Svrzo Evi şehirde görülebilecek şeyler listesinde yer alıyor. Saraybosna’da en iyi korunabilmiş eski Osmanlı Evi olan Svrzo güzel bir konak ve onun müştemilatlarından oluşuyor. Bulunduğu mahalle ise şehrin turistik merkezinden sıkılıp biraz gerçek Saraybosna’yı görmek isteyenlerin ilgisini çekebilir. Yine aynı civarda biraz daha batıya gidildiğinde Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun şehre miras bıraktığı muhteşem binalar da görülebilir.

Saraybosna’ya dağlardan gelen Miljacka Nehri ise şehri ikiye böler. Nehri karşı tarafına geçmeden önce ilk dünya savaşının çıkmasına neden olan suikastın yapıldığı Latin Köprüsünü görebilirsiniz. Nehrin karşısında ilk dikkatinizi çekecek olan yapı Kanuni Sultan Süleyman’ın yaptırdığı ve şehrin en eski camisi olan İmparator Camii olacaktır. Ardından ara sokaklara dalarak St. Antony Kilisesi'ne doğru ilerleyebilirsiniz. Hemen çaprazındaki Sarajevska bira fabrikasına ait barı da ziyaret etmeyi unutmayın.

Şehrin yakın dönem tarihini anlamak için gidilebilecek en doğru yer ise Tünel. Şehrin dışında Butmir’de bulunan Tünel’e gitmek için maalesef toplu taşıma bulunmuyor. Taksiye gittiğinizde de yeterli bilgiyi almanız pek mümkün olmuyor. Bu nedenle bence Tünele gitmenin en uygun yolu Insider Sarajevo’nun turuna katılmak. Hem Tünel ile hem de ülke ve şehirle ilgili birçok bilgiyi kısa sürede öğrenebiliyorsunuz. Tünel Boşnak ordusunun 4 yıl boyunca süren Sırp kuşatmasına direnebilmek için bulmuş olduğu çözüm aslında. BM tarafından sağlanan yetersiz medikal ve gıda yardımı şehirde büyük sorunlara ve karaborsaya neden olunca bu tünelle aşağıdan Sırp kuşatması yarılarak şehre erzak ve gerekli ihtiyaçlar sokulmuş. Bu nedenle Tünel’in ülke için anlamı çok büyük. Tünel’in girişinin bulunduğu evde kurulmuş ufak bir müzeyi ziyaret edebilir ve bu müzede savaş ve Tünelle ilgili kısa bir belgeseli izleyebilirsiniz.

MOSTAR

UNESCO'nun Dünya Mirası Listesi'nde olan Mostar Saraybosna’dan günübirlik gidilebilecek bir durak. Tren veya otobüsle 2,5-3 saat civarı bir sürede varabileceğiniz şehir Mimar Sinan’ın yaptığı köprüsüyle tanınıyor. Çoğunlukla yanlış bilinen bir konu ise bu köprünün Bosna savaşı sırasında Sırplar tarafından bombalandığı. Aslında bu bombalama Hırvatlar tarafından gerçekleşiyor. Mostar bir güne fazlasıyla sığabilecek bir şehir. Köprünün de bulunduğu şehir merkezi oldukça güzel ve iyi restore edilmiş. İnsan bazı anlarda 16. Yüzyıldan kalma bir Osmanlı kasabasında dolaştığını hissedebiliyor. Ancak özellikle hafta sonları oldukça kalabalık oluyor. Şehir merkezinde görülmesi gereken en önemli turistik öğe Mostar Köprüsü, yıkıldıktan sonra Neretva Nehri'nden çıkartılmış orijinal taşlarla tekrar inşa edilen köprü büyüleyici.

1618 yılında yapılmış Koski Mehmet Paşa Camii de görülecek eserler arasında. Üstelik minaresine çıkıp muhteşem Mostar manzarasını izleyebilirsiniz. Türküm derseniz para bile almayabiliyorlar. Ardındansa Boşnaklar ve Hırvatlar için savaş döneminde sınır bölgesi olan “Front Line” ı dolaşabilir ve savaşın binalara neler yapabildiğini görebilirsiniz. Yemek konusunda ise Mostar’da genelde turistik alternatifler var. Köprüyü izlemek için ideal bir noktada ve yeşillikler içinde bulunan Babilon iyi bir tercih olabilir.

YESEK İÇSEK

Bosnalılar her Balkan ülkesinde olduğu gibi bol yağlı, et ve hamur ağırlıklı beslenme alışkanlıklarına sahipler. Gideceğiniz çoğu lokantada kötü et yeme şansınız az. Başçarşı’da bulunan Dveri yerel yemekleri tatmak için iyi bir adres. Özellikle kırsal kesime ait birçok yemeği yapıyorlar. Üstelik yerel ev şaraplarını da çok uygun fiyatlara içebilirsiniz. Fena olmayan bir Balkan şarapları menüleri var. Yemekle birlikte mutlaka mısır ekmeklerini de sipariş edin. Gulaşları ve Dveri büfteği denilen yemekler oldukça lezzetliydi. Dveri büfteği dana büfteğin içerisine kuru et ve isli peynirin konup rulo hale getirilip kızartılmasıyla yapılıyor. Üstüne de turşulu hafif kremalı lezzetli bir sosla servis ediliyor. Bosna-Hersek’in milli yemeği Cevapi yani köfte içinse en iyi adreslerden biri Zelio. Yine Başçarşı içerisinde bulunan 2 şubesinden birinde köftelerin tadına bakabilirsiniz. Yine birçok mekanda bulabileceğiniz kuru eti denemeden ülkeden dönmeyin. Burek yani börek ise Bosnalılar için bir vazgeçilmez. Sabah kahvaltısı için başçarşıdaki börekçilerden birine dalabilirsiniz. Kuru et de Bosna mutfağının denemesi şart olan başka bir lezzeti.

Bosna-Hersek tam bir şarap ülkesi özellikle güneyinde şarap üretimi oldukça ilerlemiş durumda. Çok lezzetli şaraplara sahip ülkede ev yapımı şaraplar da birçok lokantanın menülerinde bulunuyor. Diğer yandan şehirlerin de kendi bira markaları var. Saraybosna’da bulunan Sarajevsko biralarını hemen fabrikasının yanında HS Pivnica’da deneyebilirsiniz. Yine Mostar’da Stari Grad birasını deneyebilirsiniz.

YATSAK UYUSAK

Saraybosna konaklama konusunda oldukça makul çözümler sunan bir şehir. Her bütçeye göre kalma imkanı bulunabiliyor. Hostel City Center hem çalışan ekibi hem de şehirle ilgili doğru yönlendirmeleriyle oldukça başarılı olan bir alternatif. Bulunduğu konum itibariyle de hem şehrim tüm gezilecek görülecek yerlerine yakın hem de gece hayatının tam göbeğinde.

İZLESEK ÖĞRENSEK

No Man's Land
The Hunting Party
Before the Rain

Saraybosna-Mostar Top5 List

1- Tünel
2- Sarı Burç
3- Mostar
4- Başçarşı
5- Dveri

Ödül

2012-01-05T22:32:00.004+02:00

Blog ödülleri falan bahane destek ve verilen emeğin değerinin bilinmesi şahane. 4 yıldır buradan yolu bir şekilde geçen herkese çok teşekkürler.

Kara Bant

2011-12-29T22:15:00.006+02:00

Havaalanlarında kontuardaki o siyah banda valizinizi koyduğunuz andan sonrası kara deliktir. Gideceğiniz şehirde valizinizi açıp kontrol edene kadar hafif bir gerginlik yaşanır. Acaba çantanız sağ salim sizinle birlikte ulaşmış mıdır, açılmış mıdır, içerisindeki eşyalar tam mıdır? Böyle bir çok soru kafanızı kurcalar. Neyseki yüksek teknoloji ürünü bant sistemlerinin kullanılması sonucu bu kayıplar ve diğer sorunlar oldukça azaltıldı. Amerikalı havayolu firması Delta da bu kara deliği biraz olsun aydınlatmak için bir video hazırlamış. Bir valizin içine yerleştirilen 6 kamerayla bir valizin Atlanta'dan New York'a nasıl ulaştığını kaydetmişler. Bu süreçte göremediğimiz tek yer valizlerin uçak öncesi güvenlik taramasında geçtiği bölge. Böylece hayatımızdaki bir bilinmez daha Delta sayesinde açıklığa kavuşuyor.

Unutmadan herkese sağlıklı, huzurlu, bol seyahatli ve akıl sağlığını yitirtmeyecek kadar bol paralı bir yıl dilerim. 2012'nin tüm hayalleri gerçeğe dönüştürmesi dileğiyle! Benimle birlikte dünyanın merkezi İstanbul da yeni yılınızı kutlasın :)

Türbülans

2011-12-04T20:16:00.003+02:00

İstatistiksel olarak dünyanın en güvenli seyahat yöntemi da olsa, uçak yolculuğu uçuş korkusu olan kişiler için oldukça zordur. Hele bir de ilk uçak deneyiminde türbülans gibi bir olay yaşadıysa bu kişi gideceği yere uçmaktansa deve sırtında gitmeyi bile tercih edebilir. Türbülans mevzusu çok seyahat edenlerin bile aslında çok iyi bilmedikleri bir konu. İnternette konuyla ilgili yeterli miktarda Türkçe veya İngilizce makale de bulunmuyor. Bulunanlar ise genelde teknik detaylar içeriyor. Önce kabaca türbülans nedir ve neden kaçış yoktur onu anlatalım. Türbülans, uçaklarda hava olaylarından kaynaklanan ani iftifa kayıplarıdır. Ortaya çıkışları pilotlar tarafından takip edilen özel bir haritadan tespit edilmeye çalışılsa da ani durumlar olduğu için pek kaçışı yoktur. Diğer yandan türbülans raporları bulunulan bölgedeki uçuş makamları tarafından uçaklara rapor edilir. Ancak çok ani doğal gelişmeler olduğu için pilotların pek suçu yoktur. Hatta pilotlar böyle bir durumu farkederlerse yolu uzatmak pahasına türbülans yaşanabilecek bölgenin çevresinden, altında veya üstünde rotalarına devam etmeye çalışırlar.

Gelelim türbülans esnasında ne yapılması gerektiğine. Şahsen konuyla ilgili herhangi bir resmi kaynak olmamasından dolayı kendi temel prosedürlerimi listeliyorum:

- Kemeriniz uçuş boyu bağlı olsun. Uçaklardaki o uyduruk kemerler aslında uçuş güvenliğinin en önemli elementlerinden biridir. Türbülans beklenmeyen bir irtifa kaybı olduğu için kemer takmazsanız bir anda kendinizi zıbank diye kafanızı üst konsola vurmuş olarak bulabilirsiniz. Ha kafanızı vurduğunuzla kalmaz bir de poponuzun üzerine o ivmeyle inersiniz. Eğer denk getirip koltuğunuza düşerseniz sadece omurgada ve sırtta hafif bir ağrı ile yırtarsınız. Ancak kolçağınızın üzerine düşerseniz o zaman morluklar için pilotunuz sorumluluk kabul etmeyecektir. Bugüne kadar türbülans dolayısıyla hiçbir uçak düşmemiştir. Ancak kemer takmayan bazı yolcular kafa travmaları sonucu hayatını kaybetmiş veya yaralanmıştır. Bu nedenle uçuş boyunca kemeriniz hafif bollaştırılmış olarak bile olsa takılı olsun.

-Kabin görevlilerini kollayın. Uçakta bulunan kabin görevlileri aslında size normal hayatınızda içmediğiniz ama uçakta müptelasıymış gibi davrandığınız domates suyunu servis etmek için değil, uçakta yaşanacak herhangi olağandışı bir durumda yolculara yardım etmek ve uçuş güvenliğini sağlamak için bulunur. Bu nedenle yaşayacağınız bir türbülans durumunda ilk kabin görevlilerine bakın. Onlar istiflerini bozmayıp normal hayatlarına devam ediyorlarsa siz de keyfinizi hiç bozmayın. Hatta çevrenizdekileri sakinleştirerek uçağın içerisindeki tatsız atmosferi düzeltmeye çalışın. Sakın çığlık atmayın, yanınızda çığlık atanlar olursa da sakinleştirmeye çalışın.

- Rahat oturun. Türbülans büyüklüğüne göre çok tedirgin edici bir süreç olabilir. Ancak sizin yapabileceğiniz hiçbir şey yoktur. Ayağa kalkmayın. Sakince kollarınızı yanınızdaki kolçaklara koyun veya kocağınızda tutun. Öndeki koltuğa tutunmaya çalışmak boşuna kasılmanıza ve ters bir harekette sakatlanmanıza neden olabilir. Bir türbülans anında tuvaletteyseniz hızlıca dışarı çıkın. Kimse orada türbülans yaşamak istemez tahmin edersiniz. Zaten mümkünse uçak tuvaletlerini kullanmayın. Dünyadaki en mikrobik ve hijyenden uzak mekanlardandır uçak tuvaletleri.

- Yeme-içme olayını erteleyin. Tamam kabul can boğazdan gelir. Ancak türbülans esnasında tatsız durumlar yaşamamak için yeme-içme aktivitesini biraz ertelemelisiniz. Benim yaşadığım bir türbülansta elimdeki su bardağı ani irtifa kaybı sonucu bir anda elimden fırlayıp gitmişti. O nedenle türbülans ile ilgili bir uyarı verildiğinde yemek servis kesilirse siz de yemeye içmeye biraz ara verin. Bardak içerisindeki sıvıları bitirin; bitiremezseniz de kabin görevlilerine teslim edin.

Genelde yolculuk edilen yolcu uçakları çoğu türbülanstan çok fazla etkilenmeyecek boyuttadır. Uçak ne kadar büyük olursa türbülansın etkisi o kadar az hissedilir. Öte yandan tüm uçaklar yaşanabilecek en olağanüstü durumlara dayanıklı olarak üretilmiştir. Örneğin yolcu uçaklarının kanatları bir türbülans durumunda bir kaç metre esneyebilir. Bu nedenle uçuş esnasında bir türbülansa girerseniz yukarıdakileri uygulayıp midenizdeki serbest düşüş hissinin tadını çıkartmaya çalışabilirsiniz. :) Bu tatsız konuyu da aşağıdaki video ile Norveç'in güzide kenti Bergen üzerinde sorunsuz bir uçuşla tamamlayabilirsiniz.

Çift Dikiş

2011-11-16T00:26:00.011+02:00

Geçen sene bu vakitlerdi Beyrut'ta bulunuşum. Suriye üzerinden Lübnan'a geçmiş hiç planda olmamasına rağmen 4 gün Beyrut'ta kalmış ve yine Suriye üzerinden geri dönmüştüm. Beklentilerimini çok üzerinde çıkan şehir adeta zehrini zerk edip aklıma girdi. 1 Senedir nasıl olur bir katakulliye getirip ikinci dikişi atarım dediğim şehre Çok Gezenler Kulübüyle gitmeye karar verdik. Normalde hedefimiz Bükreş'ti ancak zorunlu nedenlerden dolayı rotayı Beyrut'a kırdık. Şimdi bana gidince düşenler ise yine Moonlight'ın müdürüyle savaş zamanı Beyrut'unu konuşmak, Gemmayze'de dağıtan sonradan görme gençlerle dalga geçmek, sahilde bangır bangır müzik dinlerken nargilesini tüttürenleri izlemek, Hamra'da Oscar Wilde'da bira içerken Beyrutlularla sosyalleşmek, kurşun delikleri hala duran binaların önünden geçerken orada yaşayanların hikayelerini merak etmek veya öğlen Le Chef'e gidip krem karamel yemek. Ne zamandır yeni bir şeyler yok blogda diyenler ise bu aralar çok yol yapıldı bahanesini umarım mazur göreceklerdir. Dönüşte affetirecek kendini I can travel. Nasıl bir yere gidiyorsun diyenler için de aşağıdaki video biraz fikir verebilir belki.

Çok Gezenler Kulübü

2011-10-09T14:03:00.005+03:00

Ecnebilerin yaptığı gezmeli tozmalı bir çok internet projesini bloga taşırken bu projeyi es geçmek olmazdı. Ekşi Sözlük'teki "su" tartışmasıyla çok şahane reklam yapan ilk Türk "low cost" havayolu olan Pegasus'un desteğiyle gerçekleşen Çok Gezenler Kulübü oldukça eğlenceli bir proje. Farklı mesleklerden bloggerları alıp haftasonları Pegasus'un uçtuğu yerlere gönderiyorlar. Sonra da şehirlerle ilgili fotoromanlarını yayınlıyorlar. Seçilen bloggerlar kendi ilgi alanlarına göre şehirleri inceleyip, deneyimlerini paylaşıyorlar. Ancak benim şu ana kadar gidilen şehirlerden takip edebildiğim kadarıyla proje "Çok Yiyenler Kulübü"ne evriliyor durumda. Ne mutlu ki en fazla öneri yemek içmek konusunda geliyor katılımcılardan.

Çok Gezenler Kulübü'nü inceleyip içiniz gittiyse güzel havadisler de var. Buradan bilgilerinizi bırakıp kulübe katılma şansınız var. Diğer yandan yine aynı formu doldurursanız Paris, Roma, Viyana, Berlin ve Kopenhag istikametlerinden birine gidiş-dönüş avantadan bilet kazanma şansına oluyormuş. Bu güzel haberlerden sonra sizi Çok Gezenler Kulübünden Gizem Elçi'nin Roma videosuyla baş başa bırakıyorum.

Dağlara Taşlara

2011-08-20T23:07:00.006+03:00

Yukarı izlediğiniz veya izleyeceğiniz video Yosemite Milli Parkında tırmanış kültürü üzerine hazırlanacak bir National Geographic makalesi için çalışan bir fotoğrafçının hikayesi. Kendisi de dağcı ve tırmanışçı olan Jimmy Chin'in hikayesinin anlatıldığı video gerçekten nefes kesici. İnsanların işlerini tutkuyla sevdikten sonra ne kadar başarılı olabileceklerine dair güzel bir hatırlatma. Öte yandan Jimmy'nin kendisini "benim işim hikaye anlatmak" demesi ise 3 günde boynuna astıkları kameraları ile "fotoğrafçı" olan ara manidar bir gönderme olmuş.

Yukarıdaki videoyu izledikten sonra bu yazıyı yazmaya hazırlanırken yaptığım küçük araştırma sonucunda ise Renan Öztürkle karşılaştım. Yazının girişindeki videoyu da çeken kişi olan Renan, dağcılık alanında önemli bir sporcu, iyi bir çizer aynı zamanda da gördüğünüz gibi inanılmaz videolar çeken bir gezgin. Amerika'da bazı galerilerde tırmanışları esnasında çizdikleri sergilenen ve çektiği belgesellerle birçok uluslararası festivale katılan Renan Öztürk, 2010 yılının Ocak ayında fotoğrafçı Cory Richards ile North Face desteğinde yaptıkları Nepal'de yaptıkları tırmanışı Vertical Carnival isimli bloglarında da canlı olarak okuyucularıyla paylaşmışlar. Bu şahane maceranın videosu da aşağıda huzurlarınızda.

Eat Learn Move

2011-08-05T12:59:00.005+03:00

3 kişi, 44 gün, 11 ülke, 18 uçuş, 38 bin mil yol, bir yanardağ patlaması, 2 kamera ve mükemmel 3 video. Rick Mereki, Tim White ve Andrew Lees tarafından Sta Travel için hazırlanmış bu videolarda seyahat etmenin 3 temeli tüm basitliği ile ortaya konmuş: Öğrenmek, hareket etmek ve yemek yemek.

Hareketle başlıyor herşey. Hareket etmezseniz evinizden çıkamazsınız, bir araca binemezsiniz, bir yere gidemezsiniz, yeni şeyler göremezsiniz. Öğrenmekle devam ediyor bu döngü. Yeni yerlere gittiğinizde öğreniyorsunuz. Yeni insanlar, yeni hayatlar, yeni hikayeler, yaşanmışlıklar, savaşlar, aşklar, alışkanlıklar ve onlarca yeni bilgi katıyorsunuz hafızanıza. Yemek ise bu sürecin adeta mührü oluyor. Yemek seyahat edilen yerin tam bir özeti aslında. O toplumun tarihi, acıları, neşesi, farklılığı, hayat alışkanlıkları hepsi o önünüzdeki yemeğin içinde oluyor. Aldığınız her lokmada ülkenin ruhunu da vücudunuza eklemiş oluyorsunuz. Lafı uzatmadan videoları izlemeniz için sahneyi Avusturalyalı dostlarımıza bırakıyorum. Bu arada neredeyse aynı gün ve saatte benimle videoları paylaşan Feyza ve Gülru'ya teşekkürü bir borç bilirim.

DJ Bize Umut Ver

2011-07-31T10:49:00.005+03:00

I can travel belgesel kuşağı yeniden karşınızda. Aşağıdaki video blogdaki en güncel yazı olan Beyrut'u yazarken karşıma çıktı. Yazının içine koyup üstün körü geçilmemesi için ayrıca bir post konusu olmasını tercih ettim. Video 2009 yılında Beyrut'ta bulunan bir kaç mülteci kampında Martin Fernando Jakobsen isimli Danimarkalı eleman tarafından başlatılan Turntables in the Camps projesini anlatıyor. Proje, Filistin mülteci kamplarında eline Kalaşnikof alıp Hizbullah militanı olma ihtimali çok yüksek çocuklara biraz umut aşılayarak onlara kendilerini müzikle ifade edebilme şansını veriyor. Adını dünyaya 1982'de Falanjist militanların yaptığı katliamla duyuran Shatila kampındaki yaşam koşullarını da görebileceğiniz videoda dipte bile olsalar insanlara biraz umut verilirse ne kadar çok şeyin değişebileceğini farkedebilirsiniz.

Beyrut

2011-06-23T01:12:00.016+03:00

NEDİR NE DEĞİLDİR

Bazı kadınlar vardır. Gençliklerinden kalma siyah beyaz fotoğraflarında çok güzellerdir. Ardından seneler boyu başlarından bir sürü kötü olay geçer. Boşanmıştır, kanser olmuştur, ekonomik durumu bozulmuştur vs. Ancak aynı kadını 30 yıl sonra her şeye rağmen muhteşem bir güzelliğe sahiptir. Beyrut, dünya üzerinde bu kadını temsil eden şehir. Yıllardır yaşadıklarına rağmen güzel, büyüleyici ve görkemli. Adeta cami yıkılmış ama mihrap yerinde deyişinin karşılığı.

Kuruluşu Fenikelilere dayanan Lübnan, çok kültürlülük konusunda muhtemelen dünyada rakipsiz bir ülke. Devlet tarafından tanınmış resmi 18 ayrı din ve mezheple birlikte ülkede onlarca ufak etnik ve dini grup hayatını sürdürüyor. Sosyal yapısı bu kadar parçalı olan bir ülkenin siyasal yapısı da adeta bir çorba. Confessionalism denilen demografik bir temsil sistemi uygulanan ülkede devlet başkanı Maruni, başbakan Sünni ve meclis başkanı Şii olmak zorunda. Ayrıca birçok bakanlık ve görev çeşitli din mezhep ve sosyal partiler arasında paylaşılıyor. Ancak bu karışık sistem elbette arada hatalar veriyor ve ülkede sık sık hükümet krizleri yaşanıyor.

Lübnan tarihinin en yıkıcı trajedisi ise 1975 ila 1990 arasında yaşanan iç savaş. Okumaya üşenenler için özet geçersek: İsrail’in Filistin’deki şerrinden kaçan Filistinliler özellikle 70’li yıllarda Lübnan’a göç etmeye başlıyorlar ve o zamana kadar Hristiyanların çoğunluk olduğu demografik yapı hızla değişiyor. Üstelik İsrail-Arap Savaşından sonra FKÖ merkezini Beyrut’a taşıyor. Bunun sonucunda ülkedeki Müslümanlar temsil haklarının arttırılmasını istiyorlar. Bu noktadan sonra yaşananlar ise adeta bir insanlık dramı: Beyrut bölünüyor, Hıristiyanlar ve Müslümanlar silahlanıyor, ülke hızla kanlı bir savaşın ortasına düşüyor ve onlarca masum insan hayatını kaybediyor. Tabi hikâye aslında bu kadar basit değil. İç savaşta taraf değiştiren ve sonradan oluşan onlarca farklı dini ve siyasi fraksiyon bulunuyor. Aslında kimin kime düşman olduğu bile belli değil. Olan Beyrut’a ve 150.000 Lübnanlıya oluyor. Avrupa dâhil Akdeniz’in en gözde sahil kenti iken 15 yılda tam bir harabeye dönüşüyor şehir.

Ateşkes yapıldıktan sonra ise bir anda Refik Hariri diye multi-milyarder bir adam çıkıyor ortaya. 1992’de başbakanlık koltuğuna oturduktan sonra Lübnan’ı yeniden ayağa kaldırmak için çalışıyor. Hatta yapılan imar çalışmalarından sonra Beyrut kimilerince Haririgrad olarak görülüyor. Gerek dünyanın en zengin adamlarından biri olması nedeniyle, gerek ailevi ilişkileri nedeniyle Lübnan’a çok büyük yabancı yatırımlar çekiyor. Ancak başbakanlığı bıraktıktan sonra 1 yıl sonra, 2005 yılında, tam da favori olduğu genel seçimlerden önce Beyrut’ta 1 Ton TNT ile havaya uçuruluyor.

Rafik Hariri suikasti Lübnan tarihinin çok önemli bir kırılma noktası oluyor. Suikastın hemen ardından halk tarafından düzenlenen protesto gösterileriyle iç savaştan beri ülkede bulunan Suriye işgali sona eriyor. Halk tüm siyasal-dini ve sosyal ayrışmayı unutup Lübnan bayrağı altında birleşiyor ve Hariri suikastı nedeniyle suçladıkları Suriye’ye karşı sivil bir zafer kazanıyorlar. Suriye ordusu Lübnan’ı terk ediyor. Bu harekete Lübnan bayrağında bulunan sedir ağacından yola çıkılarak Sedir Devrimi deniyor. Ancak Beyrut’un çilesi bitmiyor. 2006 yılında yazın Lübnan’ın güneyinde konuşlanan Hizbullah güçleriyle İsrail arasında şiddetli çatışmalar başlıyor. Hizbullah İsrail’in kuzeyine füze attıkça, İsrail savaş uçaklarıyla Beyrut’ta bulunan Hizbullah mahallelerini vuruyor. İsrail Lübnan’ın güneyini işgal ediyor. Yüzlerce sivilin öldüğü saldırılar 1 aydan fazla sürüyor ve özellikle Beyrut’un güney mahalleleri ağır bir bombardımanla dümdüz ediliyor. Bu esnada Beyrut İsrail ordusu tarafından denizden de abluka altına alınarak her türlü yardımın şehre girişi engelleniyor.

Hizbullah’ın ülkede bu kadar etkili olmasının hatta yeri geldiğinde hükümete bile kafa tutabilmesinin temel nedenlerinden biri ülkedeki Filistinli mülteciler sorunu. Lübnan’da bulunan 16 mülteci kampında yasal olarak 410.000 kayıtlı mülteci var. Gerçek rakam ise hiçbir zaman bilinemiyor. Bu kadar çok vatanından sürülmüş ve kaybedecek şeyi olmayan insan olduğu içinde Hizbullah özellikle Suriye’den gelen desteklerle ülkedeki kuvvetli yapısını sürdürüyor. Hatta Lübnan Ordusu yetersiz kaldığı için ülkenin güney sınırlarını kısmen Hizbullah koruyor.

Lübnanlılar oldukça rahat bir karaktere sahipler. Akdeniz insanının tüm özelliklerini ve Orta Doğu kültürünü bünyelerinde çok iyi harmanlamışlar. Yemeğe-içmeye oldukça meraklılar hatta sağlam âlemciler. Uzun uzun sofrada oturmayı seviyorlar. Bir dönem Fransız sömürgesi olmaları ve kendilerini Arap olarak görmediklerinden dolayı Arap yarımadasında bulunan genel kıroluk Lübnanlılarda pek mevcut değil. Öte yandan kadınlar diğer Orta Doğu toplumlarına göre tartışılmaz biçimde sosyal hayatta batı ülkelerine yakın standartlarda yaşıyorlar. Genel olarak Lübnanlı görüntüsü neşeli, konuksever ve yıllarca yaşadıklarından dolayı hayatı umursamaz bir yapıda.

Lübnan coğrafi koşulları nedeniyle tarıma müsait bir ülke değil. Bu nedenle ülkede üretim sadece tüketimin bir kısmını karşılıyor. Beyrut’un başlıca gelir kaynaklarını turizm ve bankacılık sektörü oluşturuyor. Diğer yandan Arap yarımadasındaki reklam dünyası da Lübnanlıların elinde. Bunun en büyük nedeni batı dünyasına ve yeniliklere en açık Orta Doğu halkı olmaları. Diğer yandan Finikelilerin mirasına da oldukça iyi sahip çıkan Lübnanlılar Afrika ve Körfez bölgesindeki ticareti ellerinde tutuyorlar. Özellikle Güney Afrika’da limanlarda büyük söz sahibiler. Ülkede büyük bir sanayi kültürü de bulunmuyor. Yıllarca süren savaşlar ve saldırılar buna pek imkân vermemiş. Ancak inşaat sektörü körfez sermayesinin ülkeye akışıyla özellikle Beyrut’ta coşmuş durumda.

Lübnan’ın en büyük sosyal sorunlarından biri ise büyük dış göç. Ülkedeki ekonomik istikrarsızlık, yaşanan çatışmalar ve iş imkânlarının kısıtlı olması yıllardır Lübnanlıları göçe yöneltmiş. Şu anda Brezilya’da Lübnan’dan daha fazla Lübnanlı yaşadığı iddia ediliyor. Diğer yandan yapılan araştırmalarda üniversite öğrencilerinin %60’ı okulu bitirip, kapağı dışarı atma niyetinde. İşin özeti Beyrutlular tüm dünyaya yayılmış bir halk olarak varlığını sürdürüyor.

Beyrut gece hayatı konusunda ise dünyanın sayılı merkezlerinden. Özellikle gece 1’den sonra başlayan inanılmaz bir tempo söz konusu şehirde. Özellikle Gemmayze’de bulunan Rue Gouraud ve yakınındaki Rue Monot gece hayatının önemli merkezlerin. Yine Hamra’da bulunan ufak barlarda ısınma turları için iyi alternatifler olabilir. Beyrut’ta toplu taşıma sistemi bulunmuyor. Sadece şans eseri denk geleceğiniz ufak minibüsler çalışıyorlar. Ancak Arapça bilginize güveniyorsanız bunları kullanabilirsiniz. Üstelik bu minibüsler akşam 7’den sonra çalışmıyorlar. Şehir çok büyük olmadığı için yürüyerek rahatça gezilebilir. Ancak gerekli durumlarda taksi kullanılacaksa fiyatların İstanbul standartlarında olduğunu ve pazarlık etmeden taksiye binmemek gerektiğini belirtmek lazım. Beyrut genel olarak güvenli bir şehir. Vardığınızda yakın geçmişinden dolayı hafif bir irkilme oluştursa da bünyede, şehir bir anda temposuna dâhil ediyor insanı. Şehir merkezinde turizm nedeniyle ordu ve polis sürekli güvenlik sağlıyor. Gecenin hangi vakti olursa olsun rahatlıkla şehir merkezinde dolaşılabilen bir şehir Beyrut. Ancak yanınızda pasaport taşımakta fayda var. Çünkü askerler veya polisler bazı sokak girişlerinde piyango olarak kimlik kontrolü yapabiliyor.

GEZSEK GÖRSEK

Beyrut savaş zamanı doğu-batı olarak ikiye ayrılmış olsa da şu anda şehirdeki tüm ayrımlar ortadan kalmış durumda. Şehrin en turistik bölgesi olan Downtown’dan şehri gezmeye başlayabilirsiniz. Bu bölge iç savaş döneminde yerle bir edilmiş olsa bile, Hariri sonrası binalar aslına sadık kalınarak tekrardan inşa edilmiş. Hükümet binaları, süper lüks iş ve alışveriş merkezleri ve otellerin bulunduğu bölge Orta Doğu’da olduğunuzu unutturacak kadar gösterişli. Şehrin merkezi sayılan Place d’Etoile özellikle akşam saatleri pek hareketli oluyor. Downtown’da tarihi eser olarak Al-Omari Camisi ziyaret edilebilir. Bu cami aslında 12. Yüzyılda Haçlı Seferleri’nde kilise olarak inşa edilmiş ancak daha sonra Memlükler tarafından camiye çevrilmiş. Hemen cami yakınlarında Place d’Etoile’dan biraz ilerlediğinizde görebileceğiniz St. George Katedrali de haçlılar dönemine dayanan bir yapı. Hemen yanında ise içerisinde Refik Hariri’nin de anıt mezarının bulunduğu Mohammed al-Amin Camisini gezebilirsiniz. Bu caminin en önemli özelliği uzaktan Sultanahmet Cami’sine benzetilmesiymiş ki görkem açısında yarıştırmak oldukça manasız. Ardından iç savaş boyunca en şiddetli çatışmaların yaşandığı Place des Martyrs’deki anıtı ziyaret edebilirsiniz. Anıtı gördüğünüzde üzerindeki iç savaştan kalma kurşun delikleri ve patlama izleri dikkatinizi çekecektir. Bu izlerin tamir edilmeme nedeni iç savaşın manasızlığını insanlara hatırlatmakmış. Yine şehir merkezinde görebileceğiniz delik teşik olmuş dev bina eski Holiday-Inn oteli olacaktır. Otel sivil savaş boyunca keskin nişancıların bir numaralı durağı olmuş ve bu nedenle bir çok defa roketlenmiş.

Downtown’u gezdikten sonra Place des Martyrs’in karşı tarafına geçip Gemmayze’yi turlamaya Saifi mahallesinden başlayabilirsiniz. Restore edilen Fransız kolonyal evlerinden bir sanat ve moda mahallesi yaratılan Saifi’de özellikle alışveriş yapmak isteyenler orijinal şeyler bulabilirler. Saifi sonrasında şu anda Beyrut’un gece hayatının merkezi olan Rue Gouraud’a doğru ilerleyebilirsiniz. Ardından da Achrafiye’nin ara sokaklarında dolaşarak Rue de Damas’a çıkabilirsiniz. Rue de Damas ilk bakışta önemsiz bir ana cadde olarak görünse de aslında eski Yeşil Hattı oluşturuyor. Yeşil Hat iç savaş boyunca Hıristiyanlarla Müslümanların esirleri takas ettiği ve tüm pazarlıkların yaşandığı yer. Bu caddeden kısa bir yürüyüşle Beyrut Milli Müzesi’ne varabilirsiniz. Cadde boyunca Beyrut’ta neredeyse her sokakta karşılaşabileceğiniz kurşunlanmış veya roketlenmiş binaları daha sık göreceksiniz. Belki de Beyrut’ta görülmesi en elzem olan yer olan müze, kronolojik olarak sergilediği eserler ile Lübnan tarihini ve Lübnan’ın Akdeniz’deki önemini oldukça başarıyla aktarıyor. Müzede mutlaka görülmesi gereken şeylerden biri de her saat başı gösterilen müzenin iç savaş sonrası tekrar kurulma belgeseli. İç savaşın yıkıcılığını anlamanız için müzeyi gezdikten sonra mutlaka bu kısa belgeseli izleyin.

Hamra ise Beyrut’un günlük hayatını gözlemleyebileceğiniz Downtown’a kıyasla daha az turistik bir bölge. Hamra özellikle son dönemde Gemmayze ile ciddi bir rekabet içine girmiş. Bu rekabetin temel nedeni ise gerçek Beyrut’u hangi semtin daha çok yansıttığı. Semtte bulunan Beyrut Amerikan Üniversitesinin kampüsü şehrin temposundan kaçıp nefes almak için oldukça ideal. Hamra’yı keşfetmek için Rue Hamra ve Rue Bliss arasındaki sokaklarda dolanabilirsiniz. Hamra’nın sokaklarını arşınladıktan sonra şehrin en önemli turistik sembolü olan Güvercin Kayalıkları'nı ziyaret edebilirsiniz. Denizin ortasında bulunan iki büyük kayadan ibaret olan Güvercin Kayalıkları'nda vaktiniz varsa ufak teknelerle kısa bir tur yapma şansınız da var. Ardından da Beyrut’un özellikle güneş battıktan sonra en hareketli yerlerinden biri olan Corniche’i ziyaret edebilirsiniz. Corniche Beyrut'un kordon boyu. Üzerinde bulunan kafeler de Beyrutluları izlemek için iyi bir adres.

Siyasal tarihe biraz meraklıysanız Beyrut’un güney mahalleleri ilginizi çekecektir ancak yanınızda yerel biri, özellikle bir Müslüman olmadan bu mahallelere güvenli girişiniz pek mümkün değil. Bazı bölgelerin giriş çıkışları da asker ve polis tarafından kontrol ediliyor. Hizbullah’ın merkezinin yer aldığı bu mahalleler özellikle 2006’daki İsrail hava saldırılarından büyük oranda etkilenmişler. Sabra ve Shatila mülteci kampları da şehrin güney kısmında bulunuyorlar.

Beyrut’un biraz dışında yer alan Jeita Grotto ise dünyanın şu andaki en önemli birkaç doğal harikasından biri. Dağların altında 6 kilometre boyunca uzayan dev mağara 2 kattan oluşuyor. Alt katı özellikle kışın yükselen su seviyesi nedeniyle bazen ziyaretçilere kapanıyormuş. Su seviyesinin uygun olduğu zamanlarda ise ufak kayıklarla mağarayı gezebiliyorsunuz. Üst kat ise Jeita Grotto’nun asıl görkemli kısmı. Onlarca metrelik dikitler ve sarkıtlarıyla insanı büyüleyen 2. katı ise yürüyerek gezebiliyorsunuz. İç savaş süresince Hıristiyanların cephanelik olarak kullandığı mağara 1995’de Refik Hariri tarafından turizme kazandırılmış.

Yine Beyrut yakınlarındaki Harissa’da bulunan Notre Dame du Liban heykelini mutlaka ziyaret edin. Akdeniz’e tepeden bakan bir Maruni şapelininde bulunan heykelin en önemli özelliği sunduğu nefes kesici manzara. Heykelin bulunduğu şapelin bahçesinde ise Lübnan bayrağında yer alan sedir ağacı bulunuyor. Heykel’in balkonundan muhteşem Akdeniz manzarasını izledikten sonra mutlaka Jounieh’e inen teleferiğe binin. İç savaş sırasında Beyrut’tan kafa dağıtmaya gelen Hıristiyan militanların gece hayatına ev sahipliği yapan ufak sahil kentine giderken, teleferikle insanların evlerinin yanından geçmek oldukça eğlenceli. Teleferik yolculuğunuzu gün batımı saatine denk getirebilirseniz zaten muhteşem olan manzara daha da güzelleşecektir. Jounieh kentinde teleferik yolculuğu hariç ilgi çekecek bir şeyin olmadığını da belirtmek gerek.

YESEK İÇSEK

Humus, babagannuş, kısır ve tabule gibi bilindik mezelerle birlikte birçok meze çeşidi, dünyaca ünlü Lübnan mutfağının temelini oluşturuyor. Diğer yandan kebap kültürü de oldukça gelişmiş durumda. Ancak Lübnan mutfağı denince akla gelen ilk ürünlerden biri Falafel. Lübnan’a gelip, Falafel yemeden dönmemek gerekiyor. Diğer yandan içli köftenin amcaoğlu sayılan Kibbeh de oldukça lezzetli. Humus yiyecekseniz, etli olarak sipariş etmeniz yararınıza olacaktır. Humus’u üzerine pamuk gibi etler ve birlikte kavrulmuş bademle servis ediyor kimi yerler. Falafel yemek için özellikle Rue Bliss üzerindeki büfeler tercih edilebilir. Diğer yandan Beyrut’a gelip mutlaka uğranması gereken bir yemek durağı ise efsanevi ve karizmatik şef garsonuyla Le Chef. Gemmayze’de Rue Gouraud üzerinde bulunan bu esnaf lokantası her gün değişen menüsünde bulunan geleneksel Arap yemekleriyle ünlü. Fiyatları oldukça makul olan Le Chef’de eğer denk getirebilirseniz ünlü bir Bedevi yemeği olan Moolookhiye’yi tadabilirsiniz. Normalde lokantalarda bulunması oldukça zor olan bu yemeğin afrodizyak gücü olduğuna inanıldığı için Orta Doğu’da “Kralların Yemeği” olarak biliniyor. Le Chef’te eğer midenizde boş yer kalırsa mutlaka muhteşem krem karamellerini de es geçmeyin.

Lübnan’ın en meşhur bira markası Almaza. İçimi oldukça kolay ve lezzetli olan birayla birlikte rakının biraz daha serti olan Arak da çok tüketiliyor. Lübnan şarapları ise meraklılar tarafından bilinse de dünyada çok ünlü değiller. Bekaa Vadisi’nde bulunan Kefrayar ve Ksara bölgelerinde yapılan şarap üretimi, ülkenin sosyal ve siyasal durumuna göre değişse de son dönemde önemli bir ivme kazanmış.

YATSAK UYUSAK

Beyrut’a dair en önemli sorunlardan biri ucuz konaklama imkânı. Şehirde hostel sayısı oldukça az ve bulunan otel fiyatları oldukça yüksek. Özellikle tatil ve hafta sonları için önceden rezervasyon şart. Rue Hamra’yı kesen Makdessi Sokağında bulunan Hotel Moonlight konfor konusunda beklentileri yüksek olmayıp bütçesi kısıtlı olanlara oldukça yararlı olacak bir seçenek. Otel müdürü sizi Beyrut çevresindeki yerlerde gezdirmek konusunda da gayet uygun fiyatlara yardımcı olabiliyor. Gemmayzeh’de bulunan Talal’s New Hotel ve Pension al-Nazih de uygun fiyatlı konaklama seçeneklerini oluşturuyor.

İzlesek Öğrensek

Vals Im Bashir
West Beyrouth
Sukkar banat
Syriana

Beyrut Top5 List

1- Hamra
2- Gemmayze
3- Beyrut Milli Müzesi
4- Jetta Grotto
5- Teleferik ve Manzara

Mavi Gezegen

2011-06-17T00:36:00.006+03:00

Seyahat etmenin insan üzerindeki en büyük etkilerinden biri kişiyi değiştirmesidir. Ruhen daha olgun, daha dingin, daha sabırlı ve hoşgörülü olur seyahat eden kişi. Peki ya insanlığın bu özellikleri yapacağı en önemli seyahatlerden birinden önce edinmesi gerekiyorsa ne olacak? Dünyanın gidişatının pek hayra ilerlemediği apaçık ortada. Ancak bir primattan medeniyet kuracak zekaya ve olgunluğa erişen insanlık için her zaman umut var. Nasa için hazırlanan efsanevi videolar da bu sorunu ele alıyorlar. Muhteşem görüntüler ve insanı oldukça düşündüren bir seri olmuş. Şahane pası için de Bertuğ'a teşekkürü bir borç biliriz. Yaşadığınız mavi gezegenin değerini biraz daha bilmek ve hayatınızı daha çekilir hale getirmek sizlerin elinde. Uzun zamandır takıldığınız ve size dev dağlar gibi görünen günlük sorunların aslında ne kadar önemsiz olduğunu hatırlamanız için ufak bir kıyak.

Mumbai Golf

2011-04-17T16:07:00.005+03:00

I can travel belgesel kuşağına yeni ürünlerle devam ediyoruz. Mumbai Golf, dünyanın üçüncü, Hindistan'ın ise en kalabalık kenti olan Mumbai nam-ı diğer Bombay'daki sosyal ve ekonomik uçurumu golf üzeriden anlatan bir belgesel. Filmde, Danny Boyle'un Slumdog Millionaire'ine göndermeler unutulmazken, hayallerini gerçeğe dönüştürebilme şansı verilmiş bir adamın umutlarını ve yaşam mücadelesini anlatılıyor. Teşekkür ve beğenilerimizi meşhur Hint trenleriyle gönderiyoruz kendilerine.

Unutmadan I can travel'ın Facebook sayfası var bir süredir. Arada videosuymuş, makalesiymiş bir sürü malzeme paylaşılıyor. İbretlik paylaşımlardan haberim olsun diyorsanız 2 tık yapın, beğenin. Sayfayı beğenirseniz aşağıdaki gibi videoları evde-ofiste daraldığınızda karşınızda bulabilirsiniz :)

Duvara Karşı

2011-03-30T23:58:00.012+03:00

Bir kaç yıl önce güneşli bir Eylül günü, 1 gün takılır kaçarım diye geldiğim Berlin'de 3. günümü geçiriyorum. O sabah Berlin Duvarı'nın şehirde kalan en uzun ve en turistik kısmı olan East Side Gallery'yi görmeye niyetlenip yola koyuluyorum. Hatta vardığımda şansıma etrafta az insan olduğunu görüp, rahat rahat dolanacağım için seviniyorum. Tam duvarın kenarından yürümeye başlayıp grafitileri ağzım 5 karış açık seyretmeye başlayacakken Uzak Doğulu kızın biri yanaşıp fotoğrafını çekip çekemeyeceğimi soruyor. Kibarlıktan evet diyorum ama bir yandan da içimden söyleniyorum. Ben onu çektikten sonra, o da beni çekiyor. Birbirimizi karşılıklı hatıra fotoğrafları edinmek için kullandıktan sonra teşekkür edip önümüzdeki maçlara bakmak için yollarımıza gidiyoruz.

Demek isterdim ancak vedalaştıktan birkaç saniye sonra aynı istikamette yürümeye başladığımızı farkedip, muhabbete başlıyoruz. Doohee, Seul'de yaşadığını söylüyor. Ben Kore'yi sordukça o Türkiye'yi soruyor. Laf lafı açıyor ve biz yürüyoruz. Şehirde neredeyse bir saat yürüdükten sonra dinlenmek için bir kafeye girip oturuyoruz. Ben akşam treniyle Münih'e Oktoberfest'e katılmaya gideceğimi anlatıyorum. O ise 1-2 güne Paris'e geçeceğini oradan da Fransa'nın güneyine inip eve döneceğinden bahsediyor. Kahveleri içip dinlendikten sonra Alexenderplatz'a gidiyoruz. Berlin'in meşhur otobüs hattı 100'e binip ucuz bir şehir turu atacağını söylüyor. Benimse her zamanki gibi yetişmem gereken bir yerler var ve yollarımız bu sefer gerçekten ayrılıyor. Ayrılmadan muhabbet için birbirimize teşekkür ederken Doohee bir fotoğrafımı çekiyor ve otobüse biniyor.

O gece trenle Münih'e gidiyorum. Sabah Münih'i biraz gezip, Oktoberfest'te muhteşem bir gün geçirdikten sonra yine gece treniyle Prag'a geçiyorum. Prag'da 2 gün kalıp, şehre ısınamayıp, tüymeye karar veriyorum. Bu esnada Prag'a karşı benimle aynı hisleri besleyen Daniel ile tanışıyorum. En hızlı şekilde Viyana'ya gidiyoruz. Oradan Salzburg yapıp, sonrasında Münih'te Oktoberfest'in son gününü yakalıyoruz. Detaya girmiyorum, 32 tekmili birden zaten burada var. Akşam trene binip, birkaç gün geçirmek ve ardından eve dönmek üzere Berlin'e gidiyorum. Trende gerçekten dandik olan fotoğraf makinem yürütülüyor. Üstelik bunu Berlin'e varışımın ertesi gün farkediyorum. Farkettiğim asıl önemli olan şey ise 6 hafta boyunca çektiğim 2000 civarı fotoğrafın makineyle birlikte ellere yar olduğu. Kendime söve söve dolaşmaya çıkıyorum. Tüm gün o sinirle şehri yürüyerek arşınlıyorum. Akşam hostele dönerken sakinleşmek için 1-2 bira alıyorum ve tam hostele girerken kapıda Doohee ile karşılaşıyorum.

Birbirimizi gördüğümüzde ikimizinde ağzı açık kalıyor. O tarihlerde Avrupa'nın farklı şehirlerinde olması gereken iki kişinin tekrar Berlin'de üstelik aynı hostelde hatta kapıda tesadüfen karşılaşması sonucu geçirdiğimiz şoku kısa sürede atlatıp birbirimizi soru yapmuruna tutmaya başlıyoruz. Ne yaptın, ne ettin kısmı sonrasında kendimizi sokağa atıyoruz. Paris'in kendisine samimi gelmediğini ve Berlin'e bir kaç gün önce geri döndüğünü, ertesi gün de İspanya'ya gideceğini anlatıyor. Ben de Berlin sonrası maceralarımı ve fotoğraf makinemin çalınışını anlatıyorum. Ardından karşılaşmamızın ihtimalini hesaplamaya çalışıp oldukça gülüyoruz. Günün yorgunluğu içilen biralarla birleşince hostele dönüyoruz. İlk tanıştığımızda unutuğumuz birşeyi yapıp birbirimize iletişim bilgilerimizi veriyoruz. İyi ki de veriyoruz çünkü aylar sonra Berlin'deki o seyahate ait tek fotoğrafımı bana Doohee gönderiyor. Tanıştığımız gün otobüse binmeden çekmiş olduğu fotoğrafı...

Tiflis

2011-03-01T02:43:00.011+02:00

NEDİR NE DEĞİLDİR

Güney Kafkasya'daki belki de en yalnız ülke Gürcistan’ın Avrupalı başkenti Tiflis, bulunduğu coğrafyanın neredeyse tüm karakteristik özeliklerini taşıyor. Mesafeli bir tanışmadan sonra bir anda can ciğer kuzu sarması olanlar gibi ne ara muhabbeti koyulaştırdığınızı anlayamıyorsunuz.

Çevresinde bulunan büyük medeniyetlerin geçiş yolları üzerinde olması nedeniyle Gürcistan, tarih boyunca tam tabiriyle gelenin gidenin vurduğu bir ülke olmuş. Tarihte Hıristiyanlığı kabul eden ilk devletlerden biri olan Gürcistan’ın, tarihinin en parlak dönemini 12. yüzyılda Kraliçe Tamar döneminde yaşadığını söylersek herhalde durumun vahameti biraz daha anlaşılmış olur. İzleyen dönemlerde doğudan, batıdan ve güneyden gelen çeşitli akınlarla uğraşan Gürcüler 19. yüzyıl itibariyle Rusya Çarlığı yönetimin altına girmişler. Ardından SSCB dönemini yaşamışlar. 1991’de de Sovyetler Birliği’nden kopan son devlet olarak bağımsızlıklarını kazanmışlar.

Ancak “bağımsızlıklarını kazanmışlar” kavramı bizim tam anladığımız şekilde geçerli olmuyor bu coğrafyada. Kuzey komşuları Rusya, arka bahçesi olan Kafkasya’yı hiçbir zaman başıboş bırakmak niyetinde değil. Bu nedenle Gürcistan büyük abisinin her daim gölgesi altında yaşıyor. Özellikle Gül Devrimi sonrasında başlayan Mihail Saakaşvili döneminde Gürcistan’ın Avrupa ve Amerika’ya yancılık yapması Rusya’nın çok hoşuna giden bir durum değil. Zaten Gürcistan’ın en önemli iç sorunları (ki ne kadar iç sorun olduğu tartışılır) olan Güney Osetya ve Abhazya’nın bağımsızlığı konusunda da Rusya’nın tutumu, bu büyük kontrolü kaybetmemek üzerine belirleniyor. Hatta 2008’de yaşanan ve canlı yayında Saakaşvili’ye kravat yedirten Güney Osetya Savaşı adeta büyük bir abinin küçük kardeşinin ensesine vurarak elinden oyuncağını almasına benziyor.

Yaklaşık bir milyon kişinin yaşadığı Tiflis, sosyal, ekonomik, politik ve kültürel anlamda Gürcistan’ın her şeyi. Zaten ülkedeki dört kişiden biri şehirde yaşıyor. Bu büyük sorumluluk ve yüke rağmen şehir oldukça sakin ve düzenli. Orta Avrupa şehirlerini andıran kent Sovyet döneminden kendisine kalan en önemli miraslardan birine güçlü bir şekilde sahip çıkıyor. Sovyetlerin kültür merkezlerinden biri olan Tiflis, günümüzde de aktif sanat hayatını ekonomik şartlara rağmen sürdürüyor. Şehirde ekonomik şartlara rağmen hala tiyatro oyunları kapalı gişe oynuyor, şehrin birçok yerinde çok güzel heykeller göze çarpıyor. Gürcüler de yaşadıklarını hazmetmiş ve oldukça olgun insanlar, fakir-zengin her türlü insan birbirine oldukça saygılı davranıyor. Genel özellikleri ilişkilerine soğuk ve mesafeli başlayıp, konuksever ve oldukça sevecen devam etmeleri. Diğer yandan yaşadıkları olaylar nedeniyle tarihteki günlerini özlemle anıyorlar. Hatta halkın geneline içinde bulundukları durum nedeniyle biraz mutsuz bir hava hâkim.

Ülkenin iktisadi durumu ise pek iç açıcı değil. Komşularında bol miktarda olmasına rağmen kendi topraklarında doğalgaz veya petrol gibi doğal kaynaklar bulunmayan Gürcistan büyük bir enflasyon sorunu da yaşıyor. Maaşların düşüklüğünden dolayı devlette çalışacak insan bulmakta zorlanan ülke, dışarıya da büyük beyin göçü veriyor. Kadınlarsa iktisadi hayatta çok etkinler. Her alanda çalışan kadın görebiliyorsunuz. Endüstriyel faaliyetlerin de oldukça az olduğu Gürcistan’ın temel gelir kaynakları tarım, turizm ve dünyaca ünlü şarapları. Ancak Güney Osetya Savaşıyla yediği ambargo sayesinde en büyük şarap alıcısı Rusya’yı da kaybettiğinden ülkedeki şarap en düstrisi de büyük sıkıntı yaşıyormuş. Ancak tüm bu sorunlara rağmen Gürcistan gelecekten umutlu. Özellikle Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattı ve Kars-Tiflis-Bakü demir yolu hattının ülke ekonomisine büyük canlılık getireceği düşünülüyor. Diğer yandan bu büyük yatırımların Gürcistan’ı da kapsaması ülkenin istikrarının sağlanması için bir avantaj olarak algılanıyor.

Tüm siyasal ve iktisadi sorunlarına rağmen Gürcüler kendilerini Avrupalı olarak konumlandırıyorlar. Bu durum özellikle komşularını küçümsemelerine hatta kısmen düşmanlıklara neden oluyor. Yaşadıkları bölgedeki en entelektüel, en zeki ve en medeni halkın kendileri olduğunu düşünüyorlar. Dini konularda Ermenilerden, entelektüel konularda da Azerilerden üstün olduklarını iddia ediyorlar. Sovyetler döneminde siyasal nedenlerden dolayı çok fazla görülmese bile, Sovyetlerin çöküşüyle, Hıristiyanlık, Gürcü toplumunun en çok sahip çıktığı özelliklerinden bir tanesi.

Tiflis gece hayatı konusunda çok fazla seçenek sunmuyor ziyaretçilerine. Şehir merkezinde çok güzel canlı caz müzik dinlenebilecek uygun fiyatlı mekânlar mevcut. Caz yapan ufak grupların üyelerinin bazılarının konservatuar hocaları olması ise biraz iç burkan bir ayrıntı. Yine şehir merkezinde güzel bar ve publar da var. Şehir genel olarak güvenli. Tiflis sakin bir şehir olduğu için çok büyük sorunlar yaşanmıyor. Şehir neredeyse tamamen yürünerek dolaşılacak büyüklükte. Sadece bir ucundan diğer ucuna giderken bir araca ihtiyaç duyabilirsiniz. İstanbul ile kıyaslandığında ucuz olan şehir de en dikkat çekici fiyatlara da taksiler sahip. Toplu taşımanın her eski Soyvet ülkesinde olduğu gibi gelişmiş olmasına rağmen taksiler aşırı ucuzlar. Bu nedenle çengelli iğnelere benzeyen harflerden oluşan Gürcü alfabesini çözüp, doğru otobüsü bulana kadar en iyisi bir taksi tutun. Şehir içi kısa ve orta mesafelerde 3-4 Gel, uzun mesafelerde de 8-10 Gel’den fazla ödemeyin.

GEZSEK GÖRSEK

Mtkvari Nehri’nin ikiye böldüğü Tiflis’i eski şehir merkezinden gezmeye başlayabilirsiniz. Eski Tiflis’in merkezi ve zamanında en hareketli pazarının kurulduğu Gorgasalis Meydanı’a geldiğinizde Metekhi Köprüsü’nü göreceksiniz. Köprüden nehrin diğer tarafına geçtiğinizde sağınızda Tiflis’in sembolü olan Metekhi Kilisesi ve onun bahçesindeki görkemli ata binmiş haldeki Kral Vakhtang Gorgasali heykelini göreceksiniz. Beşinci yüzyıla dayanan tarihiyle kilise ve çevresi Tiflis’teki en eski yerleşim alanı olarak kabul edilmekte. Buna rağmen nehrin Metekhi Kilisesi’nin bulunduğu tarafında görülmeye değer pek bir şey bulunmuyor.

Tekrar nehrin karşısına geçtiğinizde Gorgasalis Meydanı’ndan Narikala Kalesi’ne doğru yürümeye başlayabilirsiniz. Yukarı çıkarken St. George Ermeni Katedralini de ziyaret edin. Dikkat çekici tavan işlemeleriyle bakımsız olsa da katedral olduka güzel. Sadece dış duvarları duran kalenin içerisinde ayakta kalabilmiş tek yapı Aziz Nikolas Kilisesi. Özellikle kilisenin duvarlarına tırmanıp Tiflis ve Mtkvari Nehri manzarasını kaçırmayın. Kiliseden sonra yürüyüş yolunu takip ederek tepeye tırmanmaya devam edin ve şehrin her yerinden görülebilen Kartlis Deda heykeline ulaşın. Bu heykel belki de Gürcüleri anlatan en önemli olan sembol olduğu için şehrin her yerinden görüşebilecek bir konuma sahip. Bir elinde kılıç diğer elinde de şarap kadehi tutan bir kadının olduğu heykelde aslında anlatılmak istenen Gürcülerin düşmanlarına karşı kılıçla sonsuz bir direniş göstereceği ve dostlarına karşı şarapla tükenmez bir misafirperverlik sunacağıymış.

Heykel sonrası istikametinizi yürüyüş yolu üzeinden aşağı inmeye çevirebilir ve yolun sonunda tipik Tiflis evlerinin bulunduğu Sololaki semtine varabilirsiniz. Burada sokak aralarına girip çok ender de olsa restore edilmiş görkemli Tiflis evlerini görebilirsiniz. Eski Tiflis'in ara sokaklarından yürüyerek Gorgasalis Meydanı geri geldikten sonra bu defa Tavisuplebis Meydanı’na doğru ilerleyin. Tavisublebis yani Özgürlük Meydanı aslına Gürcistan yakın tarihindeki en önemli meydan. Gürcistan’ın bağımsızlığına kadar Lenin Meydanı olan mekân bağımsızlıkla birlikte “Özgürlük” adını almış ve 1990 yılında ülkede bulunan son Lenin heykeli de yıkılıp yerine Gürcülerin dini sembolü St. George heykeli konulmuş. Öte yandan Özgürlük Meydanı Gül Devrimi’nde de protestocuların parlamentoyu basmadan önce toplanıp harekete geçtikleri alan olarak biliniyor. Meydanda bulunan Güzel Sanatlar Müzesi kesinlikle kaçırılmayacak bir durak. Müzenin kendiniz gezebileceğiniz bölümünde çok fazla eser bulunmamakla birlikte rehber eşliğinde gezilmesi zorunlu olan hazine bölümü muhteşem eserler barındırıyor. Kraliçe Tamar’ın tesadüf üzerine bulunan zümrüt, yakut ve incilerle süslü haçı gibi Gürcistan, Azerbeycan ve Türkiye’nin doğusunda bulunup, Tiflis’e getirilmiş Gürcü kültürünün en değerli parçaları burada saklanıyor ve sergileniyor.

Müzeden çıktığınızda modern Tiflis’in atar damarını oluşturan Rustaveli Gamziri yani Rustaveli Bulvarı’nı arşınlamaya başlayabilirsiniz. 1,5 Km uzunluğundaki bulvar, üzerinde bulunan binalar ile 19. yüzyıl Gürcü ve Rus mimarisini en güzel örneklerini sunuyor. Bulvarda biraz ilerledikten sonra sağ tarafınızda Gürcistan Müzesi’ni ziyaret edebilirsiniz. Kronolojik olarak Gürcistan tarihini inceleyebileceğiniz bu müzeden çıkıp bulvarda biraz daha ilerlediğinizde solunuzdaki görkemli bina meşhur Parlamento binası olacak. Gül Devrimi’nin zihinlere kazınan görüntülerinin yaşandığı binanın hemen karşısında ise tipik Gürcü mimarisi örneği olan Kashveti Kilisesi bulunmakta. Pagan döneme ait sembollerin de bulunduğu kilise oldukça ilgi çekici. Rustaveli Bulvarının en dikkat çeken binaları ise Rustaveli Milli Tiyatrosu ve Paliashvili Operası. 19. Yüzyıldan beri Tiflis’in en önemli kültürel merkezleri olan binalar halen bu görevi başarıyla sürdürüyorlar. Hiçbir trafik ışığınınbulunmadığı bulvarda yayalar için çok kısa mesafelerle alt geçitler bulunuyor. Bu sayede bulvarın en yoğun saatlerde bile oldukça akıcı bir trafiği var. Diğer yandan bulvar üzerinde bulunan çoğu binanın, bulvar üzerinde geçitlerle ulaşılan avluları var. Bu avlulardan belki de en güzeli olan ve Prospero Kitapçısıyla Caliban Kafe’nin yer aldığı avlu mutlaka soluklanmak için uğranılması gereken bir adres. Parlamento binasının sırasında bulunan avludaki kitapçıda Gürcistan ve Kafkasya ile ilgili ilginç kitaplar bulabilirsiniz.

Bulvarın sonuna geldiğinizi geniş bir meydana çıktığınızda anlayacaksınız. Biraz daha ilerlediğinizde ise meydana ve bulvara isimini veren büyük Gürcü şair Rustaveli’nin heykelini göreceksiniz. Hemen yakında bulunan Vere Parkı’nda da vakit geçirebilirsiniz. Rustaveli Meydanı’ndan ileride ise şehrin üniversite semti olan Vake bulunuyor. Özellikle semtin diğer ucunda kalan Vake Parkı uçsuz bucaksız bir park. Gençlerin yoğun olduğu Vake, kentteki yabancıların da yaşamayı tercih ettiği bir bölge.

Mtkvari Nehri’nin kıyısında bulunan 9 Mart Parkı ve Dedaena Parkı arasındaki köprüde, sadece güzel havalarda kurulan bitpazarını da sakın kaçırmayın. 2. el Rus kristalleri, Sovyet Ordusu’ndan kalma malzemeler, 60-70 yıllık körüklü fotoğraf makineleri, antika gümüş yemek takımları hatta hırdavat eşyalarının bile bulunabildiği sevimli pazarın bir bölümünde ise birçok ressam eserlerini sergileyip satıyorlar.

Şehrin sırtını dayadığı Mtatsminda Dağı’nın eteklerine kurulmuş eğlence parkı, şehirden kaçmak için iyi bir alternatif olabilir. Televizyon kulesinin de bulunduğu eğlence parkında hem şehir manzarasını izleyebilir hem de orman içindeki aletlerde oldukça keyifli vakit geçirebilirsiniz. Diğer yandan şehir merkezinden parka ulaşmak için taksi alternatifini kullanacaksanız 10 Gel’den fazla ücret ödemeyin.

YESEK İÇSEK

Gürcü mutfağı genelde et ve hamur işlerine dayanıyor. Bulundukları coğrafya nedeniyle böyle bir beslenme düzeni kaçınılmaz olmuş. Hinkal adı verilen mantı denebilir. Sadece etli değil. Mantar, patates veya peynirli versiyonları da mevcut. Diğer yandan haçapuri denilen pide de oldukça lezzetli. Diğer yandan mantarla ile yapılan yemekler de çok başarılı. Çok farklı türde mantarların yetiştiği Gürcistan, bu hazineyi çok başarılı kullanıyor. Öte yandan et yemeklerine kullandıkları erikli soslar da çok başarılı. Rustaveli Meydanından Vake’ye ilerledikten sonra göreceğiniz Filarmoni binasının az ilerisindeki sokaklardan birinde bulunan El Depo hinkal yemek için güzel bir adres. Gorgasalis Meydanı’nda bulunan Shardenis Sokağı’nda bulunan 12 Rue Chardin ise güzel bir akşam yemeği için keyifli bir adres. Özellikle mantar çorbası mutlaka denenmeli. Ana yemeklerde standardın oldukça üzerinde. Akşam 9 civarlarında başlayan canlı caz müziği ise yemeğin cilasını atıyor. Gorgasalis Meydanı’ndan Tavisuplebis Meydanı’na yürüdüğünüz yolda sağınızda kalacak olan 2. Erekle Sokağında bulunan Cafe Kala ise hem yerel Gürcü yemeklerini hem uluslar arası yemekleri çok keyifli bir atmosferde sunuyor. Burada da saat 9’dan sonra muhteşem bir caz performansıyla karşılaşabilirsiniz.

Şaraplar konusunda Gürcistan oldukça zengin bir seçkiye sahip. Denk gelir ve ev yapımı şaraplardan bulma şansınız olursa mutlaka tadına bakın. Teliani Valley marka şaraplar fikir edinmek için fena sayılmazlar. Beyaz şarap severler için bu markanın Tsinandali Aged in Oak’ı; kırmızı severler içinse Teliani ve Saperavi güzel bir alternatifler olacaktır. Bununla birlikte Gürcistan’ın en önemli iki bira markası Kazbegi ve Natakhtari’nin tadına bakılmalı. Özellikle Kazbegi oldukça kolay içimi olan, lezzetli bir bira. Gürcistan’ın en önemli ihracat kalemlerinden biri olan Borjomi maden suyunu da unutmamak gerekir. Ancak tadının bizim alıştığımız maden sularına göre oldukça tuzlu olduğunu söylemek lazım.

YATSAK UYUSAK

Tiflis konaklama imkânları olarak çok gelişmiş bir kent değil. Şehirde ya çok pahalı oteller veya pansiyon türü ufak işletmeler bulunuyor. Diğer yandan internette biraz araştırma yaparak Gürcü ailelerin yanlarında çok uygun fiyatlara da kalabilirsiniz. Ufak bir aile pansiyonu olan Hotel Dzveli Ubani hem fiyat-konfor hem de konum olarak bence şehirdeki iyi alternatiflerden biri. Hatta fiyatları bütçenizi aştığında resepsiyondakilere durumu anlattığınızda sizi tanıdıkları yakın bir eve götürüp daha uygun fiyatlara yatak bulmanızı bile sağlıyorlar. Diğer yandan Hotel Charm’da şehirdeki kullanılabilir alternatiflerden biri olarak göze çarpıyor.

Tiflis Top5 List

1- Bitpazarı
2- Rustaveli Bulvarı
3- Sololaki ve Eski Şehir
4- Mtatsminda Parkı
5- Prospero Kitapçısı / 12 / Cafe Kala

Ayder Hilton

2011-02-20T17:13:00.007+02:00

I can travel belgesel kuşağına hoş geldiniz! Eric ve Justin Dennis biraderler Alaska'da bulunan Gates of the Arctic Milli Parkına bir yolculuk yapmışlar. İçerisinde herhangi bir yol, konaklama imkanı ve hatta hiçbir insan yapısı bulunmayan parka, ufak bir su uçağıyla ulaşan ikili, şişme kanolarıyla Alatna Nehri'nin bir kısmını geçmiş hatta arada da Arrigetch Tepeleri'nde trekking yapmış. Bu yolculuk sonunda da 17 dakikalık bir belgesel hazırlamış. Belgeseldeki bir önemli nokta parkta geçirdikleri 2 hafta boyunca tüm elektrik ihtiyaçlarını yanlarındaki ufak bir güneş paneli üzerinde sağlamaları. Belgesel meraklısı bir insan olmamanız ihtimaline karşın öncelikle belgeselin trailer'ını izlemenizi öneriyorum. Onu izledikten sonra izlemeye karar verebilirsiniz.

Trailer:

Belgesel:

Belgeseli izleyecekseniz tam ekran yapın da izleyin. HD yazısının yanındaki oklara tıklamanız yeterli. (Full Screen for dummies isimli kitaptan alınmıştır.)

Gelelim işin beni çocukluğuma götüren bölümüne. Vimeo'da Dennis biraderlerin videolarına bakarken aşağıdaki Hilton videosuna rastgeldim. Bizim belgeselciler deniz uçağıyla Gates of the Arctic'ten sadece 43 kişinin yaşadığı Bettles şehrine geldiklerinde Hilton'da kalıyorlar ancak bu bizim bildiğimiz Hiltonlara pek benzemiyor diyecektim ki; diyemiyorum. Çünkü benim bildiğim bir Hilton'a oldukça benziyor.

Bacak kadar çocukken, annemle ufak bir ekibe katılıp daha kitlesel turizmin ırzına geçmediği zamanlarında Ayder Yaylası'na gitmiştik. Zaten yaylaya gidişimiz oldukça maceralıydı. Eski minibüsler, kamyon kasalarında hep beraber köy yollarında dıngıdı dıngıdı zıplayarak yolculuklar. Ancak en eğlenceli kısım yaylaya vardığımız da karşımıza çıktı. Hilton'da kalacaktık. Büyük bir yayla evini otele çeviren Karadenizli girişimci otelin adını da Ayder Hilton koymuştu. Bu arada o dönem yaylanın tek otelinin Hilton olduğunu belirtmem gerekir. Bildiğim kadarıyla neredeyse Uludağ kadar otel/pansiyon varmış artık Ayder Yaylası'nda.

Velhasılı kelam komik isimli bir otelde kaldık, çok eğlendik, yaylada bol bol yürüdük. Benim için çocukluğuma dair unutulmaz anılar barındıran bir seyahat olmuştur. Ayrıca Dennis biraderlerden daha şanslıydık çünkü Ayder Hilton'da tuvalet dışarda değil koridorun sonundaydı. Umarım Bettles ve Gates of the Arctic'in sonu da Ayder gibi olmaz. Bu ülkede tarih toprak altına gömülüp korunurken(!), restorasyon adı altında en güzel eserler cayır cayır yanarken, HES'lerle doğa geri dönülemeyecek zararlara uğratılırken halen dünyada insan eli değmemiş yerlerin olduğunu bilmek umut verici.

Dil dile değmeden...

2011-01-30T23:55:00.004+02:00

Yetenek meselesidir bir dili hakkını vererek konuşmak. Bir de öğrenilen dilin ait olduğu kültürü sevmek gerekir. EF Dil Okulları Londra, Paris, Barselona ve Pekin için eğlenceli filmler hazırlamış. Filmlerin sonundaki genel konsept ünlü Türk özdeyişini haklı çıkartıyor: Dil dile değmeden öğrenilmez evladım! Beğeni sırama göre dizdim, buyrun izleyin. Buradan yetkililere de seslenmek istiyorum: Filmlerin İstanbul versiyonu çekilirse mutlaka Akbil tomu ve şehir hatları vapuru yer almalı, arz ederim.

Yiğidin Harman Olduğu Yer

2011-01-22T23:06:00.013+02:00

Prag'da geçirilen mutsuz 2 gün. Şehre hiç kanım ısınmamış, ertesi sabah Viyana'ya doğru yola çıkmak için hazırlık yapıyorum. Akşam hostelde söylenerek çantamı toparlarken ranzanın üst katında yatan ve saçı sakalı birbirine karışmış Benicio Del Toro kılıklı Meksikalı arkadaşla muhabbete başlıyoruz. Konuşma bir anda onun da Prag'ı hiç sevmediği noktasına geliyor. Ben "Yarın sabah Viyana gidiyorum, ordan Salzburg yapıp, cilasını da Münih'te Oktoberfest'in sonu günüyle atacağım." deyince gözleri parlıyor. O ana kadar hayatımın en komik seyahat arkadaşlarından birini bulacağımı bilmiyorum.

Ertesi sabah Daniel ile Viyana'ya giden trene atlıyoruz. Trenimiz Prag'dan uzaklaştıkça ikimizde muhabbeti koyulaştırıyoruz. Viyana'ya indiğimizde Lonely Planet sağolsun konaklama işini hallediyoruz. Ardından vuruyoruz kendimizi sokaklara. Tüm gün gezip dolanıyoruz, siyaset, futbol, filmler ve seyahat etmek üzerine bolca konuşuyoruz. Akşam Hofburg civarlarında yorgunluktan ve açlıktan bir bankın üzerine çöküp, gelen geçene bakarak sohbet ederken bir anda ben bir müzik sesi duyuyorum. "Hadi bakalım ne film dönüyor orada" önerimi geri çevirmiyor ve biz müzik sesinin geldiği dev çadıra doğru giriyoruz. MeğerseAvusturya'da o gün genel seçimler yapılmış ve sosyal demokrat parti seçimlerde büyük bir başarı kazanmış. Ancak usulca sızdığımız çadırda bizim ilgimizi çok daha fazla çeken şeyler var: Bedava bira ve yemek servisi. Bir anda siyasi kimliklerimizi bir kenara bırakıp partililerin sevincine ortak oluyoruz. Üstelik bu sevinç, partililer bize yemek ve bira ikram coşkuya dönüşüyor. En sonunda Daniel'in ve benim elimde birer ufak pankart kendimizi parti marşlarına eşlik ederken buluyoruz. Karnımızı doyurup, kafamızı güzelleştirdikten sonra sosyal demokrat partinin Viyana il teşkilatına veda edip hostele doğru yürüyoruz. 1 gün daha Viyana'da takıldıktan sonra Salburg'a geçiyoruz. Daniel'in 2-3 güne kadar Meksika'dan kız arkadaşı geleceği için aralarında yoğun bir telefon trafiği dönüyor. Ve sonunda Innsbruck'de buluşmaya karar veriyorlar, üstelik yengenin verdiği tarih de Daniel'in benimle Oktoberfest'e gelmesine imkan tanıyor. Salzburg'da 2 günümüzü yine bolca gülerek, şehre aşık olarak ve yürüyerek geçiriyoruz. Sonunda büyük gün geliyor ve serin bir ekim sabahında Salzburg'dan Münih trenine biniyoruz.

Münih'te garda hemen lockerlara çantaları atıp, akşam saatleri için ben Berlin'e, Daniel Innsbruck'e tren biletlerini alıyoruz. İşleri bitirdikten sonra festival alanına doğru pergelleri açıyoruz. Benim Oktoberfest'e 2. gelişim olduğu için daha tecrübeliyim. Gözümün kestiği bir çadıra girip yer aramaya başlıyoruz. Tabi saat 11 olduğu için yer bulmak pek mümkün değil. Neyse bir şekilde, bir ekibin masasına tüm sevimliliğimizi kullanarak yamanıyoruz. Bavyera şarkıları söyleniyor, biralar ardı ardına geliyor. Karnımız acıktığı ve kafamız güzelleştiği için hadi çıkalım birşeyler yiyip, lunaparkta takılıp sonrasında başka bir çadıra geçelim diyoruz. Fikir güzel olsa da 1 saate yakın diğer çadırlarda yer arıyoruz. Sonunda 2 kişi sığışıyoruz bir yere. Karnımız tok, sırtımız pek hemen yeni biraları söylüyoruz. Onlar kısa sürede tükenince yenileri söyleniyor. Bu arada Daniel biz yiğidin harman olduğu yerden geliyoruz moduna geçip, tekilacıyız biz, koymaz bize bu Oktoberfest biraları demeye başlıyor. Ortam güzel, kızlar güzel, biralar güzel derken bizim tren saatleri yaklaşıyor. Daniel doğadan aldığını doğaya sunmak üzere tuvalete gideyim ben sonra kalkarız gideriz gara diyor. Ancak kalktığında anlıyoruz ki kendisi harman olmuş. Neyse lodosa tutulmuş şehir hatları vapuru gibi tuvaletin yolunu tutuyor. Ben de yanımdaki Hanslarla Helgalarla onların olmayan ingilizcesi benim olmayan almancamla sohbet ederek bekliyorum. Genelde muhabbetimizdeki en uzun cümle de "Prost!" dan ibaret oluyor. Aradan 20 dakika geçiyor ;ki bu süre prostatlı bir erkek için bile oldukça uzun bir süre; Daniel ortalıkta görünmüyor. Bir beş dakika daha bekliyim sıra var herhalde diyorum içimden. Ancak aklım bir yandanda trenlerde. Yarım saat bekledikten sonra birami bitiriyorum ve tuvalete bizim çakma Benicio Del Toro'yu aramaya gidiyorum. 3 kere tuvaleti tavaf edip, bizim babayiğide sesleniyorum. Ancak sonuç yok.

Trene yetişme durumu kritik hale gelince "Ulan ne pis adammışsın sattın 2 dakikada bizi vicdansız" diyip gara doğru yürüyüşe geçiyorum. Trene 10 dakika kala gara varıyorum. Koştura koştura trene atlayıp Berlin'e gidiyorum. Berlin'deki muhteşem birkaç günden sonra da eve dönüyorum. Bir iki hafta sonra Daniel'den bir e-posta alıyorum. Posta özürle başlıyor. Meğerse bizim tekila canavarı tuvalete gittiğinde klozetin üstünde sızmış. Trenine yarım saat kala ayılmış ve taksiyle zor yetişmiş. Arada sırada hala yazışıyoruz Daniel ile. En son bir Fas seyahati yaptığını biliyorum. Bir de Innsbruck'de buluştuğu kız arkadaşıyla evlendiğini. Sanırım bu komik adam her zaman aklımda Oktoberfest'te yalpalayarak tuvalete giden adam olarak kalacak. Tekilası bol, yolu açık olsun.

Kaş

2011-01-11T11:14:00.017+02:00

NEDİR NE DEĞİLDİR

Büyük şehirlerde yaşayan insanların güneyde ufak bir yere yerleşme hayalleri vardır hep. İşte Kaş, o insanların hayallerinde yerleşmek istediği ufak kasaba figürünü temsil ediyor olabilir.

Kaş’a dair en ilginç nokta diğer sahil kasabalarına göre oldukça gelişmiş olması. Ancak bahsettiğim gelişmişlik zihinsel bir gelişmişlik. Kaş’ın yerlisi, gelen yerli ve yabancı turisti yolunacak tavuk olarak görmüyor ve ona misafiri gibi davranıyor. Bu durumda Kaş’a sonradan gelip yerleşen insanların sosyo-kültürel yapısının da payı büyük. Özellikle büyük şehirlerden gelen bu insanlar oldukça bilinçli olmalarının yanında Kaş’ın bozulmadan gelişmesine imkân sağlamışlar.

Kaş’ın sempatikliğini koruyup, bozulmamasının bir diğer önemli nedeni ise coğrafi konumu olmuş. İlçeye en yakın havaalanları olan Antalya yaklaşık 200, Dalaman ise 150 km uzaklıkta. Büyük şehirlerden karayoluyla ilçeye ulaşım ise oldukça virajlı bir yoldan sağlanıyor ve uzun sürüyor. Bu nedenlerle kitle turizminin vahşiliğinden bir nebze kaçabiliyor Kaş.

Genelde Türkiye’nin güney beldelerinde, senede bir kaç gün de olsa sıcak denizlere inme fantazilerini gerçekleştirebilen Rus turistler ise Kaş’ta oldukça az bulunuyorlar. Bunun en önemli nedeni Kaş’ta her şey dâhil sisteminin uygulanmaması ve büyük otellerin yer almaması. Diğer yandan daha kahvaltı sofrasında şey dâhilin dibine vurmak için rakıyı birayla içen Ruslara, ilçede çok fazla cazip gelecek bir şeyler bulunmaması da bu durumu perçinliyor. Rus nüfusunun azlığına karşı Kaş, yabancı turistlerin özellikle de Britanyalıların oldukça ilgi gösterdiği bir yer. Hatta ilçeye ramazan ayı gibi yerli turistin az olduğu bir dönemde giderseniz, kendinizi kocaman bir Irish Pub’a düşmüş gibi hissedebiliyorsunuz. Bunun en önemli nedeni ise Türkiye’nin diğer yerlerine kıyasla olan bozulmamışlığı, yerli halkın tavırları, birçok aktiviteye imkân sağlaması.

Özellikle Kaş’ın en önemli turist çekim silahlarından biri sualtı turizmi. Dünyanın dört bir yanında dalış meraklıları yıl boyu Kaş ve çevresine dalış yapmaya geliyorlar. Hatta Kaş ve civarı dünyada dalış otoriteleri arasında en önemli 10 dalış merkezinden biri olarak gösteriliyor. Bu sebepten ilçede birçok dalış okulu da mevcut.

Kaş son yıllarda hem bozulmamış olması hem de turistik olarak pompalanması nedeniyle oldukça fazla ziyaretçi almaya başlamış. Bu kadar insanın ilçeye gelmesi doğal olarak kanalizasyon gibi birçok altyapısal soruna neden olmuş. Diğer yandan ilçeye yapılan yeni marinanın denizi ve ilçeyi nasıl etkileyeceği ise ayrı bir merak konusu. En büyük gelir kaynağı turizm ve özellikle deniz turizmi olan bir ilçenin altyapısal sorunlarını çözerek, marinanın da doğaya verebileceği olumsuz etkileri en aza indirerek bir yol haritası çizmesi çoğu insanın ilçeyle ilgili temennisi.

Kaş, yerli ve yabancı turistlerin yoğun ilgisi ve birçok özelliğine rağmen makul bir fiyat düzeyine sahip. Her ekonomik sınıftan insanın tatil yapabileceği Kaş’ta, işletmeler çoğunlukla verdikleri hizmetin kalitesine göre ücret talep ediyor. Bu nedenle Türkiye’de şişirilmiş birçok tatil merkezinde rastlayabileceğiniz fahiş fiyatlar genelde görülmüyor.

GEZSEK GÖRSEK

Kaş’ın en güzel özeliklerinden biri isterseniz Küçük ve Büyük Çakıl’da deniz kenarındaki ücretsiz şezlonglarda gün boyu güneşlenen foklar misali yatabilmeniz, isterseniz de aktiviteden aktiviteye koşabilmeniz. Küçük Çakıl Plajı, Kaş’ın ana plajını oluşturuyor. Adından anlaşılacağı gibi ufak çakıl taşlarından oluşmuş bir plaj. Ancak buraya çok güzel bir çözüm bulunmuş ve oteller tarafından kat kat iskeleler inşa edilmiş. Bu iskeleler hem görsel olarak rahatsız edici değiller hem de girişleri ücretsiz. Böylelikle siz sadece yediğiniz içtiğiniz şeylere ücret ödüyorsunuz ve plajdan da taşla çakılla uğraşmadan yararlanıyorsunuz. Büyük Çakıl ise Kaş’ın merkezinin birkaç yüz metre dışında daha büyük taşların olduğu bir plaj. Burası Küçük Çakıl’a göre daha sakin ve daha bakir.

Kaş’ın merkezinde genelde ufak dükkânlar, kafeler, barlar ve lokantalar bulunuyor. Çarşısının diğer sahil kasabası çarşılarından pek farkı olmasa da bazı sokaklarda çok başarılı tasarım mağazalarını bulmak mümkün. Merkezden biraz ilerlediğinizde ise Likyalılardan kalan antik tiyatroyu görebilirsiniz. Yine Kaş’ın içinden yaklaşık 3 km yürüyerek Kaş’ı çevreleyen Çukurbağ Yarımadası'nı keşfedebilirsiniz. Öte yandan yeşil pasaportunuz veya geçerli Schengen vizeniz varsa Kaş’a hemen 20 dakika mesafedeki Meis adasını da ziyaret edebilirsiniz.

Kaş sakinliğiyle birlikte daha önce de söylediğim gibi birçok aktiviteyi de yapabileceğiniz bir yer. İlçede bulunan birçok turizm acentesinden çeşitli turlar satın alabilir, Kaş ve çevresini dolaşabilir. Yamaç paraşütü, dağ yürüyüşü, kano gibi faaliyetlerde bulunabilirsiniz. Özellikle dağ yürüyüşü için Kaş çevresinden geçen “Likya Yolu” dünyaca ünlü bir yürüyüş parkuru olarak tanınıyor. Kaş’ın artık sembolü olan dalış konusunda ise yine acentelerden yardım alabilirsiniz.

Kaş çevresinde de birçok ilginç yer bulunduran bir konuma sahip. İlçeden günü birlik olarak yapabileceğiniz turlardan biri Kekova Turu. Ancak bu tur iki türlü gerçekleştiriliyor. Bazı turlar doğrudan Kaş merkezden teknelerle yapılırken, benim de katıldığım ve daha çok yer görebileceğiniz tur Kaş merkezden araçlarla yaklaşık 45 dakika Üçağız’a gidilip oradan teknelere binilerek yapılıyor. Böylelikle Kekova Adasını ve civarını günü en verimli şekilde kullanarak tekneyle gezebiliyorsunuz. Bu turun bence en önemli iki ayağını binlerce yıl önce bir deprem sonucu denizin onlarca metre altına çöken batık Likya kenti Dolichiste ve Simena (Kaleköy) oluşturuyor. Özellikle Simena’ya gittiğinizde üşenip kaleye çıkmazlık etmeyin. Ne demek istediğimi kalenin tepesinden manzaraya daldığınızda anlayacaksınız.

Hazır güneye inmişim, güneşin kumun tadını çıkartırım diyecekseniz ise sizlere iki önerim olacak. Öncelik Türkiye’nin tanıtımı için basılan neredeyse her turizm kitapçığında fotoğrafı bulunan Kaputaş Plajında. Kaputaş’ın en önemli özelliği denizin günün çeşitli saatlerinde aldığı turkuaz rengin tonları. Kaputaş’a vardığınızda manzaraya çok dalmayın çünkü sizleri inilecek 187 adet basamak bekliyor. Doğal bir plaj olmamasına rağmen bence denizi bölgede girebileceğiniz en güzel deniz.

Bir diğer alternatif ise 18 km uzunluğu ile Türkiye’nin en uzun kumsalı olan Patara. Caretta caretta’larında en önemli üreme bölgelerinden biri olan kumsalda zaman zaman kendinizi uçsuz bucaksız bir çölde hissedebilirsiniz. Ancak deniz konusunda Kaputaş’daki kaliteyi beklemeniz hata olur. Hemen kumsalın yakınında bulunan ve Noel Baba'nın doğum yeri olduğu düşünülen Patara antik şehrini gezerken ise dünyanın ilk parlamentosunu da ziyaret edebilirsiniz.

Kaş’a kadar gitmişken Likya’nın başkenti Xanthos’u es geçmek olmaz. Tarihte teslim olmak yerine topluca intihar eden gururlu halkıyla anılan Xanthos, bölgede yer alan ancak değeri çok bilinmeyen bir antik kent. Sokaklarında ve evlerdeki mozaikler, sokaklarında gezerken dikkatiniz çekecek yüzyıllara dayanamış kiremit renkli kanalizasyon boruları ve onlarca kaya mezarıyla gerçekten çok heyecan verici bir kent Xanthos. Ancak şehirdeki kazılarda bulunan en görkemli ve önemli eserleri görmek isterseniz bir Türkiye klasiği olarak biraz uzağa, Londra’daki British Museum’a uzanmanız gerekecek.

Saklıkent Kanyonu ise tatile biraz heyecan katmak için güzel bir alternatif olabilir. Ancak tatile heyecan katmak yerine vücudunuza yeni yaralar da katabilme ihtimaliniz de oldukça yüksek. Bu nedenle yumuşak yumuşak kanyondaki ilk parkurları geçtikten sonra geri dönmeniz benim size tavsiyem. Kanyon çıkışında ise nehrin debisinin yüksek olduğu noktadan kendinizi bırakarak hem çıkışa giden kısa yolu kullanabilir hem de ziyaretinize çok eğlenceli bir son verebilirsiniz. Tabi kanyonda buz kayganlığında kayaların üzerinde ceylan gibi sekme çabası esnasında pekmezinizi akıtmadıysanız.

YESEK İÇSEK

Kaş her türlü damak tadına ve bütçeye hitap eden lokantaları barındırıyor. Ancak bir Akdeniz kasabasında doğal olarak sebze ve deniz ürünleri en öne çıkan lezzetler. Makul fiyatlara yerel ev kadınlarının yaptığı yemeklerini tadabileceğiniz bir lokanta olan Bi Lokma “Mama’s Kitchen” bence oldukça başarılı bir işletme. Ancak tek sorun özellikle akşam yemekleri için önceden rezervasyon yaptırılması gerekliliği. Çok ucuz olmasa bile Kaş’ın belki de en ünlü lokantası olan Bahçe Balık özellikle deniz ürünleri konusunda iyi bir adres olabilir. Deja Vu ise denk gelirseniz The Smiths dinleyip, gün batımını izleyerek bir şeyler içmek için ideal bir mekân olarak denenebilir.

Kaş’da birçok deniz ürününün tadına bakmak mümkün ancak Kekova adasında yakalanan en önemli deniz ürünü Karavida. Bir deniz kabuklusu olan Karavida’nın özellikle ızgarası deniz ürünlerini sevenlerin tuzlu fiyatına rağmen tadına bakması gereken bir lezzet.

YATSAK UYUSAK
Kaş özelikle yaz mevsimlerinde çok yoğun talep gören bir tatil beldesi. Bu nedenle yüksek sezonda doğal olarak kalacak yer fiyatları oldukça yüksek oluyor. Diğer yandan da ilçeye gelecek olanlar rezervasyonlarını çok önceden yaptırıyorlar. Bu nedenle Kaş’a gitmeden önce kalacağınız yeri iyi araştırıp, erken karar verip, ona göre harekete geçmelisiniz.

Kaş Top5 List

1- Kaputaş
2- Simena (Kaleköy)
3-Küçük Çakıl
4- Xanthos
5- Kekova Turu

Uçan Şef

2010-12-21T22:26:00.004+02:00

İstanbul'dan Selanik'e doğru yol alan trendeyim. Kompartımanda Gürcü bir kadın var. Sohbete başlıyoruz. Bozuk Türkçesiyle Yunanistan'da çalışan kız kardeşini ziyaret edeceğini anlatıyor. Kadınla konuşurken kafamda tek soru var: Yunanistan ve İtalya sonrası ne yapsam? Kadınla sohbet belli bir noktadan sonra tıkanınca diğer kompartımanlara yamanmak için harekete geçiyorum. Vagonda şöyle bir tur atıp kim var kim yok bakınıyorum. Şansa yan kompartımanda benim gibi iki Türk sırt çantalı var. Egemen ve Şerif. Hemen muhabbete başlıyoruz. Onlar 3 hafta dolaşıp döneceklermiş, ben 6 hafta yollardayım diye ekliyorum. Hepimizin üzerinde uzun ve bilinmezi bol bir seyahate çıkmanın hafif gerginliği var. Konuştukça rahatlıyoruz, sohbet koyulaşıyor. Bir süre geçtikten sonra bir iki kompartıman yanımızda başka bir sırt çantalı olduğu aklıma geliyor. Hemen yanına gidip katılmak istediğini soruyorum ve bir an düşünüp tamam diyor. İşte Oytun'la böyle tanışıyoruz.

Bu dörtlü sonraki 1.5 haftasını birlikte geçiriyor. Selanik'te treni kaçırıyorlar, sahilde sabahlıyorlar. Şerif'in zulasından çıkardığı kanyakla makaradan makaraya koşuyorlar. Atina'da Egemen yorgunum diyor ve erkenden uyuyor. Ben bir yıl öncenin tecrübesiyle Oytun ve Şerif'i Psiri'ye götürüyorum. Ortamı bırakıp kalkamıyoruz, metro bittiği için yürüyoruz hostele kadar. Hostelde bodrum kattaki bara bir bakalım var mı birşey, birer bira çakar yatarız diyoruz. Bir bira diye girdiğimiz barda gecenin sonunda ben Avusturalya'lı bir zoolog'a büyük beyaz köpekbalıklarını anlatıyorum. Tabi muhabbetin bu hale gelmesine tüm gece boyunca barda oynanan içki içme temalı oyuna davet edilmemiz ve sonradan oyuna katılan Kanadalı barmaid arkadaşın 5 litrelik uzo şişeşini bu bitmeden yatmak yok diyerek ağzımıza dayaması neden oluyor. 2 Avusturalyalı, 3 Yeni Zelandalı ve 2 Amerikalıyı içmeye devam ederken bırakıp sabaha karşı yatıyoruz.

Atina'dan Patra'ya geçip, Bari'ye gidecek feribota biniyoruz. Yunanistana veda amacıyla 1 litrelik Metaxa şişesini de ekibe katıyoruz. Konserveler yeniyor, Metaxa açılıyor. Bu esnada feribotun bize layık görülen teras kısmında, yanımızda oturan 2 Alman kızla sohbet etmeye başlıyoruz. Kısa bir süre sonra yemeğe misafirliğe geliyorlar. Oytun ekibin jönü olarak kızlarla sohbeti koyulaştırıyor. Egemen her zamanki gibi uyuyor ben ve Şerif ise birlikte masamızdaki komik ekibe Koreli bir kızla eklenen 50'li yaşlarda Gerard Depardieu'ya benzeyen Fransızla sohbete başlıyoruz. SNCF'de kondüktör olan çakma Gerard ile gecenin ve şişenin sonunda SNCF'nin neden milyonlarca avro harcayıp imaj çalışması yapmak yerine bölgesel trenleri yenilemediğini tartışıyoruz. Ve kısa süre sonra bize layık görülen masaların üzerinde sızıyoruz.

Sabah Oytun'a verdiğim gaz ile kızlara İtalya'da onlara eşlik etmek istediğini söylüyor. Kızlar ise kibarca bizim jönü reddediyorlar. Kendilerinin kaybettiklerini farkında değiller. Bari'ye indiğimizde vakit kaybetmeden basıp Roma'ya gidiyoruz. Şehrin dışında çok ucuza bir hostel buluyoruz. 2 gün boyunca Roma'nın altını üstüne getiriyoruz. Üstüne Pisa ve Floransa ile cila çekiyoruz. Venedik'e geldiğimiz de ise maalesef benim gruptan ayrılmam gerekiyor. Tüm günü tam kadro Venedik'te dolaşarak ve fiyatlara söverek geçirdikten sonra akşam ben başka bir yazının konusu olan ve 3 gün evinde kalacağım Francesco ile buluşuyorum. 3 silahşorlar ise Milano ve Como üzerinden kendi yollarına devam ediyorlar.

Bu maceralar 5 yıl önce yaşandı. Facebook 'dan öğrenebildiğim kadarıyla Egemen artık evli bir adam. Şerif ise milletine hayırlı bir mühendis oldu. Ancak aramızda en kıskandığım adam olan Oytun, zaten tanıştığımızda beni kıskandırdığı mesleğinde aldı yürüdü. İstanbul'un en iyi lokantalarında aşçılık yaptı. Ancak şu sıralar muhtemelen mesleğinin en "havalı" dönemini yaşıyor. THY'nin bazı hatlarda First ve Business Class için uyguladığı Flying Chef programında uçakta hünerlerini sergiliyor ve gittiği yerde çektiği fotoğraflarla beni delirtiyor. Unutmadan geçenlerde kendisine "uçan bulaşıkçı lazım mı yanına?" sorumu ise gülerek reddetti.

Müze ve Ören Yeri Gezme Adabı

2010-11-05T14:13:00.005+02:00

Yurdum insanı çok sevmez bir yere gitti mi müzeymiş ören yeriymiş gezmeyi. Bu nedenle müze gezme adabı çok fazla gelişmemiştir memleketimizde. Bu konudaki eksikliği kendi meşrebimce gidermek adına aklıma gelen maddeleri aşağıda detaylarıyla sıraladım. Buyurun başlayalım:

Bedava Günler ve Saatler

Eloğlu tarih, sanat ve kültürün bir lüks değil temel insan ihtiyacı olduğunu idrak ettiğindendir, yurt dışında birçok müze ayın bazı günleri veya saatleri ücretsizdir. Bir şehri ziyaret ettiğinizde mutlaka kaldığınız yerden ücretsiz ziyaret gün ve saatlerini öğrenin. Örneğin Berlin'deki Hamburger Bahnhoff (değişmediyse) Çarşambaları öğle saatlerinde ücretsizdi. Diğer yandan Floransa'da Galleria dell'Academia'da bence dünyanın en güzel heykeli olan David di Michelangelo'yu her ay 2 akşam ücretsiz ziyaret edebiliyordunuz. Bir de devlete ait tüm müzeleri avantadan gezebildiğiniz İngiltere gibi bir cennet vardır ki hayal-i cihan değer.

Kaynak

Müzeyi veya ören yerini gezmeye karar verdiniz ancak girişteki sıra gözünüzü korkuttu. Hiç sorun değil “I can travel” olarak size harika bir önerimiz var: “Kaynak yapmak”. Kaynak, tarih boyunca gaz, yağ, bilet, hastane gibi durumlardan kuyruğa alışkın memleketimizde başarıyla uyguladığımız milli sporumuzdur. Bu nedenle yoğun girişlerde kaynak yapmaktan çekinmeyiniz. Ancak kaynak yaparken giriş yapılacak mekânın şartları değerlendirilmelidir. Mesela Collesium'a girişte bilet gişesiyle turnikelerin ayrı olması size büyük avantaj sağlar. Bilet sırasının önüne kaynak yapıp biletinizi aldığınızda, arkanızdakilerle hiç muhatap olmadan direk turnikelere yönelip, görevlilere gülümseyerek geçebilirsiniz. Diğer yandan uygulayabileceğiniz başka bir yöntem "grubumu kaybettim" yöntemidir. Yine kalabalık müze ve katedral girişlerinde başarıyla uygulayabileceğiniz bu yöntemle önünüzdeki kalabalıktan ağlak bir ifade ve bozuk bir ingilizceyle"grubumu kaybettim, afedersiniz geçebilir miyim?" sözlerini safrederek yol istersiniz. Böylelikle Musa'nın Kızıldeniz'i ayırdığı gibi size yol açacak olan duyarlı insanlarının arasında tüm pişkinliğinizle geçip gezmek istediğiniz yere zaman kaybetmeden girebilirsiniz.

Turist Grupları

Elbette kırk yılın başında girilmiş müzede en sinir bozucu şeylerden biri görülmek istenen resme veya heykele uygulanan turist grubu barajıdır. Ancak ne yapıyoruz; bilinçli müze ve ören yeri gezeri olarak bundan da fayda sağlıyoruz. Öncelikle müzelerde başı kalabalık olan eserler büyük ihtimal önemli eserlerdir. Çünkü bu tip gruplar müzeyi kıt zamanda tabakhaneye yetişmek suretiyle gezerler ve sadece önemli eserleri incelerler. Bu nedenle siz bu grupları izlerseniz müzedeki önemli eserleri görmüş olursunuz. Diğer yandan grubun rehberlik aldığı dil sizin hâkim olduğunuz dillerden biriyse avantadan bu eserin neden önemli olduğu, neden yapıldığı vs gibi bilgileri de öğrebilirsiniz. Hatta benim kadar şanslıysanız bu sayede Berlin'de eski Doğu Alman Hapisanesi’ni bir grup Hollandalı kızla gezebilirsiniz. Tek yapmanız gereken kıyın kıyın çaktırmadan belirli bir mesafeyi koruyarak gruba yanaşmak. Eğer çok yaklaşırsanız grubu ürkütür ve insanların şikâyetçi olmasına neden olabilirsiniz. Önemli olan rehberin anlattıklarını duyabilecek aynı zamanda gruptan ayrı olduğunuzu belirtebilecek bir mesafede durmak.

Broşür

El oğlu müzeyi açıyor, galerisini yapıyor tabi bunları kuru kuru bırakmıyor. Genelde çoğu müze ve ören yerinde ziyaretçilere ücretsiz broşürler verilir. Eğer verilmezse gişeye mutlaka sorun. Bu broşürlerden gezeceğiniz yerle ilgili yeterli bilgiyi genelde elde edersiniz. Eğer cimri bir memlekete giderseniz ve broşürsüz kalırsanız ilk olarak müzenin mağazasına gidin. Orada mutlaka mekânı ve içindekileri anlatan bir kitap bulursunuz. Biraz onu kurcalayın. Bedava bilgi edinin. Bu da yeterli gezmezse galerilerdeki görevlilere sardırın. Görevliler, bütün gün aynı şeyin karşısında konuşmadan, konuşsalar bile sadece "no flash please" cümlesini kurarak bekledikleri için muhtemelen yaşayan bir organizmanın kendileriyle iletişim kurmasına sıcak bakacaktır. Onlara merak ettiğiniz eserlerle ilgili soruları sorabilirsiniz.

Görüldüğü üzere müze ve ören yeri gezmek o kadar sıkıcı değil. Önemli olan niyet.

Avrupa'ya Bir Bakış

2010-10-22T12:56:00.005+03:00

Amerikalıların gözünden Avrupa

(haritaların hepsi tıklayınca büyüme özelliğine sahiptir, kör olmaya lüzum yok)

Keşke şehirlerin mahallelerini de böyle anlatan haritalar yapılsa. Bunlar kendiliğinden eğlenceli, o yüzden çok reklama gerek yok. Beğenenler buradan devam edebilir. Bir de hazır harita demişken yolu Londra veya Bristol'a düşenler olursa şu dükkanı ziyaret etsin benim için...

Denizin soğuk sularından gelen edit: Yukarıdaki haritanın Türk versiyonunu hatırlatan Müge Doğrular'a müteşekkiriz.

Fransızların gözünden Avrupa

İtalyanların gözünden Avrupa

Tatilde Nereye Gitsek?

2010-10-17T23:31:00.011+03:00

Eskiden atlaslar vardı. Böyle televizyonda belgesel falan izlerken alengirli ve bilinmeyen bir ülke veya şehir ismi geçtiyse hemen açılır, arkasındaki indekse bakılır, sayfa numarası bulunur, ardındanda yer aldığı kare numarası sayesinde memleketi bulurduk. Ondan sonra şuraya yakınmış, buraya yakınmış diye kaptır git...

Doğal olarak nasıl artık mektup yazmıyorsak, atlaslara da pek bakmaz olduk.(İtiraf ediyorum evde hala 2-3 atlas var ve ben sıkıldıkça onlarla vakit geçiriyorum.) Google Maps sayesinde dünya artık fare ile kontrol edilebilecek kıvama getirildi. Yetmemiş olacak ki Ahti Heinla isimli arkadaş Panoramio ve GeoNames'den aldığı istatistikleri kullanarak 2 ilginç harita yapmış. İlk haritada dünyanın en fazla ziyaret edilen yerlerini işaretlemiş. Sarılar en turistik, kırmızılar orta turistikte, maviler ise en az turist çeken yerler olarak ayrılmış. Görüldüğü üzere Avrupalılar bu turizm işinin de kaymağını yemişler.

İkinci harita ise alternatif seyahat derdine düşenleri daha çok ilgilendiriyor. Bu haritada şehirlere uzak, doğaya daha yakın olunabilecek yerler gösterilmiş. Kırmızılar turistik, yeşiller kesinlikle turizmin olmadığı balta girmemiş ve sarılar ise az miktarda turizme sahip bölgeleri göstermekte. Son olarak haritaları iyi inceleyin, sonra gelip bana bayramda nereye gitsek diye sormayın : )

Sansürlü Çanta

2010-10-05T18:12:00.005+03:00

Muhtemelen bu yazıyı okurken üstte kalbim kadar temiz, bembeyaz bir alan görüyorsunuz. Çünkü yukarıda bir youtube videosu mevcut. Bu videoda 1 ay boyunca seyahate çıkacak bir dostumunuz oldukça başarılı çanta hazırlama tekniği var. Benim gibi seyahat öncesi çanta hazırlamayı sevmeyen biriyseniz bu video umut verici olabilir. Seyahate çıkarken alınan eşya bakımından arkadaşla pek bir farkımız olmasa bile çantaya sığışı ve kurduğu sistem gerçekten tüm juri üyelerinden tam puanı hakkediyor. Ne demiş atalarımız "Ben seyahatin bol paralı, çok maceralı ve az eşyalı olanını severim." Siz siz olun seyahate çıkarken yanınıza çok eşya almayın. Becerebilirseniz çantayı bu arkadaş kadar güzel hazırlayın. Bir de tanışıp, muhabbet ettiğiniz insanlarla üzerinizdekilerle değil, beyninizle iletişim kurun. Sonuçta beyin bedava.

Eğer videoyu izleyemediyseniz size hemen özet geçiyorum. İlla izliyim bu becerikli ecnebiden feyz aliyim, şukusunu vereyim diyorsanız hidemyass.com 'a girerek, bu

http://www.youtube.com/watch?v=L5UlxHsgD58

linki sayfadaki adres çubuğuna kopyalayın ve Hide My Ass butonuna tıklayın. Şimdilik ben size balık tutmayı değil, sadece balığı yemeyi öğretiyorum. Geri kalan yöntemleri devlet büyüklerine sorun, onlar herşeyin en iyisini bilirler. Aaa unuttum Türkiye'de internet sansürü yoktu sahi...

Çanlar Kimin İçin Çalıyor?

2010-09-21T10:29:00.012+03:00

Roma'da tüm gün yürüdükten sonra, tavana aval aval bakıp, "akşam ne yesem acaba?" diye düşünürken bir anda hostelin loş odasının kapısı açıldı. İçeri halkımızın yumurta gibi çocuk diye tabir ettiği cinsten parlak, sarı uzun saçlı, siyah dar pantolonlu ve kulağında kulaklıklarıyla pek havalı bir arkadaş girdi. Neyse ben hala öncelikli derdim olan karın doyurma mevzusunu düşünmeye devam ederken, Roman Forum'da bünyeye topladığım tozu toprağı dökmek için duşa gittim. Döndüğümde bizim yumurta uzanmış müzik dinliyordu. Yazısız hostel kuralları #37'ye(aynı odada kaldığın insanlarla hemen tanış, kaynaş, hatta şehirde her türlü rezilliği yap) dayanaraktan kulaklıklarını çıkardı ve muhabbete başladık.

Hostelde tanışılan insanlara sorulan ilk soru genelde "memleket nere hemşerim?"dir. Biz de kurallara kaidelere saygılı bir adam olarak bu soruyla girizgahı yaptık. Norveçli olduğunu öğrendiğimiz arkadaşımız, bir kaç geyik soruyu da hoş bir muhabbetle cevaplandırdıktan sonra benim aklıma bu Viking'in hangi meslekle iştigal ettiğini sormak geldi. Yönelttiğim soruya mağrur bir ifadeyle "şiir yazıyorum" cevabını verdi. Üstelik anlattığına göre hiç kitabı basılmamıştı. Tabi malumunuz ben bu cevaptan hiç tatmin olmadım. Çünkü şair dediğin adam, akşama 2 lokma yemek bulursa bayram eder. Değil Norveç'ten İtalya'ya gelmek, veresiye defterindeki hatıralarından dolayı mahalle bakkalına bile gidemez. Bu düşünceler kafamda saniyenin bilmem kaçta kaçında dönerken hemen asıl soruyu sordum:"Peki sevgili yumurta sen yaşamak için ne iş yapıyorsun?" Sormaz olaydım. Sevgili dostumuz meğerse geçimini Oslo'nun dışındaki sessiz ve sakin bir kasabada bulunan kilisede çan çalarak kazanıyormuş. Ben bunu idrak edene kadar geçen birkaç saniye içerisinde aklımdan vakit namaz, günde kaç kere çalınır çan, herhalde gecesi gündüzü yok bu işin gibi düşünceler geçmeye başladı.

Norveç benim bildiğim bolca inançlı Hristiyan'ın yaşadığı bir yer değil. Hatta gençler CV'lerindeki hobilerim bölümüne kilise yakmak falan yazıyorlar. Neyse bu bilinçaltı kirliliğinden kendimi kurtardıktan sonra sevgili zangoç dostumuza mesai saatlerini sordum. Arsız dostumuz "cemaat fazla olmadığı için sadece pazar sabahları" cevabını verdi. Herhalde, benim bakışlarımdan, sınırdışı edilme riskini göz önüne alarak kısa süre içerisinde kendisine dalacağımı farketti ve kendini acındırmak için "Düğün falan olursa cumartesi de çalıyorum" diyerek ekledi.

Şaka bir yana hostel odasında orta çağ müzikleri dinleyen, şiirlerini huzurla yazdığı bir kilisede yaşamını sürdüren ve yaz sıcağında daracık kot pantolonu ve kösele ayakkabılarıyla 60'lı yılların modasını Roma sokaklarına taşıyan Norveçliyle böyle tanıştım. Ne adını hatırlıyorum ne de bir fotoğrafı var. Ancak dünyada insanların neler yaparak hayatta kaldıklarını ve yaşamak için ne kadar farklı yollar seçtiklerini bana gösterdiği için teşekkür ediyorum kendisine. Sanırım meselenin özü gerçekleştirilmek istenen hayallerin peşinden giderken insanların, hayatlarını ne kadar renkli ve sıra dışı hale getirdiklerinin farkına varmak. Tıpkı şair olmak için zangoçluk yapan Norveçli gibi...

Fotoğraflar temsilidir :)

Rolf'un Bavulsuz Maceraları

2010-09-19T00:59:00.009+03:00

Henüz Matt dostumuzun bünyede yaratığı etki geçmeden, odunla dövülecek başka bir arkadaşı daha iftiharla takdim ediyorum: Rolf Potts. Rolf, sivil hayatında hayalimdeki mesleği yapmakla kalmıyor; üstüne üstlük bu sitede görebileceğiniz gibi kameraman Justin Glow ile birlikte 6 hafta boyunca bavulsuz, çantasız, herşeylerini cepte taşıyacakları bir dünya turuna çıkıyor. Sitede, projenin amacı, kuralları gibi lüzumsuz şeyler haricinde sürekli güncellenen bir blog da mevcut. Cepçi Rolf blogunda, yediği içtiği de dahil olmak üzere rotası üzerindeki şehirleri yazı, fotoğraf ve videolarla anlatıyor. Proje sonunda 6 haftada 5 kıtada 7 ülkeyi ziyaret etme niyetindeki Rolf dostumuza "yatacak yerin yok" diyerek uzatmadan sözü videolara bırakıyorum.

Mevzuyu ve rotayı anlatan video

Yanıma ne aldım videosu

Örnek şehir videosu, beğenene devamı burada

Yanlış Koltuk

2010-08-17T12:49:00.018+03:00

Bazen basit bir hata yaparsınız ve o hata çok güzel şeylere neden olur. Benim Anastasia ile tanışma hikayem de biraz böyle oldu. 2006'da bir eylül gecesi Nice'den Barselona'ya gitmeye çalışırken, günlerin yorgunluğu ve dikkatsizliğim birleşince, pek numaralara bakmadan trende benim koltuğum diye oturduğum koltuk meğerse onun koltuğu çıktı. Koltuk sorununu çözdükten sonra "Her işte bir hayır vardır" lafına selam edercesine sıkı bir muhabbet başladı. Laf lafı açtı, o anlattı ben anlattım. Ailesi o doğmadan Yunanistan'dan Avusturalya'ya göç etmiş. Sanat tarihi öğretmeniymiş. Yunanistan'daki kuzenlerini ziyaret etmiş. Sonra da Cote d'Azur'da biraz tatil yapmış. Sağolsun tren değiştireceğimiz istasyonda da kendine rezervasyon yaptırırken, bana da aynı hostelden rezervasyon yaptırdı. Ancak İspanya Fransa arasındaki tren yolunun bir önceki gece yaşanan fırtınada su altında kalmasından dolayı malum trene binemedik ve yola otobüsle devam ettik.

Barselona'da geçirdiğimiz 3 gün boyunca hayatla ilgili herşeyden konuştuk. Para, eğitim, ülkelerimiz, siyaset, sinema, Avusturalya İngilizcesi... O 3 günlük eğlenceli Barselona gezimizin ardından Anastasia, önce Figures'de Salvador Dali'ye hörmetlerini sunmak sonra da Rotterdam'da manitasıyla buluşmak için benden ayrıldı. Ancak bağımızı hiç koparmadık. Kışın, Hollandalı manitası Rudy ile Londra'ya yerleştiğini yazmıştı. Bir kursta İngilizce öğretmenliği yapıyordu.

Baharda bir sürpriz yapıp İstanbul'a geldiler. Sadece 1 gün görüşebildik ancak sadece o gün bile çok eğlendik. Benim de sonraki yaz yolum İngiltere'ye düştü. Londra'da oldukça kalabalık olan evlerinde, salondaki rahatsız kanepelerinde beni 3 gece barındırdılar sağolsunlar. Ayrıca beni Soho'da götürdükleri İtalyan Lokantasını ömrümün sonuna kadar unutamayacağım sanırım.

Anastasia ile yazışmalarımız azalarak devam etti. Ancak bilmiyorum nedendir şu anda kesilmiş durumda. Son olarak Rudy'yi de alıp Avusturalya'ya dönmüştü. Umarım mutludurlar. Dünyanın diğer yarısında doğmuş büyümüş olsa bile, burnumun dibinde yaşayan birçok insandan beni daha iyi anlayabildiğin için ve dünyada hala benim gibi düşünebilen insanlar olduğunu hatırlattığın için teşekkürler Anastasia. İyi ki yanlışlıkla koltuğuna oturmuşum...

Nikon mu Canon mu?

2010-07-02T14:03:00.011+03:00

Japonların ulusal sporu olan fotoğraf çekmek, dijital kameraların son yıllardaki gelişimiyle artık küresel çapta, çok popüler bir faaliyet olmuş durumda. Bu vaziyetin seyahatlere yansıması ise kaçınılmaz bir sonuç. Bu linkte Eric Fischer dostumuzun harita üzerinde hazırladığı bombastik çalışmalar var. Şehirlerde kimlerin nerelerde fotoğraf çekmeyi tercih ettiklerine dair güzel bir inceleme. Kırmızılar turistleri, maviler o şehrin sakinlerini, sarılar ise her ikisi olabileceklerin temsil ediyor. Şehir merkezlerinde kırmızı ve sarılar oldukça baskın, genelde şehrin sakinlerinin fotoğraf çekmek için şehrin dış semtlerini tercih etmeleri dikkat çekiyor. Yani mesele Canon-Nikon meselesi değil, nerede ne çektiğin meselesiymiş. Unutmadan Flickr galerisindeki haritaların üzerinde semtler bile etiketlenmiş durumda. Yola çıkmadan önce şehrin asıl sahipleri nerelerde vakit geçiriyor tüyosunu almak için ideal : )

Londra

Paris

İstanbul

Sonunda!

2010-06-20T14:02:00.006+03:00

Devletten genelde zam haberleri almaya alışkın insanımız bu pazar sabahı güne ilginç ve önemli bir havadisle başladı. Pasaport har(a)çları %50 oranında düşürülmüştü. Aslında uzun zamandır internette devam eden protestolar sebebiyle böyle bir indirim bekliyordum. Ancak bu kadar büyük oranda olması beni fazlasıyla şaşırttı. Bu protestoyu başlatan O. Suat Özçelebi'ye ve protestoya destek veren herkese teşekkürler. Seyahat etmenin bir lüks değil kültürel bir ihtiyaç olduğunu sonunda idrak edebilenlere aferim ayrıca. Ancak ben fiyatların hala yüksek olduğunu düşünüyorum. Bu arada unutmadan yeni pasaport almış veya uzatmış olanlara geçmiş olsun dileklerimi ileteyim. Pasaport dairelerine aldıkları yeni pasaportla başvuranlara bir bardak soğuk su ikram edilecekmiş :) Hala bu indirime inanmayanlar için işte resmi gazetedeki belgesi.

Tek Rakibim THY!

2010-06-06T15:17:00.004+03:00

"Low Cost Airlines" yani "Ucuz Havayolları" ecnebi memleketlerde uzunca süredir mevcut olan, ancak nev-i şahsına münhasır ülkemizde son yıllarda başlayan ve gelişen eden güzel bir servis. Uzun zaman yabancı eş-dosttan ordan buraya 1 avroya gittim, şurdan oraya 2 dolara uçtum laflarını dinlemiştik. Biz de, bu fiyatlara olmasa bile, artık ucuz ucuz gidip gelebiliyoruz sağa sola. Alttaki çalışma da bahsettiğimiz ucuz havayollarının nasıl ucuz olabildiklerine dair yapılmış. Biraz inceleyince neden uçaklara ayakta yolcu alınmak istendiğini anlıyor insan. Bence mesafe çok uzun olmadığı sürece denenebilir bir sistem. Trafikte saatlerce, en titrek türbülanstan daha zorlu yol şartlarında toplu taşıma araçlarında istif olmaya alışkın İstanbullu'yu çok zorlamaz.
(okumak için gözleri bozmayın, üzerine tıklayınca büyüme hizmetimiz mevcuttur)

Havana'ya Gidiş Dönüş Kaç Lira?

2010-05-28T12:58:00.008+03:00

Ütopik bir memleket hayali kuranların en önemli kalesi olan Küba ve başkent Havana'ya dair videolar karşıma çıktı. Van Royko tarafından çekilen üstteki video Havana'ya dair duyduğum insan hikayelerinin görsel hale getirmiş halleri adeta. Küba'ya gidip turistik dünyadan biraz ayrılabilenler genelde fakir ama mutlu insan hikayeleriyle dönüyorladı. Ben özellikle köpeğini kaşıkla besleyen teyzeyle tanışmak isterdim. Bir de 3. dakikadan sonra ortaya çıkan arkadaşlar var ki, Van Rayko'ya büyük piyango olmuş. Hazır yaz mevsimi alttan alttan kendini göstermeye başlamışken bloga, çeken arkadaşın kıllığı nedeniyle koyamadığım ikinci video'da, Havana'nın eski arabalı, kızlı, danslı, içkili turistik yüzünü göstersin biraz bize. Malumunuz Rom, Karayip kültüründe insanlar kadar önemli bir figür. Lütfen kararında izleyin, fazlası "Küba'ya uçak kaç para müdür?" gibi cümleler kurdurtabiliyor insana.

Yürümekle Yollar Aşınmaz

2010-05-01T13:57:00.021+03:00

Yukarıdaki video Christoph Rehage adlı arkadaşın The Longest Way isimli projesine ait. Projenin amacı Pekin'den başlayarak Çin, Kazakistan, Özbekistan, Türkmenistan İran, Ermenistan, Türkiye ve Avrupa ülkeleri üzerinden Almanya'nın Bad Nenndorf şehrine "yürüyerek" ulaşmak. Tabanvay'ın en sevdiğim ulaşım aracı olması ve rotanın güzelliği ile birlikte Christoph'un videoda bir yolculuğun, insanı ruhen ve bedenen ne kadar değiştirebileceğini anlatma yöntemi pek leziz. Bu arada Christoph'da tam 1 sene boyunca Çin'i yürüyerek geçtikten sonra, projeyi sadece Çin etabıyla bitirip, okulunu tamamlamak için eve uçakla geri dönmüş. Herhalde bu kadar değişim kendisine kafi geldi : )

Viyana - Salzburg

2010-04-28T23:52:00.014+03:00

NEDİR NE DEĞİLDİR

Avrupa fiziki haritasını karşınıza alıp en orta noktasına parmak bastığınızda muhtemelen o parmak Avusturya sınırları içerisinde olacaktır. Bu coğrafi özelliklerinin ekmeğini tarih boyunca dev bir imparatorluk vasıtası ile yemiş olan bu güzide memleketin başkenti olan Viyana da ülke tarihi kadar enteresan bir şehir.

Şu anda iki milyon civarında kişinin yaşadığı şehir, okullardaki tarih kitaplarından da hatırlayabileceğimiz Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun yüzyıllarca en önemli şehirlerinden olmuş ve ardından Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’nun başkentliğini yapmış. Ancak Habsburg Hanedanının yönettiği imparatorluk 1. Dünya Savaşından aradığını bulamamış ve tarihin tozlu raflarındaki yerini almış. 2. Dünya Savaşında ise, Hitler’in Anschluss fikriyle Almanya’nın yancısı konumuna düşmüş ancak savaş sonrasında Avusturya olarak tekrar bağımsızlığını kazanmıştır. Bulunduğu coğrafi konum ve imparatorluk mirası nedeniyle birçok farklı etnik kökenden insanın yaşadığı Viyana günümüzde de oldukça kozmopolit bir yapıya sahip. Ancak bu yapı Avusturyalıların zihinlerinde daha liberal ve barışçıl bir figür yaratacağına “Avusturya Avusturyalılarındır!”fikriyle şekillenmiş. Bu nedenle Avusturya son yıllarda Avrupa’daki en tutucu ve muhafazakâr ülkelerden biri olarak göze çarpıyor. Özellikle yükselen ırkçılık eski Avrupa’da doğu ve batının birleştiği ülkenin en büyük zihinsel sıkıntılarından biri.

Birçok kişinin her tarafı özenle hazırlanmış kocaman bir düğün pastasına benzettiği Viyana, çok iyi korunmuş sokaklarında gezinirken size “Neyse ki iki kere kapısından dönmüşüz” dedirtebilir. Tabi iki kere kuşatıp, şehri fethedemeyen Osmanlıların şehre büyük bir kültürel miras bıraktıklarını da göz ardı etmemek gerekiyor. 2. Viyana kuşatmasının sonunda geri çekilen Osmanlı ordusundan kalan 1 çuval kahve şehrin kültürel ve sosyal dünyasını tamamen değiştirmiş. Savaş alanında bulunan ve öncelikle deve yemi sanılan kahve çekirdekleri, çeşitli denemelerden sonra içecek haline getirilmiş ve sonrasında Viyana’nın dünyaca ünlü kahvelerinin açılmasına neden olmuş. Öte yandan Avrupa'nın sembol yiyeceklerinden kruvasan da Osmanlı'nın başarısız olduğu Viyana Kuşatmaları sonunda meşhur hilal şekline kavuşmuş.

Dağlık bir ülke olması ve denizle bağlantısı olmaması nedeniyle genelde büyük ağabeyleri Almanlar tarafından köylü, kaba ve cahil olarak nitelendirilen Avusturyalıların dünya müzik kültürüne yaptıkları katkılar ise gerçekten muhteşem. Yaşarken pek sahiplenmedikleri Mozart’ın mirasına özellikle ticari açıdan kuvvetli şekilde sahip çıkıyorlar. Ülkede satılan her hediyelik eşyanın Mozart’lı modellerini bulabilirsiniz. Mozart kadar ticari bir ürüne dönüştürülmese bile Vals’in babası kabul edilen doğma büyüme Viyanalı Strauss’da Avusturya’nın yetiştirdiği başka bir müzik dehası. Öte yandan özellikle klasik müzik konusunda Avusturya hala Avrupa’da çok önemli bir merkez. Viyana ve Salzburg dünyaca ünlü birçok müzik festivali ve müzisyene ev sahipliği yapıyor. Birkaç sene içerisinde dünyanın en önemli solistlerinden olabilecek müzisyenleri, sokaklarda bu kadar rahat dinleyebileceğiniz herhalde başka bir şehir olmayabilir.

Her daim Avusturalya ile karıştırılarak beyinleri kavram kargaşasına sürükleyen Avusturya sosyal devlet olmak konusunda ise çok önemli bir noktada. Özellikle eğitim almak isteyen yabancı öğrencilere karşı oldukça cömert bir yapısı varmış ancak Avrupa’ya kapağı atalım sonrasına bakarız diyen üçüncü dünya ülke vatandaşlarının yoğun ilgisinden dolayı bu vaziyet son yıllarda biraz daha kontrol edilir olmuş. Diğer yandan resmi ve sosyal konularda Avusturya hükümeti hala vatandaşına güven konusunda oldukça geniş davranıyor. Aynı zamanda diğer resmi ve sosyal kurumlarda da bu yaklaşım öne çıkmakta. Sanatın fakir-zengin, yaşlı-genç her insanın ihtiyacı olabileceği düşüncesiyle ortaya çıkan Kulturpass uygulaması bu durumun güzel bir örneği.

Viyana bünyesinde bol üniversite barındırdığından barı, diskosu, partisi eksik olmayan bir memleket ancak tipik bir Orta Avrupa kenti gibi çoğu bölgede hayat hava karardıktan sonra bitiyor. Diğer yandan Avrupa’nın en güvenli kentlerinden biri olan Viyana bu konuda medeniyetin sınırlarında geziniyor. Toplu taşıma konusunda oldukça iyi işleyen metro sistemi mevcut. Yürüyüşle birlikte, şehri görmenin en keyifli yollarından biri tarihi kırmızı tramvaylar. Hatta 1 ve 2 numaralı tamvaylar şehir merkezinde ring seferi yaptıklarından, ufak bir şehir turu için en iyi yöntem. Gelir seviyesine bağlı olarak şehrin çok ucuz olmadığını da eklemek gerekiyor.

GEZSEK GÖRSEK

Viyana gezip dolaşmak için oldukça derli toplu bir kent. Şehre ait en önemli bölge Innere Stadt bölgesi. Bu Bölge Viyana’nın hem kültürel hem de sosyal merkezi. Şehri gezmeye Viyana’nın merkezi ve en önemli yapısı olarak kabul edilen Stephansdom ile başlayabilirsiniz. Bu muhteşem katedral Viyana’nın sembolü olmasının yanı sıra gotik mimarinin de en önemli örneklerinden biri olarak kabul ediliyor. Stephansdom ziyaretinden sonra Innere Stadt sokaklarını keşfe çıkabilirsiniz. Sokaklarda gezerken göreceğiniz binalar Viyana’ya neden “Düğün Pastası” dendiğini anlamanıza neden olacak. Ardından sadece yayalara açık olan Kärnter Strasse üzerinden Secession Binası’na doğru ilerleyin. Art Nouveau tarzında inşa edilmiş bina, Gustav Klimt’in başını çektiği Secession grubunun kurduğu Avusturya Sanatçılar Birliğinin merkezi. Joseph Maria Olbrich tarafından isyankâr bir mimari manifesto olarak tasarlanan binada Klimt gibi birçok sanatçının resim ve heykel çalışmaları sergileniyor.

Eğer Viyana’nın günlük hayatına dahil olmak isterseniz mutlaka Naschmarkt’ı ziyaret edin. Bu sabit pazarda özellikle Avusturya’nın farklı yerlerinden gelen taze ürünleri satan manavlar ve şarküteriler var. Viyanalılar için çok büyük bir öneme sahip olan bu sabit pazarda rengârenk sebze, meyve ve şarküteri tezgâhları karnınızı acıktırırsa pazardaki kafe veya sevimli restoranlarda dinlenip karnınızı doyurabilirsiniz. Bununla birlikte sadece cumartesi günleri pazarda büyük bir bitpazarı kuruluyor. 2. el kıyafetlere meraklıysanız mutlaka cumartesi günü Naschmarkt’a bir uğrayın.

Çarşı pazar gezdikten sonra rotanızı Museums Quartier’e çevirin. Bu alan birçok farklı müzeden oluşan bir kültür kompleksi. Kaçırmamanız gereken en önemlileri ise Leopold ve MUMOK. Avrupa’nın en güzel modern sanat müzelerinden biri olan MUMOK’un 7000 parçalık koleksiyonunda Andy Warhol, Pablo Picasso ve Roy Lichtenstein gibi çok önemli isimler yer alıyor. Müzelerin ardından eski imparatorluk sarayı olan Hofburg’a doğru ilerleyin. Habsburg Hanedanına 13. yüzyıldan beri ev sahipliği yapan saray, zamanla giderek genişlemesinden dolayı birçok farklı mimari dönem ve tarzdan parçalar taşıyor. Ayrıca sarayın tüm güzelliği saray bahçesi olan Burggarten’e de yansımış durumda.

Hofburg ile imparatorluğun ihtişamını gördükten sonra biraz da demokrasinin gücünü görmek için antik Yunan figürleriyle süslenmiş Parlamento Binası’nı görebilirsiniz. Daha sonra çok yakındaki gotik tarzda inşa edilmiş Rathaus’u görebilirsiniz. Bu muhteşem binalarında arasında bulunan Rathausplatz’ın da Viyana için önemli bir festival ve konser alanı olduğunu belirtmek gerekiyor.

Şehrin merkezindeki turu bitirdikten sonra KunstHaus Wien’i görmeye gidebilirsiniz. Avusturya’nın Gaudi’si olarak kabul edilen Friedensreich Hundertwasser tarafından tasarlanan bina sanat galerisi olarak hizmet görüyor. Barselona’da Gaudi’nin tasarladığı binalardaki gibi sıra dışı bir mimari yaklaşımın sergilendiği bina bulunması zor olsa da, görülmeye değer.
İmparatorun yazlık sarayı olan Schloss Schönbrun ise yine şehirdeki önemli turistik noktalardan. Küçük Versaille olarak isimlendirilen saray Habsburg Hanedanı’nın önemli güç sembollerinden biri olarak göze çarpıyor. Sarayın bahçesinde labirentten ufak bir hayvanat bahçesine kadar bir çok aktiviteyi de bulabilirsiniz.

SALZBURG

Mozart’a sorulan “Senin kütük nerede birader?” sorusunun cevabı olan Salzburg, sokaklarında dolaşırken zamanın 17. Yüzyılda durduğu hissini yaşatıyor. Şehri gezmeye rengarenk çiçeklerin ve gösterişli yunan heykellerinin bulunduğu Schloss Mirabell’den başlayabilirsiniz. Ardından Salzach Nehri’nin kenarında yürüyüş yaparak Salzburg’da insanların neden sükunet içerisinde yaşadığını anlayabilirsiniz. Daha sonra nehrin diğer tarafına geçin ve eski şehrin sokaklarına dalın. Çok iyi korunmuş olan eski şehirde Mozart’ın doğduğu ev olan Geburthaus ve yaşadığı ev olan Wohnhaus’u ziyaret edebilirsiniz. Böylelikle dışarıdan hayranlıkla izlediğiniz evlerin içine dair de bir fikir edinebilirsiniz. Eğer Mozart’a dair tüm turistik aktivitelere doyduysanız, eski şehrin muhteşem sokaklarını dolaşarak Festung Hohensalzburg’a doğru yürüyüşe geçin. Tırmandığınızda kaleden göreceğiniz manzara, çıktığınız yokuşun bacaklarınıza olan etkilerini unutturacak. Festungk Hohensalzburg’u gezdikten sonra kısa bir inişler ulaşacağınız Kapitelplatz’daki dev satranç tahtasında oynanan oyunu izlerken sağdan soldan gelen klasik müzik namelerine kulak kabartabilirsiniz.

YESEK İÇSEK

Viyana diyince akla ilk gelen yemek herhalde şüphesiz Schnitzel olacaktır. Stephansplatz’a çok yakın 2 şubesi olan Figlmüller şehirdeki en iyi Schnitzel’ci olarak biliniyor. Üstüne Avusturya’nın geleneksel tatlıları olan Apfelstrudel veya Sachertorte yiyebilirsiniz. Özellikle Sachertorte için Sacher Otelinin kafesine giderseniz pişman olmazsınız. İçecek konusunda her Orta Avrupa ülkesi gibi bira kültürü ülkede yaygın ancak Viyana’nın en önemli özelliği daha önce de bahsettiğim café kültürü. Café Central, Café Schwarzenberg ve Café Dommayer şehrin en tarihi ve önemli kahveleri olarak göze çarpıyorlar. Bu kahvelerde Viyana’nın sembol kahvesi olan Wiener Melange içebilirsiniz.

YATSAK UYUSAK

Şehir genel olarak bol konaklama imkânı sunuyor. Fiyatlarda oldukça makul düzeyde seyrediyor. Viyana’da kalmak için tavsiye edilebilecek birkaç adres var: Hostel Ruthensteiner, Believe It or Not ve Panda Hostel. Salzburg’da ise Jugendgastehaus güzel ve eğlenceli bir hostel.

İZLESEK ÖĞRENSEK

Before Sunrise

Viyana-Salzburg Top5 List

1- Naschmarkt
2- MUMOK
3- Hofburg
4- Salzach Nehri Kıyısı
5- Kapitelplatz’da satranç

Where the Hell is Matt?

2010-04-03T13:47:00.009+03:00

Yukarıda videosunu büyük bir haset içerisinde izlediğiniz arkadaşın adı Matt Harding. Where the Hell is Matt? isimli bir sitesi olan arkadaş 2003 Şubat'ında işinden istifa ediyor ve yollara düşüyor. O güne kadar biriktirdiği tüm para tükenene kadar seyahat ederken, Vietnem'da yol arkadaşı Matt'in dans ettiği videolar fikrini ortaya atıyor. 2005 yılında evine döndükten sonra sadece eğlenmek amacıyla videoları birleştirip internete koyan Matt fikrin YouTube'da gördüğü büyük ilgiden sonra bulduğu sponsor sayesinde 2006'da 2. ve 2008'de 3. videosunu da çekiyor. Üstüne seyahat ederken ve videoları çekerken başına gelen olayları anlattığı bir kitap çıkartıyor. Yukarıda izlediğiniz 3. video Matt'in projesini bir şekilde izleyip, dünyanın dört bir yanından onunla bağlantıya geçen 2387 insanla çekilmiş. Videoları izledikten sonra kendi istifa mektubunuzu hazırlamak isterseniz buyrun buradan yardımcı olalım.

2. Video

Herşeyi Başlatan İlk Video

Baldan Tatlı 50 Öneri

2010-02-20T16:41:00.008+02:00

Seyahat etmeyen insanların genelde en önemli savunma silahlarından biri "para"dır. Ekonomik gerçekleri elbette göz ardı etmiyorum ancak, gereksiz şeylere harcanan paraların bir kısmıyla bile seyahat edilebileceğini hepimiz biliyoruz. Yola çıkmaya karar vermiş kişileri daha çok ilgilendiren bağlantıda ise Avrupa'da bedavadan yapabileceğiniz 50 aktivite önerisi mevcut. Benden bu listeye öneriler: Floransa'da David 'i ücretsiz görebilirsiniz ancak şehre gittiğinizde, kaldığınız hostele günü ve saatini sorun çünkü değişik zamanlarda olabiliyor. Bristol'da artık dünyaca ünlü olan Banksy'nin eserlerini ait oldukları yerde, sokaklarda görebilirsiniz. Bir de Münih'de Oktoberfest'e giriş bedava. Bu listeden, denediklerim içerisinden, blog geleneği olarak bir "Top 5 List" çıkartmayı kendime görev bilirim.

1- Berlin - East Side Gallery
2- Floransa - Piazzale Michelangelo'da gün batımı
3- Londra - Themes kıyısında yürüyüş
4- Paris - Eyfel Kulesi'nin ışıklarını izlemek
5- Salzburg - Stranç oynayanları izleyip, klasik müzik dinlemek.

Hayalet Şehirler

2010-01-29T22:14:00.007+02:00

Hayalet şehirler özellikle bilimkurgu endüstrisinin çok ekmeğini yediği bir konu. Ancak bu şehirleri kullanmakta pek de haksız sayılmazlar. İnsan eliyle veya doğal felaketler sayesinde terkedilmiş şehirler insana oldukça ürkütücü gelebiliyor. Genelde kebap ve sıra gecesi ile ilişkilendirilen Güneydoğu Anadolu Bölgesinde terör nedeniyle terkedilmiş köyler de bu konuda ülkemizdeki ciddi örnekler olarak öne çıkıyor. Dünyada bence bu konuda en önemli örnek Pripyat. Memleketimizde devlet bakanlarının radyasyonlu çay içerek önlem aldığı Çernobil felaketi nedeniyle boşaltılan şehir, bu korkunç felaketin adeta sembolü. Pripyat'ın da içinde olduğu en ilginç 10 hayalet şehir; buyrun burada.

Havaalanında Bir Hafta

2010-01-23T23:26:00.009+02:00

İtiraf ediyorum ki havaalanlarını çok seviyorum. Sanırım her zaman bana yaşatabildiği aidiyetsizlik ve özgürlük duygusu bu sevginin en büyük nedeni. Alain de Button'da benimle aynı hisleri kısmen paylaşmış ve bu paylaşımını satırlara dökmüş. Dünyanın en yoğun 3. havaalanı olan Heathrow'da fotoğrafçı Richard Baker ile bir hafta geçirmiş ve bunu kitaplaştırmış. Üstelik kitap yayımlandıktan sonra 10.000 adet ücretsiz kopyası Heathrow'da yolculara dağıtılmış. Yolcu, havaalanı görevlisi gibi insan hikayelerinin yanı sıra, seyahat etmeye dair muhteşem cümlelerin bulunduğu kitap, seyahat esnasında hissedip çoğu zaman kelimelerle ifade edemediğimiz şeyleri de barındırıyor. "Havaalanında Bir Hafta"dan ufak bir alıntıyla bitirelim:

"Bekleme yerlerinin atmosferi yalnızlık yüklü olmakla birlikte, tehlikesizlik duygusu öyle yaygındı ki, her insanın tek başına olduğu zaman hissedebileceği rahatsızlık duygusunu ortadan kaldırıyor ve böylece, yeni bağlantılar kurmayı, kalabalık bir barın şenlikli halkı içinde olabileceğinden daha mümkün kılıyordu. Havaalanı geceleri, tek bir ülkeye bağlı kalamayan, gelenekten korkan, yerleşik bir toplumda yaşayabileceği şüpheli ve bu yüzden modern dünyanın ara bölgelerinden, gaz yağı depolarının iyiye böldüğü manzaralardan, iş merkezlerinden ve havaalanı otellerinden başka hiç bir yerde rahat edemeyen göçmen ruhlar için bir ev haline dönüşüyordu."

Boom De Yada

2010-01-20T14:41:00.004+02:00

İzledikten sonra kendinizi sokakta "boom de yada" diye mırıldanırken bulabiliyorsunuz. Aman dikkat : )

"I love the whole world"

İlkini de koyalım ayıp olmasın:

Bir de akustik versiyonu:

Yürüyen Mangal

2010-01-13T19:33:00.003+02:00

Berlin'e ve sokakta satılan yiyeceklere duyduğumuz sevgi pek derin. Şehri gezerken kucaklarındaki sosis ızgaralarıyla dolaşan bir takım adamları gözden kaçırmanız pek mümkün değil. Dini itikatlarınız kuvvetliyse, domuz faktöründen dolayı tadına bakamayacağınız bu sosisleri satan adamlarla ilgili kısa ve keyifli bir mülakat mevcut. Taşıdıkları ağırlık ve çalışma saatlerini okuduğunuzda, işinizi daha çok sevebileceğinizi düşünüyorum. Buyrun buradan tadına bakın...

Bozcaada

2010-01-04T23:34:00.040+02:00

NEDİR NE DEĞİLDİR

Kış ortasındasınız, dışarıda hava çok soğuk, ofis veya okulda çok sıkılıp bir an gözlerinizi kapatıp yazın incecik kumlar üzerinde, hafif bir meltem serinliğinde, güneş altında, sadece dalga sesleri eşliğinde kitabınızı okuduğunuzu hayal ediyorsunuz. Bu sakin ve huzurlu tatili geçirebileceğiniz yerler son yıllarda azalsa bile Bozcaada bu konuda önemli bir istisna olmayı sürdürüyor.

Tanrının insanların uzun yaşaması için Tenedos’u yarattığını iddia eden Homeros, Tenedos’un yani Bozcaada’nın şu andaki halini görse ne düşünürdü bilinmez, ama adanın, ziyaret edenlerin ruhlarına derin izler bıraktığı bir gerçek. Bu nedenle havasından suyundan nasiplenenler genelde tek ziyaretle yetinemiyorlar. Bakir koyları, doğal şartlardan dolayı kısıtlı ulaşım imkânları, aldığı göçün sosyo-kültürel farklılığı ve sakinliği tercih edenlerin daha çok bulunması nedeniyle çılgın bir gece hayatı, öğleden sonra başlayan plaj partileri yok bu adada. Akşam efendi gibi içkisini içip, balığını yiyen insanlar gündüz plaj ya da evlerinde kitaplarını okuyup kışın ruhen uğradıkları tecavüzden arınmaya çalışıyorlar.

Giderek soyu tükenen bu özelliklerinden dolayı son 10 yılda Türkiye’nin en gözde tatil istikametlerinden biri olan ada, bu yoğunluğa tüm kapasitesini kullanarak cevap vermeye çalışımış. Ancak hem ziyaretçilerin hem de kendi halkının sorumsuz davranışlarıyla adanın eski özellikleri ve bakirliğini yavaş yavaş kaybedilmiş. Örneğin: Adalıların “para gelsin, nereden gelirse gelsin” yaklaşımları özellikle hafta sonları adaya günübirlik gelen devasa tur otobüsleri tarafından işgaline neden olmuş. Ülkemizdeki altyapı düşkünlüğü sayesinde ada yollarının toplamda 1,5 şeritten oluştuğunu hesaba katarsak, bu otobüslerin ada trafiğine etkilerini hayal edebilirsiniz. Tur otobüsleri konusunda, bilinçli ada sakinlerinin belediyeye şikâyetleri ve çözüm önerileri ise belediye başkanlığı tarafından “ama onlar gelip şarap alıyorlar” mazeretiyle pek umursanmamış.

Şarap konusu açılmışken adanın en önemli özelliklerinden birinin bağcılık ve şarapçılık olduğunu belirtmek gerekiyor. Sadece günümüzde değil, antik çağlardan beri şarapçılık konusunda önemli bir merkez olan Bozcaada, kendine ait Karasakız ve Vasilaki gibi üzüm çeşitleriyle şarap üretimi konusunda özel bir yere sahip. Özellikle son yıllarda modern bağcılık konusunda şarap firmalarının birçok çalışması olmuş. Şarap ve üzüm ada kültürüne o kadar girmiş ki adada bulunan ve milattan önce 4 veya 5. yüzyıla ait olduğu tesbit edilen sikkelerin üzerinde üzüm salkımı kabartmaları görülüyor.

Adanın doğal getirilerinden bir diğeri ise rüzgâr gücüyle elektrik üretilen ve adanın adeta sembolleri olan rüzgârgülleri. Bozcaada doğal enerji üretimi konusunda, Türkiye’deki ilk ve önemli örneklerden birisi. Adanın Batı ucunda bulunan ve 2000 yılından beri faaliyet gösteren santral, ada tüketiminin 30 katı kadar elektrik üretiyor ve tüm üretimi ana karaya aktarıyor. İronik bir şekilde adanın elektriği ise ana karadan gelmekte, bu nedenle özellikle kışın sert hava koşullarında adada 2-3 günlük uzun elektrik kesintileri görülebiliyor.

Bozcaada’nın yükselen popülaritesi sayesinde adadaki nüfus ve buna bağlı olarak yapılaşma da giderek artıyor. Alınan önlemlere rağmen, işlerin “ahbap çavuş ilişkisi” ekseninde ilerlemesi nedeniyle son dönemde adada çok hızlı bir betonlaşma söz konusu. Öte yandan adada artan yapılaşma esnasında adanın mimari ve çevresel özelliklerinin göz önüne alınmaması ve olabildiğince estetikten uzak binalar inşa edilmesi ada halkını hiç rahatsız etmişe benzemiyor.

Bozcaada, özellikle günümüzde Rum kültürü üzerinden turizmden ekmek yiyen bir yer olmasına rağmen Kıbrıs olayları sırasında maalesef adada istenmeyen durumlarla karşılaşılmış. Zaten adadan göç eden Rumların en büyük kısmı Kıbrıs Barış Harekâtı esnasında evlerini terk etmişler. Terk ettikleri evlerine adalılar ya da Çanakkale tarafından gelen vatandaşlarımız tarafından çeşitli hilelerle el konulmuş. Son dönemde Rumların adaya miras bıraktıkları kültürün turistik açıdan değerini anlayan halk, üstüne birkaç beden büyük gelse bile bu mirasa sahip çıkmış.

Bozcaada esnafı gördüğü yoğun ilgiyi fiyatlarına da yansıtmış durumda. Ada Türkiye’deki birçok tatil yöresine göre oldukça pahalı. Ana kara bağlantısının olmamasının bu durumda payı büyük olsa da, birçok işletme hizmetlerini ederlerinden misli fiyatlara satıyorlar. Adada ulaşım konusunda ilk akla gelen araç araba, ancak arabanız yoksa merkezden kalkan ve adanın çevresine ulaşabileceğiniz minibüsler mevcut. Ayrıca bisiklet ve motor kiralama şansınız da var.

GEZSEK GÖRSEK

Bozcaada’ya arabalı vapurla yaklaşırken muhtemelen ilk olarak “neden bu kadar büyük bir kale yapılmış buraya” diye sorabilirsiniz. Ancak adanın tarih boyunca ticaret yolları üzerindeki stratejik bir nokta oluşunu düşündüğünüzde kalenin boyutları sizi şaşırtmıyor. Adayı gezmeye ilk olarak kaleden başlayabilirsiniz. İçersinde bulunan birkaç sergi odası haricinde pek bir olayı olmasa da; kale Ege Denizi ve Bozcaada’nın merkezine tepeden bakmanız için size iyi bir şans sunacaktır. Kaleden çıktıktan sonra Rum Mahallesine dalıp Bozcaada Müzesini mutlaka ziyaret edin. Müze Bozcaada ile ilgili çok önemli çalışmalara imza atıyor. Özellikle 1900’lü yıllara ait adanın günlük yaşamının anlatıldığı alanlar çok dikkat çekici. Bununla birlikte adanın antik çağlardan itibaren devam eden tarihi yolculuğu da çok güzel aktarılıyor. Hakan Gürüney tarafından kurulan müze oldukça başarılı ve doyurucu. Kişisel olarak başladığı çalışma, kaymakamlık tarafından da destek görünce müze kendine çok yakışan bir binaya taşınmış. Müzeyi ziyaret ettikten sonra, Rum mahallesinin düzenli ve renkli sokaklarında dolaşabilirsiniz. Rumlardan kalan evlerin, üzerlerinden dökülen çiçekler ve Arnavut kaldırımlı sokaklar adanın ruhunu anlamanız için size yardımcı olacaklar. Ada merkezinde en ilgi çekici yerler sokaklar ve adanın rengârenk evleri. Yukarıda belirttiğim gibi büyük şehirlerden gelen kadın ağırlıklı entelektüel göçün bu görsel ruhta büyük payı var.

Adanın merkezini gezmeyi bitirdikten sonra denize girmek için adanın çevresindeki plajları deneyebilirsiniz. Adanın merkezinden pek denize girilmiyor. Merkezden çıkarken anayoldan tabelaları izleyip sola doğru ilerlediğinizde Akvaryum yönüne doğru ilerleyeceksiniz. Bu bölgedeki plajlar hiçbir tesisin olmadığı ve daha bakir alanlar. Ancak Adaya gelenlerin büyük bir kısmının yaptığı gibi Ayazma plajını da tercih edebilirsiniz. Ayazma ve yanındaki Sulubahçe Plajı aslında tarihi olarak büyük bir öneme sahip. Çünkü Truva Savaşı sırasında Spartalıların meşhur atlarını yapıp kıyıya bıraktıktan sonra gemileriyle bu koylara gelip saklandıkları söyleniyor. Yüzerken bu durumun gerçek olabilme ihtimalini düşünmek bile insanı heyecanlandırıyor. Ayazma plajına gelmeden ineceğiniz dik yokuşta sağınızda Ayazma Manastırı kalacak. Bu Manastır 26 Temmuz günü dünyanın çeşitli yerlerinden memleketlerine geri dönen adalı Rumları ağırlıyor. Burada her yıl Fener Rum Patriğinin de katıldığı törenlerle Aya Paraskevi günün kutlamak için bir panayır düzenleniyor.

Adanın sembolünün dev rüzgârgülleri olduğundan söz etmiştim. Rüzgârgüllerini ziyaret etmek için günün en güzel saati gün batımı. Tam rüzgârgüllerinin ve Polente Fenerinin karşısından batan güneş eşsiz bir manzara sunuyor. Adaya gelen turistler şaraplarını alıp bu eşsiz seremoniyi izliyorlar. Şarabın ve manzaranın güzelliğine kendinizi kaptırdıktan sonra, kafanızın içinde kıvılcımların çakması ve devamında “Ben buraya yerleşiyorum” replikleri sıkça rastlanan bir yan etki olarak görülüyor. Ancak son yıllarda Polente Fenerinin yakınındaki evin 49 yıllığına kiralanması sonucu Polente Fenerine gidiş engellenmiş durumda. Alternatif bir yol yapılmış olsa da gün batımında Polente Fenerini sadece uzaktan görebiliyorsunuz. Eğer arabanız yoksa merkezden gün batımı için minibüsler tur düzenliyorlar

Adanın en önemli geçim kaynaklarından biri şarapçılık olduğu için ada uçsuz bucaksız bağlarla kaplı. Özellikle bağbozumu döneminde bağlarda artan hareketlilik çok hoş görüntüler sunuyor. Hatta adadaki bazı şarap firmaları turist gruplarının bağbozumuna katılmasını sağlıyor. Diğer yandan Çamlıbağ, Corvus, Talay, Ataol gibi firmaların şarap fabrikalarını ziyaret edebilir ve üretimle ilgili bilgi alabilirsiniz.

Eğer ki adanın en yüksek noktasına çıkmak ve eşsiz bir manzara izlemek isterseniz size Göztepe’yi öneriyorum. Ege Denizi tüm ihtişamıyla karşınızda dururken Homeros’un Tenedos ile ilgili sözlerini anlayacaksınız. Diğer yandan serin ve ferah bir yerde kafa dinlemek isterseniz yine adanın ortasında bulunan Ormanlık alanı deneyebilirsiniz.

YESEK İÇSEK

Bozcaada’nın önemli gelir kaynaklarında biri olan balıkçılık, mutfak kültürüne de yansımış durumda. Adada balık konusunda birçok seçeneğiniz mevcut. Ada çevresi balıkçılık açısından çok verimli. Bütçenize göre Merkez veya Ayazma’daki lokantaları tercih edebilirsiniz. Gündüz Ayazma tarafındaki Koreli hem uygun fiyatları hem taze ve lezzetli menüsüyle iyi bir alternatif. Burada denizden çıkıp, kuş bakışı Ayazma Plajını seyrederken soğuk biranızı içebilirsiniz. Adanın en lezzetli ürünlerinden deniz börülcesi, kabak çiçeği dolması, ahtapot ızgara gibi yemekleri mutlaka deneyin. Rum Mahallesinde, ara sokaklarda bulunan lokantalarda güzel alternatifler sunabilirler ancak fiyatlara dikkat edin. Şarap konusunda birçok farklı seçenek olmasına rağmen Corvus markası hem şişe tasarımları hem lezzetiyle öne çıkıyor. Özellikle yemelik çavuş üzümden yapılan beyaz Teneia gerçekten çok başarılı. Öte yandan adada üretilen domates reçeli ve gelincik şerbetini deneyebilirsiniz.

YATSAK UYUSAK

Adada her bütçeye uygun konaklama imkânı var. Ancak yaz aylarında ki yoğunluk nedeniyle hem fiyatlar oldukça yükseliyor hem de yer bulmak çok zorlaşıyor. Özellikle bağbozumu ve panayır zamanı ada kapasitesi üzerine çıkılıyor. Hafta sonları da çevre illerden gelenler adayı oldukça kalabalıklaştırıyorlar. Ucuz ve sakin bir ada deneyimi için en iyi zaman sonbahar, okulların açılmasından sonra. Kalabalık gruplar içinse kısa süreli ev kiralama imkânları mevcut.

İZLESEK ÖĞRENSEK

Güle Güle

Sıcak

Karşılaşma

Bozcaada Top5 List

1- Sessizlik ve Huzur

2- Deniz

3- Polente Feneri

4- Göztepe

5- Rum Mahallesi

Duman Avcıları Amsterdam'da !

2009-12-26T23:19:00.010+02:00

Yurdumun üniversite gençlerinin evde geçirilen alkollü gecelerde ürettikleri ve genelde kubbede hoş bir sada olarak baki kalan " tamam kanka şimdi para biriktirmeye başlıyoruz, yazın trene atlayıp 1 ay gidiyoruz " geyikleri içerisinden, en görülmek istenen şehir genelde Amsterdam'dır. Kent bilindiği üzere bu ilgiye eşsiz müzeleri, farklı mimarisi ve rengarenk lale tohumları sayesinde mazhar oldu. Ancak bir de Amsterdam'ın yurdum gençleri tarafından bilinmeyen, zararlı, ancak bir o kadar da turistik olan yönleri mevcut. Özellikle kofi şap denilen şer yuvaları gerçekten her vatan evladına van minüt dedirtecek cinsten. Türk gençlerine tavsiyem Amsterdam'a gittiklerinde bu şer yuvalarını ziyaret etmeleri. İyiyi kötüyü yerinde görmeleri. Kötü örnekleri görmek açısından iyi referanslar olabilecek 7 adet kofi şap ismi verilmekte linkte. Aman gençler şeytana uymayın, Orhan Kural'a yakalanmayın.

Havaalanında arkadaş edinmek

2009-12-17T16:19:00.006+02:00

Havalanları bazen zorunlu durumlarda gezginlerin çok uzun süreler geçirdiği mekanlar. Hava şartları, aktarmalar veya rötarlar saatlerinizi harcamanıza neden olabiliyor. Kendi adıma Bergamo Havaalanında geçirdiğim 18 saatlik ve Nato toplantısı sayesinde Bush'un istanbul'a teşrifi(!) sırasındaki 16 saatlik Atatürk Havaalanı tecrübelerimle söyleyebilirim ki havaalanları sosyolojik gözlemler yapmak için çok güzel adresler. Diğer yandan farklı kültürlerden insanlarla tanışmanız için birçok şans sunuyor. Lonely Planet bu konuya değinerek alanlarda zaman harcarken nasıl arkadaş edinebileceğinize dair güzel bir yazı yayınlamış. Buyrun okuyun...

Seyahat Etmeye Dair 27 İpucu

2009-12-07T11:25:00.007+02:00

Faydalı rehberleriyle hayatımızı kurtaran Lonely Planet, aynı katkıyı web sitesiyle de yapmaya devam ediyor. Yayınladıkları bu yazı, ziyaret ettiğiniz şehre ve ülkeye kısa sürede uyum sağlayıp, yerel insanlar ile hızlı iletişim kurabilmeniz adına size çok faydalı olabilir. İçerisinde "toplu taşıma kullanın", "kaybolun" gibi çok bilinen örneklerle birlikte belki de daha önce hiç bilmediğiniz önerilerle karşılaşabilirsiniz.

En Popüler Turistik Noktalar

2009-11-26T16:29:00.005+02:00

Ülkelerle ilgili sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik araştırmaların yapılabileceği alanlardan biri turizm. Dev bir sektör oluşturarak onlarca farklı segmentte hizmet veren turizm dünyası, özellikle dünyada 20. yüzyılda ciddi bir ekonomik güç haline geldi. Forbes Traveller tarafından hazırlanan ve "dünyanın en popüler 50 turistik adresi"nin verildiği bu haritayla Avrupa'ya neden "eski kıta" dendiğini anlayabiliyoruz. Öte yandan Amerika ve Asyalıların bu pastadan pay alabilmek için yapay çekim merkezleri yaratması gözümüzden kaçmış değil.

Amerikalı Turistler

2009-11-20T15:17:00.006+02:00

Gezgin jargonunun içerisinde "Amerikalı turist gibi görünmek" diye bir laf vardır. Biricik bilgi kaynağımız wiki bununla ilgili harika bir yazıya sahip. "IQ" seviyelerini her fırsatta ortaya koyan dünyanın demokrasi dağıtımcıları gibi görünmemek için itinayla okunmalı, hazmedilmeli.
Fotograf için de Julie Delphi'ye müteşekkirim.

Floransa

2009-10-23T01:50:00.017+03:00

NEDİR NE DEĞİLDİR

Ortaçağ’ın modern dünyaya belki de en güzel hediyesi olan Floransa kenti, dolaştıkça “Burada yaşıyor olsam bende Rönesans’ı başlatabilirdim” diye düşündürtebilecek bir atmosfere sahip.Arno nehrinin böldüğü şehir; kelimelerin kifayetsiz kaldığı manzaraları, gastronomik zenginliği ve dünya kültürüne eşsiz katkılarıyla tanınan Toskana bölgesinin de en büyük kenti aynı zamanda.

Floransalıların hatta Toskana bölgesinde yaşayanların genel olarak kendilerini diğer İtalyan şehirlerinden ve İtalyanlardan farklı görmek durumu söz konusu. Ancak bu durum tarihsel sürece bakıldığında anlaşılabilir bir durum. Tarihleri boyunca hep bağımsız ve otonom bir yaşam süren Toskana halkı halen birleşmiş bir cumhuriyet içerisinde yaşamaya pek alışmış değil. Hatta bu durum kimi zaman yasama ve yürütme konularıyla ilgili Roma’yı ve hükümeti küçümsemeye kadar gidebiliyor. Daha da ileri giden Toskana halkı kendilerinin bir Toskanalı geni taşıdıklarına inanıyor.

Belki de çok haksız sayılmazlar. Avrupa’nın en güzel coğrafyalarından birinde yaşam süren bu insanlar yüzyıllardır yaşadıkları zengin hayat ve benimsedikleri “dolce vita” tarzı dolayısıyla görünüşlerine ve yaşam kalitelerine çok önem veriyorlar. Bu nedenle gastronomik olarak İtalya’nın hatta Avrupa’nın en başarılı bölgesi burası. Tarım ve ticaretin en önemli geçim kaynağı olduğu bölgede feodal hayat, 20. yüzyılın başına kadar hakimiyetini sürdürmuş. Aslında Floransa dünya tarihi için çok önemli bir kent. Yaşadığımız modern dünyanın oluşmasındaki en büyük temellerden biri olan Rönesans denen devrimin doğum yeri olan şehir, o dönemde gelişmiş ekonomisi ve serbest düşünceye yaklaşımıyla birçok bilim ve sanat adamına ev sahipliği yapmış. Bununla birlikte Machiavelli, Dante ve Michelengelo gibi dünyayı etkilemiş ve halen etkilemekte olan isimlerin de Floransa doğumlu olduklarını eklemek gerekir. Özellikle Mediciler yönetimde olduğu farklı süreler boyunca Floransa’ya Michelangelo, Leonardo da Vinci ve Botticelli gibi sanatçıların eserlerini toplayarak muhteşem bir koleksiyon kazandırmışlar. Şehre yine bu dönemde Rönesans mimarisinin en güzel örnekleri inşa edilmiş. Tarihi boyunca sanata ve edebiyata ev sahipliği yapmış kentin çocukluğumuzdan beri tanıdığımız Pinokyo’nun da memleketi olduğunu eklemek gerek.

Her güzelliğin olduğu gibi Floransa’nın güzelliğinin de bir bedeli var maalesef. Sokaklarda yürürken özellikle şehir merkezinde İngilizce’den başka bir dil duyamıyorsunuz. İtalyanca ancak şansa denk gelebileceğiniz bir konuma gelmiş. Özellikle yaz ayları şehrin üzerinde bir turist bulutu geçiyor. Bu nedenle Floransa halkı şehrin ekonomisinin sadece turizm merkezinden bankacılık, sanayi gibi konulara kaydırılması için oldukça çaba harcıyorlar.

Şehir genel olarak oldukça güvenli. Zengin bir halk zümresinin yaşadığı şehir merkezinde suç oranı oldukça düşük. Ancak dünyadaki tüm turistik yerlerde olduğu gibi yankesicilik gibi aktivitelere karşı dikkatli olmakta yarar var. Şehir ufak olduğu için toplu taşımaya ihtiyaç duyulmuyor pek. Ancak otobüsler hem şehri görmek hem tabanları dinlendirmek için iyi bir alternatif. Bir de son olarak eklemek gerekir ki şehri dolaşırken “İtalyanca konuşan Fatih Terim” taklidi yapmayan yurdum erkeklerine Floransa şehrinin altın anahtarı veriliyormuş.

GEZSEK GÖRSEK

Floransa yukarıda bahsettiğim gibi tam bir Rönesans kenti. Kent bu dokusunu yüzyıllara rağmen kaybetmemiş. Özellikle şehrin eski kısımları, kimi zaman şehirde tarihin donduğu izlenimini yaratıyor. Kentteki turunuza başlamak için şehrin en hareketli noktalarından olan Piazza Della Stazione’den yola çıkabilirsiniz. Tren istasyonuna sırtınızı dönüp sokaklara korkmadan girin. Girdiğiniz her sokak size Rönesans mimarisinin en güzel örneklerini sunacak. Biraz yolunuzu uzatarak Mercato Centrale’yi ve çevresindeki sokaklarda dolaşabilirsiniz. Hemen yakında bulunan Basilica di San Lorenzo’da görülmesi geren bir kilise. Ardından belki de dünyanın en muhteşem heykeli olan Michelangelo’nun Davut heykelini ziyaret etmek için Galleria dell’Academia’yı ziyaret edebilirsiniz. Müze bazı günler mesai saatleri sonunda ücretsiz olarak ziyaret edilebiliyor ancak hangi günler olduğunu araştırmanız gerek. Bu muhteşem eseri gördükten sonra Floransa’nın sembolü olan Doumo’yu ve bulunduğu görkemli meydana yürüyün. Piazza del Doumo’da dünyanın dördüncü büyük katedrali olan Santa Maria del Fiore’yi ziyaret edebilir ve tepesine kadar çıkabilirsiniz. Yine aynı meydanda ziyaret edebileceğiniz vaftizhane ise hem dini açıdan hem de Rönesans tarihi açısından çok önemli bir yer. Lorenzo Ghiberti tarafından yapılmış muhteşem figürlerin sergilendiği bronz kapıları Michelangelo tarafından Rönesans’ın başlangıcı olarak kabul edilmiş ve “Cennetin Kapıları” olarak adlandırılmış. Medici ailesinin üyeleri, Dante ve birçok önemli Floransalı burada vaftiz edilmiş.

Doumo ve çevresini dolaştıktan sonra Piazza della Signoria’ya doğru ilerleyebilirsiniz. Bu meydanda göreceğiniz dev saray Medici Ailesinin Floransa’yı yıllar boyu yönettikleri devlet binası olan Palazzo Vecchio. Önündeki sıra sizi korkutmazsa ve dünyayı etkileyen bu ailenin günlük hayatını biraz merak ettiyseniz mutlaka içini gezin. Palazzo Vecchio’nun hemen yanında ise Galleria Degli Uffizi’yi ziyaret edebilirsiniz. Batı dünyasının en eski ve en tanınmış olan müzesinde Rönesans döneminin en önemli sanat eserleri sergileniyor. Ancak burada da çok uzun bir giriş kuyruğu sizi beklemekte.

Daha sonra birkaç sokak ileride bulunan Piazza Santa Croce’ye doğru ilerleyebilirsiniz. Bu meydanda göreceğiniz Basilica Santa Croce Medici’ler zamanında inşa edilmiş olmasıyla birlikte diğer yandan Floransa’nın yetiştirdiği birçok önemli bilim ve sanat insanının gömüldüğü kilise. Her mezar sahibinin başarıları ve uzmanı olduğu konu ile ilgili eşsiz anıt mezarların olduğu bu kiliseye girince insan adını ölümsüzleştirmek lafının tam manasınıyla karşılaşıyor. Özellikle Dante, Galilei, Michelangelo ve Machiavelli için yaptırılmış olan anıt mezarlar kilisenin en güzel kısımlarını oluşturuyorlar. Anıtların üzerinde, mezar sahibi kişilere özel göndermeleri çözümlemek ise oldukça keyifli. Santa Croce’den ayrıldıktan sonra Ponte Vecchio üzerinden karşı kıyıya geçebilirsiniz. 2. Dünya Savaşı esnasında yoğun Amerikan bombardımanı altında Ponte Vecchio dışındaki tarihi tüm köprülerini kaybeden Floransa için bu köprünün önemi gerçekten büyük. Karşıya geçtikten sonra dümdüz ilerleyip Piazza Pitti ve Palazzo Pitti’yi ziyaret edebilirsiniz.

Özellikle nehrin bu kıyısında ziyaret etmeniz gereken nokta Piazzale Michelangelo. Burası şehri kuşbakışı gören bir tepe ve gün batımı sırasında harika bir manzara sunuyor. Karşılaşacağınız manzara buraya gelirken çıkacağınız ufak yokuşu eminim size unutturacaktır. Dönüşte ise Ponte Vecchio yerine bir sonraki köprü olan Ponte Santa Trinite’yı kullanırsanız Vecchio’yu uzaktan izleme şansınız olur. Şehrin turist istilası altında bulunması ve yürüyüş sizi yorduysa yine bu kıyıda ki en büyük park olan Giardino di Boboli iyi bir nefes alma olanağı sunabilir.

PİSA

Pisa kenti Floransa’ya çok kısa mesafede ve eğik kulesiyle tanınan eski bir liman kenti. Ancak Arno nehrinin taşıdığı alivyonlar nedeniyle denizle bağlantısı kesilmiş. Şehri gezmeniz için yarım gün size yetecektir. Kente ulaştıktan sonra nehir kıyısındaki güzel evleri izleyebilirsiniz. Daha sonra Piazza dei Miracoli’de bulunan Pisa Kulesi, Doumo ve Vaftizhaneyi ziyaret edebilirsiniz. Pisa kulesine çıkış limitli olduğu ve uzun kuyruklarla karşılaşmamak için özellikle günün erken saatlerinde kenti kuleyi ziyaret etmenizi tavsiye ederim.

SİENA

Siena’ya vardığınız anda kendinizi bir zaman makinesiyle ortaçağa yollanmış hissine kapılabilirsiniz. Bir kentin tarihi dokusunun bu kadar iyi korunmuş olması sizi hayrete düşürebilir. Dik yokuşları, labirent gibi dar sokakları ile Siena dolaşmaya doyulamayan bir kent. Şehrin kalbini oluşturan Piazza Del Campo mutlaka ziyaret etmeniz gereken bir bölge. Tarihi at yarışlarının yapıldığı bu meydanda bulunan Palazzo Pubblico eskiden kentin yönetim binasıymış. Yine bu meydanda ziyaret edebileceğiniz Torre del Mangia’ya çıkıp tüm Siena’yı tepeden seyredebilirsiniz. Duomo di Siena’da ziyaret edilebilecek bir adres. Ancak Siena’da yapılacak en güzel şey hiç haritaya bakmadan tüm sokaklara girip çıkmak.

YESEK İÇSEK

Toskana bölgesi İtalya’nın en gastronomik bölgelerinden biri. Eğer bütçeniz uygunsa mutlaka Floransa’da yemek için vakit ve nakit ayırın. Diğer yandan Floransa yemek açısından biraz pahalı bir kent ancak hem turistik yerlere yakınlığı, hem fiyatları, hem de sunduğu yemeklerin çeşitliliği ile Da’i Goglioffo çok iyi bir alternatif. Bizim esnaf lokantası olarak tabir ettiğimiz tür bir mekanda sıcak ve sulu yemek çeşitlerini sunmakla birlikte, harika ve uygun fiyatlı pizzalar da yapıyorlar. Piazza Santa Croce’den 5 dakika yürüyüş ile ulaşabilirsiniz. Yine Trattoria’lar hem İtalyan mutfağını deneyebileceğiniz hem de nisbeten daha uygun fiyatlı alternatifler. Öte yandan bölgenin şarapları da dünya çapında üne sahip.

YATSAK UYUSAK

Floransa oldukça turistik bir kent olduğu için mutlaka önceden rezervasyon yaptırılması gereken bir kent. Şehir merkezindeki en güzel ve uygun alternatifler Ostello Archi Rossi ve Ostello Villa Camerata. Ancak bu hosteller çok populer olduğu için yer bulmak oldukça zor. Emerald Fields’de yine şehir merkezinde oldukça iyi bir seçenek.

İZLESEK ÖĞRENSEK

A Room with a View

The Last Victory

Under the Tuscan Sun

Floransa Top5 List

1- Piazzale Michelangelo

2- Galleria dell’Academia

3- Basilica Santa Croce

4- Siena

5- Ponte Vecchio

Bristol

2009-06-27T00:18:00.008+03:00

NEDİR NE DEĞİLDİR

Bu şehir eğer bir ülke olsaydı muhtemelen milli marşının sözleri Tricky tarafından yazılır ve bunlar Massive Attack tarafından bestelenirdi; marşı en iyi seslendirecek kişiyse tartışmasız Portishead’den Beth Gibbons olurdu. Bu ufak şehirden bu kadar müzik dahisinin çıkmasına ilk bakışta şaşırabilirsiniz ancak denizi olmayan bir liman kenti olup yüzyıllar boyunca deniz ticaretiyle zenginleşmiş bir şehirden bahsediyorsak, Bristol’ın süprizlerle dolu bir şehir olduğunu anlayabilirsiniz.

İngilizlerin özellikle agresif emperyalist dönemlerinde önemli bir liman kenti olan Bristol, bu özelliği nedeniyle Liverpool ile birlikte 17. yüzyılın en önemli köle, tütün ve şeker ticareti merkezlerindenmiş. Yıllar boyunca Amerika’daki İngiliz kolonilerine yollanan birçok kölenin eski kıtadaki son duraklarından en önemlisi olmuş. Denize uzak olarak nasıl bu kadar önemli bir liman kenti olduğu sorusunun cevabını ise med-cezir olarak veriliyor. Dünya’da en kuvvetli 2. med-cezir olayının yaşandığı bölge olan Bristol’da denize olan yaklaşık 10km’lik uzaklık Avon Nehrinin sularının gün içerisinde med-cezir sayesinde artıp büyük gemilerin hareketine olanak sağlamasıyla aşılabilmiş.

Şehir günümüzde havacılık endüstrisi için çok önemli. Şu anda kullanılmasa da sivil havacılık tarihinde çok önemli yeri olan Concorde uçaklarının üretildiği merkezlerden biri olan Bristol halen Britanya’nın en önemli havacılık firmalarına ev sahipliği yapıyor. Bununla birlikte sıcak hava balonları üretimi konusunda da ülkede önemli bir adres. Şehir dolaşırken kafanızın üstünden sürekli renkli balonların geçmesinin bir nedeni de balonların Bristol’ın sembollerinden olması. Hatta şehirde ağustos ayının içersinde Balon Festivali düzenleniyor.

Bristol’da giderek artan nüfus ve göç nedeniyle özellikle güney kısma doğru tatsız bir genişleme görülüyor. Tipik bir İngiliz şehri olma özelliklerini yavaş yavaş kaybetmesine rağmen insanların birçok İngiliz şehrine göre göçmenlere daha hoşgörülü davrandığı söylenebilir. Öte yandan şehirdeki özellikle genç göçmenlerin İngiliz kültürüne entegrasyonu için birçok başarılı çalışma yapılıyor. Bunun karşılığı ise göçmenlerin dağdan gelip bağdakini kovmaya çalışmaması, tam tersine geldikleri ülkenin yaşan tarzına uyum sağlamaya çalışması oluyor.

Şehir merkezi birçok mahallelere bölünmüş. Neredeyse her mahallenin kendine özgür bir ruhu ve mimari tarzı var. Yan yana bulunan mahallelerde bile çok farklı yaşam tarzları ve standartları gözlemlenebiliyor. Çok kültürlülük ve bu duruma hoşgörü Bristol’ın tarih boyunca işlek bir liman kenti olmasının önemli getirilerinden biri olmuş.

Bristol’da eski tip birçok pub bulabiliyorsunuz. Bununla birlikte bir üniversite kenti olmasından dolayı yeni tarz pub ve gece kulüpleri birçok yerde mevcut. Park Street ve Corn Street civarındaki pub ve barlar popüler alternatifler sunabilir. Diğer yandan The Louisiana canlı rock müzik dinlemek için şehirdeki en iyi mekan. Gloucester Road’da bulunan The Prom da canlı blues ve rock için güzel bir adres. Ancak gitmeden önce internet üzerinden programları ve saatlerini kontrol edin. Trip-hop ve türevi müzikler için keşif güdülerinizi çalıştırmanız gerebilir.

Toplu taşıma açısından Bristol herhangi bir raylı sisteme sahip değil. Ufak bir şehir olduğu için yürüyüş en keyifli yol ancak bazı semtlerde yokuşlarda zorlanırsanız otobüsleri rahatlıkla kullanabilirsiniz. Tüm duraklarda o hattaki otobüslerin geçtikleri duraklar ve saatler mevcut.

GEZSEK GÖRSEK

Bristol’ı gezmeye başlamanın en doğru yeri eski liman kısmı olacaktır. Yıl boyu birçok kültürel etkinliğin düzenlendiği bölge ayrıca birçok müze, kafe, restoran ve sanat galerisine ev sahipliği yapmakta. Şehrin kalbini oluşturan Park Street’in sonunda bulunan College Green’den başlayabilirsiniz dolaşmaya. Bu meydana oval olarak yerleştirilmiş belediye binasını gördükten sonra yine College Green’de karşınıza çıkacak olan Bristol Cathedral’i mutlaka ziyaret edin. İngiliz gotik mimarisinin en önemli eserlerinden biri olan kathedral gerçekten oldukça iyi korunmuş. Eğer şanslıysanız içersinizde yapılan konserlerden birini yakalayabilirsiniz. Buradan nehir kıyısına doğru ilerleyerek “@ Bristol”a doğru yürüyün. Bu geniş kompleks, içerisinde teknoloji ve bilim öğelerini barındıran bir keşif alanı. İnteraktif bir bilim müzesi olan mekanda birçok aktiviteyle birlikte bir resif akvaryumu, yapay bir yağmur ormanı ve sadece bilimsel filmlerin gösterildiği bir IMAX sinema mevcut. Daha sonra Millenium Bridge nam-ı diğer Pero’s Bridge’den geçerek Arnolfini’ye ulaşabilirsiniz. Eski bir ambar olan bu bina Bristol’da her türlü sanat aktivitesinin yapıldığı muhteşem bir merkez. Merkezin bulunduğu binaya hayran kalıp içerideki harika sergileri gezmeyi ihmal etmeyin. Diğer yandan içerisinde bulunan kafe sayesinde keyifli bir liman manzarası eşliğinde çay içebilir ve limandaki insanları izleyebilirsiniz. Eğer yeşil bir ortamda biraz dinlenmek isterseniz hemen Arnolfini’nin arka tarafında bulunan Queen Square’de de soluklanabilirsiniz.

Nehrin karşı kıyısına geçip endüstri devriminden beri üretken bir şehir olan Bristol’ın maharetlerini sergilediği Bristol Industrial Museum’u ziyaret edebilirdiniz ancak müze 2011'e kadar yenilenme çalışmaları dolayısıyla kapalı. Ama buradan eski buharlı bir lokomotifin çektiği bir treni kullanarak; ki bu sandığınızdan ufak ve sevimli bir lokomotif; Maritime Heritage Centre’a ulaşbilirsiniz. Burada Bristol’daki denizcilik faaliyetleri, gemi yapımı ve deniz ticareti anlatılıyor. Bu merkezin hemen yanında ise bu durumun adeta anıtı olan SS Great Britain gemisi müzeye dönüştürülmüş olarak sizi bekliyor. Britanya ve Bristol tarihinde çok önemli bir tasarımcı ve mühendis olan Isambard Kingdom Brunel tarafından tasarlanan SS Great Britain döneminin en büyük yolcu gemisi ve Transatlantiklerin atası olarak kabul ediliyor. Nehirde ufak tekneler ile düzenlene turlara katılıp limanı genel olarak dolaşmak da başka bir alternatif. Öte yandan limanda her Temmuz ayının son haftasonunda Bristol Harbour Festival düzenleniyor.

Bristol önemli bir ticaret merkezi bu nedenle şehrin hemen merkezinde bulunan tarihi Corn Exchange ve St. Nicholas Markets’ı ziyaret edebilirsiniz. Bu bölge eski Bristol’un sosyal ve ticari merkezi. Bu bölgeyi gezdikten sonra nehrin kıyısındaki bir parkın içinde bulunan St. Peter’s Church’e doğru ilerleyin. Bu kilise 2. Dünya Savaşı sırasında Almanlar tarafından bombalanmış ve daha sonra bir savaş anıtı olarak son haliyle korunmuş. Ardından şehrin alışveriş merkezi olan Broadmead’e doğru yönelip dev mağazalara bir göz atabilirsiniz.

Şehrin kalbi olarak kabul edilen Park Street’den yukarı yürürken hemen rampanın başında sağa bakın ve belki de dünyanın en gizemli sanatçısı olan Banksy’nin en önemli eserlerinden biriyle karşılaşın. Banksy’nin en önemli özellikleri Bristol’da yaşaması, hiçbir şekilde kimliğinin tespit edilememesi ve popülizmi eleştirel bir tavrı olması. Park Street’den yukarı çıkmaya başladığınızda Great George Street’deki Georgian House’u ziyaret edebilirsiniz. Bu ev 19. yüzyılda önemli köle ve şeker taciri John Pinney tarafından yaptırılmış ve dönemin günlük hayatını sergilemek adına daha sonra müzeye çevrilmiş. Ardından biraz yorucu ve kısa bir yürüyüşle Cabot Tower’dan keyifli bir Bristol manzarası izleyebilirsiniz.

Park Street’den yukarı Queen’s Road ve Whiteladies Road güzergahından devam edince karşınıza şehre oranla devasa bir park çıkacak. Westbury Park uçsuz bucaksız yeşillik kavramınıza yeni bir boyut kazandırabilir. Emin olun parka ulaştığınızda çıktığınız yokuşlara değdiğini anlayacaksınız. Parkın, nehir tarafındaki yamaçlarından asma köprüyü ve nehir yatağının manzarasını izleyebilirsiniz. Parkta dinlendikten sonra önce Clifton’ın ara sokaklarında dolaşmaya başlayın ve muhteşem evleri izleyerek Harry Potter’ın okuluna benzeyen Clifton College’a bir göz atın. Clifton şehrin en eski ve en pahalı yerleşim alanlarından biri. İngiliz Georgian tarzı mimarinin evlerde kullanıldığı mahalle günümüzde Bristol’daki en popüler mahallelerden biri. Clifton College’ı gördükten sonra ara sokakları kullanarak Brunel’in bir başka eseri olan Clifton Suspension Bridge’i ziyaret edebilirsiniz. Köprü özellikle gün batımında oldukça hoş görüntüler sunuyor. Ardından Regent Street ve onu kesen sokakları teker teker dolaşın. Bu sokaklar belki de Bristol’ın en karakteristik dükkanlarını barındırıyor. Yine bu sokaklarda göreceğiniz yardım kurumlarına yada kiliselere ait 2. el dükkanlarından büyük bir keyifle alışveriş yapabilirsiniz. Mahallenin sosyo-ekonomik yapısı dolayısıyla bu dükkanlara bağışlanan kıyafetler oldukça kaliteli ve az kullanılmış oluyorlar.

Bristol’a geldim ve müziğe meraklıyım özellikle plaklara diyenler için ise şehrin birçok yerinde bulunan müzik dükkanlarını tavsiye edebilirim ancak özellikle Gloucester Road bu konuda meraklıları oldukça memnun edebilecek dükkan çeşitliliğine sahip. Yine bu bölgede çeşitli 2 el dükkanlarından kitap ve kıyafet konusunda yararlanabilirsiniz.

Bristol büyük bir şehir olmasa da yapılabilecek birçok şey bulabilirsiniz ama şehrin ortamından kaçıp deniz havası almak isterseniz, en yakın sahil kasabası olan Clevedon oldukça huzurlu bir seçenek. Sahil şeridinde yürüyebilir, uzun ve yüksek iskelesinde kahve içip martıları izleyebilirsiniz… Geleneksel publarını da deneyin.

Bristol’a yakınlığı ve özgün Georgian tarzı mimarisi dolayısıyla Bath kenti de güzel bir alternatif. Romalılardan kalma termal hamamlar mevcut. Bununla birlikte bölgeden çıkartılan özel sarı bir taş ile yapılmış muhteşem ve karakteristik binaları görebilirsiniz. Özellikle şehrin sembolu olan Eski Roma Hamamını, Royal Crescent ve Circus’u kaçırmayın. Unesco’nun dünya mirası listesinde olan Bath kentinde Pulteney Bridge de kaçırılmaması gereken bir yapı. Binalarda kullanılan sarı taşların çevredeki endüstriyel faaliyetlerin dumanından karardığını ve Unesco’nun yardımları sonucu şehrin binalarının eski rengine dönüştürüldüğünü söylemek gerek. Şehri gezerken binaların üstündeki bazı yerlerde; özellikle ince işçilik olan yerler; göreceğiniz kara lekeler bu dönemden kalma.

YESEK İÇSEK

Bristol bir üniversite kenti olmasından dolayı birçok uluslar arası restorana ev sahipliği yapıyor. Tipik bir İngiliz yemeği olan fish&chips Bristol’da özellikle sahil kasabalarında çok lezzetli. İçki konusunda Güney-Batı bölgesinin en önemli içeceklerinden olan Cider çok lezzetli, bazı publarda özel üretim olan ciderlardan tadabilirsiniz. Yine King Street’de bulunan Old Duke Pub birçok pubda olduğu gibi kendi Ale’ını sunuyor.

YATSAK UYUSAK

Bristol çok fazla hostel seçeneğine sahip değil. Bristol Youth Hostel ve Bristol Backpackers ilk akla gelen seçenekler. Biraz daha konfor için şehirde çeşitli oteller mevcut.

İZLESEK ÖĞRENSEK

Starter for 10

Bristol Top5 List

1- Clifton

2- Westbury Park

3- Clevedon

4- Liman/ Arnolfini

5- Gloucester Road

Barselona

2008-11-28T23:49:00.030+02:00

NEDİR NE DEĞİLDİR

Katalunya’nın asi başkenti Barselona muhtemelen İspanya’nın en İspanyol olmayan şehri. (lütfen Basklar alınmasın onlar da İspanyol değil) Avrupa’nın en çok ilgi gören turistik duraklarından biri olan şehir bulunduğu konum itibarıyla tam bir Akdeniz şehri. İnsanları da bu ruhu Katalan kimliğiyle birleştirerek oldukça keyifli bir sentez oluşturmuş.

Katalunya İspanya’da özerk statüde bulunan bir bölge. Tarih boyunca Katalanlar oldukça çetin mücadeleler sonucu kimliklerini koruyabilmiş. Şu anda İspanya’nın en sanayileşmiş bölgelerinden olan Katalunya ülkenin diğer bölgelerine göre oldukça zengin. Bu nedenle kendilerini İspanya’ya pek ait görmüyorlar. Öte yandan Katalanca bölgedeki anadil; İspanyolca ise ikinci lisan olarak kullanılıyor. Barselona’da gezerken göreceğiniz tabela yada tüm yönlendirme işaretleri bu nedenle iki dilde yazılmış. Katalanca aslında bölgenin coğrafik yapısına çok uygun olarak İspanyolca ve Fransızca’nın bir karışımı gibi ancak Fransızca etkisi kendini daha çok hissettiriyor.

İspanyol yakın tarihinin en büyük kara lekesi olan General Franco döneminde Katalanlar oldukça zor zamanlar geçirmişler. Katalanca okul, iş yeri hatta evlerde bile yasaklanmış. Katalan kimliği adeta yok edilmeye çalışılmış. Ancak bu dönemde gizli de olsa kültürlerini korumak adına çeşitli çalışmalar yapmışlar. Katalan kültürünün en önemli sembolü hiç tartışmasız FC Barcelona. Tarihi boyunca bu siyasal ve sosyal görevini üstlenerek formasına hiçbir reklam almamış olan klüp, bu geleneği sadece Unicef’e yardım etmek için bozmuş. Zaten daha sonra da bahsedeceğim Camp Nou’yu gezerseniz tribünlerde Katalanca yazan “Mes Que Un Club” yani bir klüpten öte sloganı sanırım her şeyi anlatmaya yeterli. Bahsettiğimiz sadece bir futbol klübü yada bir stad değil, Katalan halkının General Franco'ya karşı direnişini temsilcisi. Bu nedenle Katalanlar bu takıma kimliklerine nasıl sahip çıkarlarsa öyle sahip çıkıyorlar.

Katalanlar zengin ve eğitimli olduklarından dolayı mıdır bilinmez ama oldukça liberal ve hoşgörülü insanlar. Farklılıklara saygı gösteren ve hatta farkları koruyan bir yapıları var. Bu nedenle şehirde birçok farklı kültürden insanı görebilmek mümkün. Öte Yandan şehrin son 20 senede çehresini değiştiren en önemli olay ise 1992 Barselona Olimpiyat Oyunları. Oldukça bakımsız ve kirli olan şehir bu organizasyon sayesinde neredeyse tamamen restore edilip temizlenmiş. Hatta sahil şeridi tekrar inşa edilerek muhteşem bir hale getirilmiş.

Barselona tam bir parti şehri. Her gece, her türlü zevke uygun onlarca aktivite seçim konusunda sizi oldukça zorluyor. Şehirde toplu taşıma ağı oldukça başarılı. Özellikle metro hatları çok iyi organize edilmiş. Ancak Barselona’da her sokak karşınıza bir sürpriz sunabilir. Bu nedenle zaten yokuşu olmayan bu iyi planlanmış şehirde yürümek oldukça zevkli.

GEZSEK GÖRSEK

Barselona tarih boyunca birçok sanatsal ve mimari dehaya ev sahipliği yapmış. Özellikle Picasso ve Gaudi bu şehir için çok önemli sanatsal simgeler. Şehrin merkezi olarak kabul edilen Plaça Catalunya’dan yürümeye başlayarak Barselona’nın en önemli caddesi olan Las Ramblas’ı arşınlayabilirsiniz. Bu bitmez tükenmez görünümlü caddeyi dolaşırken Mercat de la Boqueria’ya mutlaka uğrayın. Burası şehirdeki ilk balık ve sebze-meyve pazarı. Daha sonra Las Ramblas’tan ayrılıp Barri Gotic bölgesine doğru ilerleyin. Bu bölge adından anlaşılacağı gibi gotik mimarinin çok hoş örneklerine ev sahipliği yapıyor. Bölgenin en önemli binası olan katedral’i ziyaret edebilirsiniz. Tekrar Las Ramblas’a dönüp sahile doğru yürüdüğünüzde caddenin sonuna doğru göreceğiniz büyük anıt Monument a Colom. Kristof Kolomb adına dikilen bu anıtta bulunan asansör ile tepesine çıkıp manzarayı izleyebilirsiniz.

Las Ramblas’ın ardından Olimpiyat Oyunları ile adeta tekrar yaratılmış sahil şeridini gezebilirsiniz. Sahilde mutlaka Akvaryum’u ziyaret edin. Burada köpekbalıkları ve yüzlerce çeşit farklı deniz canlısını çok yakından görme şansını yakalayabilirsiniz. Ayrıca marinanın yakınında denize girebileceğiniz kumsalları bulabilirsiniz.

Yukarıda bahsettiğim gibi Gaudi bu şehrin mimarı dehası olarak kabul ediliyor. Şehrin çeşitli yerlerine inşa ettiği binalar Katalanlar tarafından adeta birer baş yapıt olarak kabul ediliyor. Gaudi’nin 1882’de başladığı ve yıllardır bit(iril)meyen katedrali La Sagrada Familia, Barselona’ya gidilince kaçırılmaması gereken bir yapı. Vaktinize ve paranıza kıyıp mutlaka kulelerine çıkıp muhteşem Barselona manzarasının ve Gaudi’nin bilinçaltından kopup gelen muhteşem figürlerin keyfini çıkartın. La Sagrada Familia’nın ardından yakınlarda bulunan La Pedrera ve Casa Batllo'ya doğru ilerleyip Gaudi ile ilgili daha detaylı bilgi alıp onun eseri olan bir binaları da gezebilirsiniz. Eğer şehrin sokaklarından kaçmak ve Gaudi’nin diğer eserlerini görmek isterseniz Parc Güell bu konuda iyi bir adres olabilir.

Modern sanat dünyasına birçok önemli kişiyi kazandıran Barselona’daki Museu d’art Contemporani oldukça tatmin edici bir müze. Ayrıca müzenin bulunduğu El Raval semtindeki sokaklar Barselona günlük yaşamını gözlemlemek ve dinlenmek için oldukça keyifli kafe ve barlara ev sahipliği yapıyor.

Diğer yandan İspanya’daki en önemli Picasso koleksiyonuna ev sahipliği yapan Museu Picasso kesinlikle şehirdeki bir diğer kaçırılmaması gereken adres. Barri Gotic yakınlarındaki La Ribera bölgesinde bulunan müze ve çevresi, renkli sokakları ve birçok aktiviteyle ilginizi çekebilir. Ama müzeler ve Barselona’nın temposu sizi yorduysa Montjuic’te soluklanabilirsiniz. Ayrıca park size muhteşem bir Barselona manzarası sunacak.

YESEK İÇSEK

Barselona deniz ürünleri konusunda oldukça bonkör. Özellikle deniz mahsülleri ile yapılan bir pilav olan Paella’yı mutlaka deneyin. Öte yandan yerel sosislerde oldukça lezzetli. Bununla birlikte bir İber yarımadası klasiği olan Tapas barlara da uğramayı sakın unutmayın. Barselona’ya gelip Sangria içmemek olmaz tabi ki ancak bu içkiyi içmek için Las Ramblas gibi turistik yerleri seçerseniz karşılaşacağınız abuk fiyatlar keyfinizi kaçırabilir. Bu nedenle daha ufak ve turistik görünmeyen barları tercih etmeniz tavsiyem.

YATSAK UYUSAK

Barselona’da hosteller konusunda birçok seçenek var. Ancak fiyatlar şehrin çok talep görmesi dolayısıyla özellikle yaz aylarında biraz yüksek. Benim tavsiyem hem bulunduğu bina ve semtin güzelliği hem de her yere yürüyerek ulaşabilmeniz adına Alberg Palau’dur. Birçok keyifli insanla tanışıp, oldukça keyifli vakit geçirebileceğiniz bir hostel. Ayrıca burada yer bulamamanız durumunda çok yakında bulunan ve aynı ekibin işlettiği Alberg J New York’u deneyebilirsiniz.

İZLESEK ÖĞRENSEK

L’Auberge Espagnole

Vicky Cristina Barcelona

Todo sobre mi madre

Barselona Top5 List

1- Akvaryum

2- La Sagrada Familia

3- Museu d’art Contemporani - El Raval

4- Museu Picasso

5- Camp Nou

Napoli

2008-11-20T00:39:00.018+02:00

NEDİR NE DEĞİLDİR

İtalya figürünün en başarılı temsil edildiği şehir yarışması yapılsaydı, muhtemelen Napoli rakiplerine fark atarak galip gelirdi. Vezüv yanardağının gölgesinde Kuzey İtalya’ya göre oldukça Akdenizli, gürültülü, kirli ve kaotik bir yaşamın olduğu Napoli belki de Güney İtalya’nın başkenti sayılabilir.

Kuzey İtalya şehirlerini “İtalyan” ruhunu öldürmekle suçlayan Napolililer, oldukça sıcak kanlı, arkadaş canlısı ve yaşam enerjisiyle dolular. Güneşin ülkesinde yaşayan bu insanlar için şehrin her yanını saran Katolik kiliseleri kadar kutsal olan başka bir şey de futbol. Özellikle Napoli futbol takımı şehir halkı için çok büyük önem taşıyor. Napoli’yi Serie A’da 2 kere, Uefa Kupasında ise 1 kere zirveye çıkartan ve dünyanın en iyi futbolcusu olan Diego Armando Maradona şehirde adeta İsa kadar önem taşıyan bir figür. Hatta Napoli halkının bu sevgisi o kadar büyük ki 1990 Dünya Kupasında Napoli’de İtalya-Arjantin arasında oynanan çeyrek final mücadelesinde Napoli halkı kendilerini hep ayrık otu gibi gören İtalya’dan intikamlarını yeni tanrıları Maradona’nın takımı Arjantin’i destekleyerek aldılar. İlk kez güneyli bir şehrin takımını bu kadar büyük başarılara taşıyan Maradona hala şehirde bir kahraman olarak kabul ediliyor.

Şehrin bir topçuya bu kadar vurgun olmasında elbette başka nedenler yatmakta. Napoli, yıllar boyunca İtalya’nın yaramaz ve tembel çocuğu olarak görülmüş. Güneyli olmak Roma’dan kuzeye gidildikçe olumsuz bir özelliğe dönüşmüş. Bu nedenle şehrin sakinleri kimlikleri konusunda çok hassaslar. Ancak Napoli halkındaki bu hassasiyet çok da masum sayılmaz. İtalya’da belki de en yüksek suç oranına sahip şehir olan Napoli’de mafya oldukça etkili. Büyük mafya yanı sıra, bizde ki gibi mahalle delikanlıları ile polis ve devletin halledemediği birçok işi halledilmekte. Ancak asıl sorun Napoli ve çevresindeki ünlü suç organizasyonu Camorra. Napoli’nin de içinde bulunduğu Campania bölgesinde çok etkin olan grubun uyuşturucu kaçakçılığı, silah ticareti, haraç toplamak gibi gelir kaynakları yanı sıra bölgenin tüm çöp toplama ve arıtma işleri gibi yasal gelir kaynakları da var. Ancak çevre sorunları nedeniyle hükümetle kavga edip, tüm çöplerin şehirde birikmesine ve çöplerin ordu tarafından toplanmasına kadar giden bir süreci başlatabilecek kadar da güçlüler.

İtalyan bayrağının üç rengini oluşturan yeşil, beyaz ve kırmızının aslında Napoli kaynaklı pizza Margherita’nın fesleğen, mozzarella ve domatesinden geldiğini söyleyen Napolililer yaşam temposuyla ilgili oldukça ağırlar. Birçok Akdeniz şehrinde olduğu gibi, geç saatte açılan dükkanlar öğlen siesta nedeniyle 2-3 saat süreyle kapalı kalıyor ve akşamda 2-3 saatlik çalışmayla yoğun tempolu(!) bir mesai tamamlanmış oluyor.

Napoli toplu taşıma konusunda çok gelişmiş bir şehir değil ama metro sistemi şehir merkezinde işinizi görecektir. Şehir ufak olduğu için yürümek pek sorun olmuyor. Özellikle şehir merkezindeki dar sokaklarda yürürken çok keyif alacağınız için ulaşım araçlarına ihtiyaç duymuyorsunuz. Her ne kadar bazı yokuşları İstanbul’u aratmasa da her sokakta karşınıza çıkabilecek başka bir renk için bu zahmete katlanıyorsunuz. Şehirde gezerken yanınıza gerekmedikçe yüksek miktarda para, değerli eşya yada bu tip şeyler almayın. Çünkü canınızla ilgili bir tehlike olmasa da yankesicilik ve gasp çok yüksek ihtimalli bir tehlike. Özellikle gar yakınları karambole çok müsait olduğu için ekstra dikkat gerektiriyor.

GEZSEK GÖRSEK

Napoli özellikle 2. Dünya Savaşında oldukça hasar gören bir şehir. Ancak neyse ki şehrin o dar tarihi sokakları çok değişmemiş. Napoli’nin en karakteristik mahallesi olan Spaccanapoli’den şehir dolaşmaya başlayabilirsiniz. İlk olarak şehirde bulunan onlarca ibadethanenin en büyüğü olan Doumo’yu görebilirsiniz. Daha sonra ara sokaklarda asılı çamaşırların renk cümbüşü içerisinden Chiesa del Gesu Nouvo’ya ilerleyin ve muhteşem ön cephesini görün. Daha sonra hemen karşısındaki Basilica di Santa Chiara’yı da sakın ıskalamayın.

Din iman turizmine doyduysanız denize doğru yokuş aşağı ilerleyip kendinizi sahile atın. Sahile ulaştıktan sonra Castel Nouvo’yu görebilirsiniz. Biraz daha ileriye yürüdüğünüz de ise eski Napoli krallarının resmi konutu olan Palazzo Reale’yi ziyaret edebilirsiniz. Sarayın hemen karşısında ise gösterişli Piazza del Plebiscito var. Bu meydanda bulunan Basilica di San Francesco di Paola’nın kubbesi ise Roma’daki Pantheon örnek alınarak inşa edilmiş. Diğer yandan yine aynı kilisenin meydanı saran sütunlu girişi ise Vatikan’ın San Pietro Meydanından örnek alınmış. Şehrin günlük hayatıyla ilgili izlenim edinmek ve Napoli’nin lüks kafelerini görmek niyeti olanlar içinse yakınlardaki Galleria Umberto görülebilir. Bu eski alışveriş merkezi Milano’daki Galleria Vittorio Emanuele II’yle aynı mimarın elinden çıkmış. Bu taraflarda dolaşırken Teatro di San Carlo’yu da ziyaret etmeyi unutmayın. Sahil tarafına geri döndüğünüzde ise Castel dell’Ovo’yu göreceksiniz. Rivayete göre bu kalenin temellerinde bir yere bir yumurta saklanmış ve eğer bu yumurta bir gün kırılırsa şehrin yok olacağına inanılıyor.

Birazdan bahsedeceğim Pompeii’den çıkartılan muhteşem mozaikleri ve antik Roma döneminden kalma eşyaları görebileceğiniz Museo Archeologico Nazionale ise hem sıcaktan kaçmak hem de şehrin tarihi geçmişiyle ilgili fikir edinmek için iyi bir adres.

Napoli yakınlarında bulunan Pompeii kenti belki de şehrin en çok ilgi çeken noktası. İS 79 senesinde Vezüv’ün patlaması sonucu lavlar altında kalan ve bu sayede günümüze kadar oldukça iyi korunmuş bir şekilde gelen şehir 1700 yıl civarında soğuk lavlar altında kalmasının bedelini günümüzde hergün yüzlerce turist tarafından ziyaret edilerek ödüyor. Özellikle lav altında kalarak ölen insanlara ait boşluklara dökülen alçıyla elde edilen heykeller çok etkileyici. Eğer Pompeii’yi ziyaret etmek niyetindeyseniz yanınıza spor ayakkabı, yiyecek ve bol su alın. Özellikle erken saatlerde giderseniz sıcak hava ve güneşten daha az etkilenirsiniz. Öte yandan Pompeii yakınlarındaki Herculaneum'da çok iyi bir şekilde günümüze gelebilen bir başka Roma kenti.

Napoli’nin kargaşasından bir süre kaçmak isterseniz eğer dünya zenginlerinin uğrak yeri olan Capri adasına gidebilirsiniz. Ancak Capri adasıyla ilgili söylenebilecek ilk şey “çok pahalı” olduğu. Bu nedenle yanınıza ihtiyaç duyabileceğiniz her şeyi alarak yola çıkmanızı tavsiye ederim. Capri aynı zamanda denize girmek için de iyi bir adres, hatta limandaki kumsal bile oldukça temiz. Capri adasına geldiğinizde yapabileceğiniz en keyifli aktivite teleferiğe binerek adanın üst kısmına çıkmak ve manzarayı izlemek. Zaten bu bölge tüm lüks dükkan ve restoranların topladığı alan. Çoğu dükkanın girişinde dünyaca ünlü aktörlerin, futbolcuların ve şarkıcıların dükkan sahipleriyle fotoğraflarını görebilirsiniz. Capri’ye gitmek için Napoli rıhtımından birçok tekne seçeneği var ve saatlere göre fiyatlar değişiklik gösteriyor.

YESEK İÇSEK

Napoli pizzanın anavatanı. Bu nedenle hayatınız boyunca yiyebileceğiniz en güzel pizzaları bu şehirde yiyebilirsiniz. Pizzeria Sorbillo bu konuda ki en iyi iki adresten biri. Diğeri ise Da Michele. Bu iki pizzacı size ömrünüzün en iyi pizza tecrübelerini yaşatacak hem de oldukça uygun fiyatlara. Benim tavsiyem özellikle mozzerella di buffala campana ile yapılan pizzalardan tatmanız. Diğer yandan Napoli deniz ürünleri konusunda da oldukça başarılı bir şehir. İçecek konusunda ise dünyaca ünlü limon likörü Limoncello'nun Napoli'ye ait olduğunu söylemek gerek. İtalya’nın güneyinde ki kırmızı şarapların da oldukça başarılı olduğunu belirtmeye gerek yok sanırım. Öte yandan sıcak Napoli günlerinde çok iyi bir serinleme yolu yolan buzla karıştırılmış limonatalar sokakta seyyar satıcılar tarafından satılmakta. Eğer limonata seviyorsanız kesinlikle keyif alabileceğiniz bir lezzet.

YATSAK UYUSAK

Napoli’de konaklama için birçok uygun hostel mevcut ancak benim favorim Giovanni's Home. Bu keyifli hostel hem eski ve tipik bir Napoli binasının tepesinde hem de çok canlı bir atmosfere sahip. Eski bir mühendis olan Giovanni size hostele geldiğinizde oldukça açıklayıcı bir Napoli sunumu yapıyor. Napoli’nin malum nedenlerinden dolayı değerli eşyalarınız için bir emanet odası bile mevcut. Öte yandan Napoli’ye çift olarak gittiyseniz, paranıza biraz daha kıyıp Giovanni’nin evinde üst katta bulunan çift kişilik odalarda kalın. Ödediğiniz para, bu katın terasında sevdiceğinizle çok keyifli bir Napoli manzarası izlerken içeceğiniz şaraptan alacağınız zevkle kıyaslandığında size hiçbir şey ifade etmeyecek. Her türlü ihtimale karşı 6 Small Rooms’da iyi bir hostel alternatifi.

İZLESEK ÖĞRENSEK

Gomorra

Certi bambini

Pompeii: The Last Day

Napoli Top5 List

1- Spaccanapoli’nin dar sokakları

2- Pizza

3- Pompeii

4- Capri

5- Giovanni’nin terası